Zacznę od tego, że odkąd jestem użytkownikiem substancji psychoaktywnych branie psychodelików na imprezach uważałam za bezsensowne i dalej poniekąd tak uważam. Jednak chęć eksploracji umysłu skłoniła żeby sprawdzić to na własnej skórze.
Zaostrza się wojna z dopalaczami w Pabianicach. Mieszkańcy piszą na murach sklepu obraźliwe napisy, a strażnicy stawiają przed lokalem... karawan.
Zaostrza się wojna z dopalaczami w Pabianicach. Mieszkańcy piszą na murach sklepu obraźliwe napisy, a strażnicy stawiają przed lokalem... karawan.
- Walka ze sklepami z dopalaczami przypomina walkę z wiatrakami - mówi Małgorzata Sumińska, powiatowy inspektor sanitarny w Pabianicach. - Mamy do dyspozycji tylko narzędzia, które daje nam ustawa. W efekcie zamykamy jeden sklep, a na jego miejscu otwiera się kolejny. Mechanizm, który wykorzystują sprzedawcy tzw. środków zastępczych jest od lat taki sam. Zamykamy jeden podmiot gospodarczy, który sprzedaje dopalacze, pobieramy próbki i wysyłamy do analizy. W tym samym czasie powstaje kolejna spółka, która działa czasem nawet pod tym samym adresem, w pomieszczeniu obok. Procedura zaczyna się od nowa... - przyznaje inspektor Sumińska.
Na papierze sukcesy pabianickiego sanepidu prezentują się całkiem dobrze. Od 1 stycznia pracownicy przeprowadzili siedem kontroli, które zakończyły się zamknięciem w asyście policji czterech lokali. Tylko w tym roku nałożono 20 tys. zł kar za handel niedozwolonymi substancjami.
Ale w praktyce... kary nie są płacone, bo spółki, na które je nałożono, są porzucane przez właścicieli. Zaś klienci bez problemu znajdują nowe miejsca, gdzie można kupić dopalacze. Tymczasem liczba zatrutych osób rośnie - od początku roku było ich w Pabianicach już 43 (w Łodzi było w tym czasie 255 hospitalizowanych). Wśród nich był 11-letni chłopiec, który po zażyciu dopalaczy leżał w zaroślach przy ul. Pięknej i wołał o pomoc. Dziecko było blade i wymiotowało.
Nieskuteczne prawo spowodowało, że mieszkańcy Pabianic wzięli sprawy w swoje ręce. Pod koniec marca na murach sklepu przy ul. Orlej pojawiły się wulgarne rysunki, przedstawiające męskiego członka, a także napisy, mające odstraszyć potencjalnych klientów. 30 marca młodzi aktorzy grupy teatralnej „Siła Twórczości” wystawili w miejscowym Miejskim Ośrodku Kultury spektakl pt. „Tylko taki wiele znaczy, kto nie bierze dopalaczy”.
- Ludzie dali wyraz swojej wrogości wobec sprzedaży dopalaczy. Głosy niezadowolenia mieszkańców nasilają się - mówi Tomasz Makrocki, komendant straży miejskiej w Pabianicach.
W odpowiedzi na lokalne niezadowolenie, w walkę z dopalaczami włączyła się również straż miejska. Funkcjonariusze rozpoczęli akcję „NieDopalaj się”. Regularnie pojawiają się w szkołach, aby prowadzić prelekcje o niebezpieczeństwie, jakie stwarzają dopalacze. W ciągu ostatnich dwóch tygodni kilkukrotnie pojawili się też przed lokalami, w których handluje się popularnymi „dopami”.
- Z prezydentem miasta stwierdziliśmy, że trzeba mocniej działać, tym bardziej, że po dopalacze sięgają coraz młodsi. Pod koniec marca ustawiliśmy ekran przed jednym ze sklepów, na którym puściliśmy film dokumentalny o chłopaku, który jest uzależniony od dopalaczy i o tym, jak te substancje zrujnowały jego zdrowie. Przez trzy godziny nikt nie wszedł do sklepu. Widzieliśmy, że kręci się parę osób, ale do żadnej transakcji nie doszło - mówi Tomasz Makrocki.
1 kwietnia strażnicy podjechali pod wejście jednego ze sklepów... karawanem, wypożyczonym z zakładu pogrzebowego.
Strażnicy zapowiadają: - Mamy więcej takich pomysłów. Prawo nie jest dla nas korzystne, ale my wiemy, gdzie sprzedawane są dopalacze i będziemy się tam pojawiać bardzo często - zapowiada komendant pabianickiej straży miejskiej.
psytrance party & spokojna głowa
Zacznę od tego, że odkąd jestem użytkownikiem substancji psychoaktywnych branie psychodelików na imprezach uważałam za bezsensowne i dalej poniekąd tak uważam. Jednak chęć eksploracji umysłu skłoniła żeby sprawdzić to na własnej skórze.
Pozytywne nastawienie, lekki niepokój ale i ciekawość. Miejscem przeżycia był nieduży pokój w bezpiecznym miejscu. Obecność przyjaciela/opiekuna.
Wszystko to co zawiera poniższy TR zdarzyło się w ciągu 2,5 godziny.
Muzyka towarzysząca przeżyciu: A tribute to Amethystium: https://youtu.be/U9jAIXJW_IA
Zbieżność osób i nazwisk przypadkowa.
Od jakiegoś czasu jestem "zajarana" tą jakże interesującą substancją. Nieco więcej uszłyszałam o niej od mojego kumpla, który w aptecznych specyfikach jest nad wyraz obeznany. Opowiadał mi o tym błogim spokoju, euforii i tym słynnym ciepełku, który ogarnia całe ciało. Postanowiłam, że i ja spróbuje tego cudeńka. Chciałam zapomnieć o moich problemach i zatracić się w muzyce. Do zakupu Thiocodinu zbierałam się pół roku aż nadszedł ten dzień kiedy kupiłam opakowanie mojego wymarzonego zapomnienia od codzienności.
Nastawienie bardzo pozytywne, miałem głód psychodelicznych doświadczeń, bo minęło już kilka miesięcy od ostatniego "konkretnego" tripu. Nastrój bardzo lekki, ogólna wesołość i świadomość bycia w dobrym towarzystwie, brak poważniejszych obaw, może trochę lekkomyślne podejście. Przyjęcie głównej substancji krótko po północy w noc sylwestrową, podczas imprezy połączonej z mini-koncertem w domu znajomych. Wszystko odbywało się w jednym z dużych polskich miast. NBOMe brałem sam, wcześniej spaliłem kilka jointów z innymi ludźmi i wypiłem dwa piwa w ciągu ok. 3 godzin. Podczas tripa spaliłem kolejne kilka jointów.
Postanowiłem, że ta noc będzie wspaniała. Po prostu nie mogło być inaczej. Ostateczny plan spędzenia sylwestra ukształtował się w mojej głowie dość późno. Wiedziałem, że na pewno zafunduję sobie jakąś psychodeliczną podróż, problemem był tylko dobór środków i okoliczności. W weekend poprzedzający koniec roku zostałem zaproszony na imprezę w domu kolegi. Muzyka na żywo, dobrzy znajomi - uznałem, że to jest to!
Komentarze