5 lat czystej destrukcji – historia mojego uzależnienia
52-letni Darren Bell zaczął pić, gdy miał dziewięć lat. Niewiele później sięgnął po narkotyki i jako nastolatek uzależnił się od heroiny. Jak udało mu się wyjść z nałogu po ponad 40 latach?
52-letni Darren Bell zaczął pić, gdy miał dziewięć lat. Niewiele później sięgnął po narkotyki i jako nastolatek uzależnił się od heroiny. Jak udało mu się wyjść z nałogu po ponad 40 latach?
52-latek z Grimsby w Wielkiej Brytanii świętuje pierwszy trzeźwy rok od kiedy skończył dziewięć lat. Historię mężczyzny opisał lokalny portal grimsbytelegraph.co.uk. Odzyskanie własnego życia po 43 latach w szponach nałogów niestety nie zdarza się często.
Darren Bell zaczął sięgać po alkohol jako dziewięciolatek z powodu traumatycznego dzieciństwa. W wieku 12 lat zaczął palić marihuanę. Gdy miał 13 lat został wysłany do Borstal, ośrodka dla młodych ludzi, którzy mają kłopoty z prawem. W wieku 19 lat życie młodego człowieka całkowicie wymknęło się spod kontroli. Uzależnił się on od heroiny i innych twardych narkotyków, co trwało przez kolejne 30 lat.
Kilka lat temu Bell został przewieziony do szpitala, gdzie początkowo myślano, że konieczna będzie amputacja nogi z powodu uszkodzeń spowodowanych długotrwałym wstrzykiwaniem heroiny. Na szczęście, chirurgowi udało się uratować nogę. Musiał jednak usunąć jedną z głównych żył kończyny, co oznaczało, że Bell musiał na nowo nauczyć się chodzić.
Jak często bywa w przypadku ciężkich uzależnień, mimo wyniszczenia organizmu Bell nadal pił i brał narkotyki. Dopiero gdy lokalna organizacja charytatywna We Are With You (Jesteśmy z Tobą) zaproponowała mu poddanie się programowi detoksykacji, a następnie odwykowi, życie mężczyzny zaczęło zmieniać się na lepsze. Cierpiący na niewydolność nerek i płuc, marskość wątroby i ze spaloną krtanią, co oznaczało, że nie był w stanie mówić, Bell rozpoczął leczenie. Nie oglądał się za siebie, mimo że wcześniej twierdził, że "zaszedł za daleko", żeby podjąć walkę z uzależnieniami. W zeszłym marcu 2024 r. świętował rok trzeźwości.
W rozmowie z "Grimsby Live" Bell wyznał: "To niesamowite. Nigdy nie myślałem, że będę żył, a co dopiero, że będę trzeźwy. Powinienem był umrzeć 20 lat temu z powodu życia, jakie prowadziłem, wstrzykując heroinę i crack kokainę każdego dnia, pijąc wszystko, co wpadło mi w ręce, paląc spice - nie było niczego, czego bym nie zrobił. W pewnym momencie znalazłem się na ulicy" Kontynuował: "Powiedziano mi, że jeśli nie pójdę na detoks, to umrę. Kiedy poszedłem, musiałem odstawić heroinę, crack, tabletki i metadon. Przez pierwsze kilka miesięcy było ciężko, ale z biegiem czasu było coraz łatwiej".
Bell ma ambitne plany na dalsze życie, które udało mu się odzyskać. Stwierdził: "Czuję się dobrze - jestem trzeźwy od roku i dwóch tygodni, po raz pierwszy odkąd skończyłem dziewięć lat. Idę na studia i chcę pracować w służbach antynarkotykowych i antyalkoholowych z osobami uzależnionymi". Podkreślił: ""Nie ma znaczenia, jak daleko zabrnąłeś, każdy może to zrobić".
praktycznie wszędzie i w każdych okolicznościach
5 lat czystej destrukcji – historia mojego uzależnienia
Pozytywnie nastawiona, zmęczona po nocy. Wolne mieszkanie, 3 szalone przyjaciółki (J, M, T).
Trochę o tym skąd wziął się pomysł na zażycie tej substancji:
Jako nastolatka lubiłam eksperymentować ze wszytskim - alkohol, tytoń i leki. Lubiłam przedawkowywać leki, szukałam w internecie coraz ciekawszych efektów, aż natrafiłam na Antidol. Poczytałam dużo o kodeinie, a akurat miała przyjechać moja najlepsza przyjaciółka T. Świetna okazja jako że, obie szalone to postanowiłyśmy spróbować.
I tu przechodzimy do zakupu preparatu:
zimowe popołudnie, dobra muzyczka, mój pokój, wygodne łóżeczko, moja dziewczyna siedząca przy komputerze, robiąca za ewentualnego przewodnika podróży, bardzo dobry nastrój, leciutki kacyk (dzień wcześniej kilka piwek i MJ), ogólnie byłem bardzo podekscytowany moim pierwszym prawdziwym tripem.
Zbierałem się już od jakiegoś czasu, żeby spróbować substancji, która pozwoliłaby mi zaglądnąć wewnątrz siebie, przeżyć oderwanie od rzeczywistości. Wybrałem Metoksetaminę i 4-HO-MET, gdzie pierwsze miało być delikatnym wstępem do drugiego, rozgrzewką.
Już kilka dni wcześniej ostrzegłem moją dziewczynę, że zamierzam coś wziąć. Wytłumaczyłem co to jest, jak działa, czego się można spodziewać, etc. Z podekscytowaniem wyraziła chęć zostania moim ewentualnym przewodnikiem podróży, gdybym zbaczał z właściwej ścieżki.
Nie idealne, ale tak czy siak sprzyjające.
Jestem myślą. Piękną myślą. Kieruję się do apteki. Nudno. Wychodzę ze szkoły, świat jest ciepły i wietrzny. Otwieram pierwsze drzwi:
-Dzień dobry. Poproszę Tussidex- mówię, uśmiechając się niewinnie i myśląc, że na sto procent widać w moich szarych, głębokich oczach powód, dla którego tu jestem.
-Tussidex... nie mamy, ale Acodin jest...
-W porządku, dziękuję, do widzenia!
Heh, myślę, że zna mój zamiar. Ako to przeżytek, kieruję się dalej.
Drugie drzwi: