Psychofarmakologia 21 - Kwas walproinowy i jego pochodne (walproiniany)

Psychofarmakologia 21 - Kwas walproinowy i jego pochodne (walproiniany)

21 _____________
Kwas walproinowy i jego pochodne (walproiniany)
ttum. J. Rybakowski
Walproiniany (sole kwasu walproinowego) są w sensie farmakologicznym równoważne z kwasem walproinowym, ponieważ są one szybko metabolizowane w żołądku do tego kwasu. Strukturę kwasu walproinowego przedstawiono na ryc. 21-1. Leki te są skuteczne w leczeniu wielu zaburzeń napadowych. Ponadto wykazano skuteczność walproinianów oraz dwóch innych leków przeciwdrgawkowych: karbamazepiny (rozdz. 18) oraz klonazepamu (rozdz. 7) w leczeniu choroby afektywnej dwubiegunowej typu I. Za lek z wyboru w leczeniu choroby afektywnej dwu­biegunowej typu I wciąż uważane są sole litu, natomiast wielu lekarzy sądzi, że jako lek drugiego rzutu walproiniany są co najmniej tak samo skuteczne i bezpieczne jak karbamazepiną. W przeciwieństwie do karbamazepiny walproinian sodu został zatwierdzony w USA do leczenia epizodów maniakalnych. [Preparaty dostępne w Polsce: kwas walproinowy Convulex tabl. 0,15, 0,3, 0,05/1 ml; walproinian sodu Depakine tabl. 0,2; 0,3, 0,5, syrop 0,2/3,47 ml; Depakine--chrono tabl. o przedłużonym działaniu 0,3, 0,5; Apilepsin tabl. 0,3; Sodium Valproate tabl. 0,2; Vupral płyn 0,2/1 ml; walproinian magnezu - - Dipromal tabl. 0,2; walproinian wapnia - Convulsofin tabl. 0,3; amid kwasu walproinowego Depamide tabl. 0,3 przyp- tłum.]
DZIAŁANIA FARMAKOLOGICZNE
Walproinian jest przekształcany w żołądku do kwasu walproinowego, a następnie niemal w całości wchłaniany w przewodzie pokarmowym. Szczytowe stężenia leku w osoczu w razie zażycia go na pusty żołądek są osiągane po 1 - 2 h oraz po 4 - 5 h w razie zażycia na pełny żołądek. Jednakże obecność pokarmu w żołądku nie wpływa na ilość wchłoniętego leku. Okres półtrwania walproinianu wynosi około 8 h, co powoduje, że do utrzymania stałego stężenia leku w osoczu konieczne jest podawanie leku 3 x dz. Działanie lecznicze walproinianu w napadach drgawkowych jest prawdopodobnie związane ze zmniejszeniem rozkładu kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) i w następstwie ze wzrostem stężenia GABA w o.u.n.. Nie wiadomo, czy ten mechanizm ma również związek z działaniem leczniczym w chorobie afektywnej dwubiegunowej typu I.
WSKAZANIA
Choroba afektywna dwubiegunowa
Skuteczność walproinianu wykazano w leczeniu epizodów zarówno maniakalnych, jak i depresyjnych w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej typu I. Walproinian jest także skuteczny w leczeniu profilaktycznym nawrotów epizodów maniakalnych i depresyjnych; jednakże
tmpBD1-1.jpg
Ryc. 21-1. Budowa cząsteczkowa walproinianu
126 Farmakoterapia w zaburzeniach psychicznych
lek ten powinno się stosować u chorych, którzy nie wykazują poprawy po leczeniu litem lub karbamazepiną albo wykazują objawy nietolerancji takiego leczenia. Innymi lekami, które można zastosować w leczeniu choroby dwubiegunowej, są klonazepam i werapamil. Walproinian jest również użyteczny w leczeniu ostrego epizodu oraz w profilaktyce psychozy schizoafektywnej typu dwubiegunowego. W niektórych badaniach wykazano, że dodanie walproinianu do leczenia litem może powodować poprawę efektów leczenia u chorego, u którego dotychczas wyniki leczenia litem nie były zadowalające. Inne badania wykazują, że walproinian może być szczególnie skuteczny w leczeniu choroby afektywnej dwubiegunowej z szybką zmianą faz oraz w zaburzeniach nastroju (manii lub depresji) wywołanych przez uszkodzenie mózgu.
Inne zaburzenia
W kilku badaniach wykazano, że walproinian może łagodzić objawy psychotyczne u chorych na schizofrenię oraz u chorych z upośledzeniem czynności poznawczych. Podawanie walproinianu łącznie z lekami neuroleptycznymi może powodować zwiększenie stężeń osoczowych obu tych leków. W pojedynczych przypadkach stwierdzono skuteczność walproinianu w leczeniu akatyzji wywołanej lekami oraz atypowej depresji z nasiloną sennością.
