Osoby z rakiem jelita grubego i udokumentowaną historią częstego używania konopi były ponad 20 razy bardziej narażone na śmierć w ciągu pięciu lat od diagnozy w porównaniu z osobami bez takiej historii - informuje pismo „Annals of Epidemiology”.
Osoby z rakiem jelita grubego i udokumentowaną historią częstego używania konopi były ponad 20 razy bardziej narażone na śmierć w ciągu pięciu lat od diagnozy w porównaniu z osobami bez takiej historii - informuje pismo „Annals of Epidemiology”.
Autor artykułu (https://doi.org/10.1016/j.annepidem.2025.04.012) dr Raphael Cuomo z University of California San Diego School of Medicine (USA) opierał się na zdiagnozowanych wcześniej u pacjentów zaburzeniach związanych z używaniem konopi (CUD - cannabis use disorder).
W CUD występuje problematyczny wzorzec używania konopi/marihuany, który powoduje niepokój i/lub upośledza życie pacjenta. Jest to rodzaj zaburzenia związanego z używaniem substancji (SUD). Termin "konopie" odnosi się do wszystkich produktów pochodzących z rośliny Cannabis sativa, której suszone kwiaty, liście, łodygi i nasiona zawierają ponad 500 substancji chemicznych.
Jedną z tych substancji jest kannabidiol (CBD), jednak problemy powoduje tetrahydrokannabinol (THC) — substancja, która powoduje uczucie „haju”. Marihuana to konopie indyjskie, ale nie wszystkie konopie indyjskie to marihuana. Zaburzenie związane z używaniem konopi indyjskich (CUD) obejmuje głównie substancje zawierające THC (marihuanę).
CUD występuje w spektrum i może być łagodne, umiarkowane lub ciężkie. Zwykle wiąże się z przytłaczającą chęcią używania konopi, zwiększoną tolerancją na konopie i/lub objawami odstawienia po zaprzestaniu ich przyjmowania. Istnieje wiele sposobów przyjmowania przetworów konopi, w tym palenie, spożywanie w postaci dodatku do pokarmów, naparów czy nalewek.
„Badanie to uzupełnia rosnącą liczbę dowodów sugerujących, że intensywne spożycie konopi może mieć niedoceniany wpływ na układ odpornościowy, zdrowie psychiczne i zachowania związane z leczeniem — a wszystko to może mieć wpływ na wyniki leczenia raka” — powiedział dr Raphael Cuomo, adiunkt w Katedrze Anestezjologii w UC San Diego School of Medicine.
Zespół badawczy wykorzystał elektroniczną dokumentację medyczną ponad 1000 pacjentów z rakiem jelita grubego leczonych w ramach University of California Health w latach 2012–2024. Naukowcy ocenili, w jaki sposób wyniki leczenia raka różniły się w zależności od udokumentowanego rozpoznania CUD przed diagnozą, biorąc pod uwagę wiek, płeć i wskaźniki ciężkości choroby, takie jak zaawansowanie nowotworu i biomarkery raka.
Jak się okazało, pacjenci z historią zaburzeń związanych z używaniem konopi (CUD) mieli znacznie wyższy pięcioletni wskaźnik śmiertelności (55,88 proc.) w porównaniu z pacjentami bez CUD (5,05 proc.).
Pacjenci, u których CUD zdiagnozowano przed rozpoznaniem raka mieli 24,4 razy większe prawdopodobieństwo śmierci w ciągu pięciu lat od diagnozy w porównaniu z pacjentami bez CUD.
Chociaż niektóre badania laboratoryjne wykazały działanie przeciwnowotworowe pewnych związków zawartych w konopiach, autor zauważa, że rzeczywiste używanie jest bardziej złożone. Biorąc pod uwagę rosnącą powszechność i akceptację społeczną używania konopi, podkreślił również potrzebę dalszego zbadania długoterminowych skutków ich stosowania w populacjach narażonych na problemy medyczne.
"Wysokie spożycie konopi często wiąże się z depresją, lękiem i innymi wyzwaniami, które mogą utrudniać pacjentowi pełne zaangażowanie się w leczenie raka" — powiedział Cuomo, który jest również członkiem Centrum Onkologicznego UC San Diego Moore. „Nie chodzi jednak o oczernianie konopi. Chodzi o zrozumienie pełnego zakresu ich wpływu, zwłaszcza w przypadku osób zmagających się z poważnymi chorobami. Mamy nadzieję, że te odkrycia zachęcą do dalszych badań — i bardziej zniuansowanych rozmów — na temat interakcji konopi z biologią i opieką w leczeniu raka”.
Autor publikacji nie zgłosił żadnego finansowania ani konfliktu interesów w związku z tym badaniem.
Paweł Wernicki (PAP)
Chęć na nowe doświadczenia, niewielka wiedza o zażywanej substancji. Brak konkretnych wymagań co do niej.
Działo się to w jesieni zeszłego roku. Nie wczytywałem się w raporty ani nie nakręcałem się. Po prostu pewnego dnia pomyślałem "A jak bym ja sobie aviomarinu łyknął?". Sprawdziłem tylko czym jest ta substancja. Psychodelik; deliriant dlaczego nie. Akurat, że był piątek to mam plan na resztę dnia. Dwie apteki-dwie paczki. Cena dosyć wysoka 28zł.
Nastawienie: dobre, lekkie podniecenie, ciekawość. Miejsce: dom, strych. Czas: wczesny wieczór. Oczekiwania: doświadczenie halucynacji i czegoś jeszcze, niczego konkretnego.
Wróciłem z krótkiego spaceru do domu. Wszedłem do kuchni i otworzyłem opakowanie orzeszków ziemnych w skorupce paprykowej. Tata przyniósł 3 piwa do domu, więc żartowałem sobie, że możemy razem wypić XD Moi rodzice są ogólnie przeciwko temu, żebym pił alkohol więc oczywiście się nie zgodził (pazera). Zresztą jestem jeszcze niepełnoletni, więc co w tym dziwnego. Ostatnio jak byłem na wizycie u psychiatry zmienił mi leki (na przewlekłą chorobę) na inne, bo dostałem reakcji uczuleniowej. Po prostu wysypało mnie pryszczami na całym ciele.
Październik 2014. Zaciszny leśny zakamarek. Ekscytacja, obawa przed nieznanym.
Dimetylotryptamina - zawarta w połyskującej żywicy koloru sraczkowatego błota - miała tego dnia inwokować duchowe doświadczenie najwyższej klasy, drastycznie zmienić jakość mej świadomości, a i być może dopuścić mnie do wielkiego misterium psychodelicznej paschy, odsłonić kotarę codzienności, ukazać co się kryje pod spódnicą matki Ziemi...
Nazwa substancji: dekstrometorfan (acodin)
Poziom doswiadczenia: ziele, galka, benzydamina, aviomarin no i dxm wczesniej oczywiscie :p
Dawka: 800 mg (dokladniej 802,5 mg - 53,5 tabletki ;> )
Set&setting: (mam 17 lat, 64 kg wagi), wieczor, sam w pokoju przed kompem, starsza w domu :P, niezle samopoczucie ale po glowie biegaly mi mysli o beltaniu (co wczesniej mi sie nigdy niezdarzylo przy dxm)