WSKAZÓWKI KLINICZNE
Preparaty walproinianu wymieniono w tab. 21-1. Leczenie walproinianem najlepiej rozpo­czynać stopniowo; pozwala to zmniejszyć występujące często objawy uboczne w postaci nudności, wymiotów oraz senności. W pierwszym dniu leczenia należy podać dawkę 250 mg razem z posiłkiem. Dawka może być zwiększana przez 3-6 dni do 250 mg 3 x dz. doustnie. Stężenia leku w surowicy należy oznaczać rano przed podaniem pierwszej dawki leku. Stężenia terapeutyczne stosowane w leczeniu padaczki wynoszą od 50 do 100 (ug na ml, jednak niektórzy lekarze dopuszczają stężenia nawet do 125 ug/ml. Wydaje się uzasadnione używanie tych samych stężeń leku do leczenia zaburzeń psychicznych, jednakże do tej pory nie uzyskano danych eksperymentalnych potwierdzających taki sposób postępowania. U większości chorych takie stężenia leku w surowicy uzyskuje się przy dawce walproinianu od 1200 do –0 mg na dobę podawanej w dawkach podzielonych. Leku nie powinno się podawać osobom z chorobami wątroby ani kobietom w ciąży oraz karmiącym. Lek jest wydzielany do mleka matek karmiących. Dzieci oraz osoby starsze są bardziej wrażliwe na działania uboczne walproinianu niż młode osoby dorosłe. Lek powinien być używany ostrożnie u osób z chorobami nerek.
DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE
Najczęściej występującymi objawami ubocznymi podczas stosowania walproinianu są nudności, wymioty, senność, przyrost masy ciała, wypadanie włosów oraz drżenie, jednakże wobec tych objawów często dochodzi do wytworzenia się tolerancji. Nasilenie objawów ubocznych można zmniejszyć przez powolne zwiększanie dawki leku oraz przez przyjmowanie leku razem z posiłkami. Do innych rzadko występujących objawów ubocznych z układu nerwowego należy drżenie rąk i drżenie grubofaliste; jeszcze rzadziej niezborność, bóle głowy, lęk oraz obniżenie nastroju. Również rzadko występuje trombocytopenia oraz zaburzenie czynności płytek krwi (najczęściej przy podawaniu leku w dużych dawkach), co doprowadza do wydłużenia czasów krwawienia. Jako rzadkie dermatologiczne objawy uboczne używania walproinianu opisywano łysienie oraz uogólniony świąd.
Poważne objawy uboczne dotyczą trzustki oraz wątroby. Opisano kilka przypadków zapalenia trzustki, występujących najczęściej w pierwszych 6 mieś. leczenia i niekiedy prowadzących do śmierci. Przejściowy wzrost aktywności transaminaz oraz dehydrogenazy mleczanowej występuje mniej więcej u 25% leczonych. W trakcie leczenia walproinianem należy regularnie monitorować wskaźniki biochemiczne czynności wątroby. Nieprawidłowości w wynikach badań laboratoryjnych zazwyczaj nie objawiają się klinicznie i zwykle ustępują w pierwszych 6 mieś. leczenia.
Kwas walproinowy i jego pochodne (walproiniany) 127
TABELA 21-1
PREPARATY WALPROINIANÓW
Czas od podania leku
Nazwa handlowa,             do uzyskania szczytowego
Nazwa preparatu                              postać, dawkowanie                 stężenia w osoczu
Kwas walproinowy                   Convulex (tabl. 200, 300, 500 mg,                 1-2 h
syrop 50 mg/ml) Walproinian sodu                     Depakine (tabl. 200, 300, 500 mg)                 1-2 h
Depakine-chrono (tabl. retard 300, 500 mg)
Apilepsin (tabl. 300 mg)
Sodium Valproate (tabl. 200 mg)
Vupral (płyn 0,2/ml)
Walproinian magnezu               Dipromal (tabl. 200 mg)
Walproinian wapnia                 Convulsofin (tabl. 300 mg)
Amid kwasu walproinowego Depamide (tabl. 300 mg)
Opisywano przypadki zapalenia wątroby, występujące mniej więcej u 1/20 000 leczonych chorych. Zapalenie wątroby występuje najczęściej w pierwszych 3-6 mieś. leczenia u dzieci z nasilonymi zaburzeniami drgawkowymi, gdy walproinian jest podawany łącznie z innymi lekami przeciwdrgawkowymi. Zaburzenia wskaźników czynności wątroby niedużego stopnia nie korelują z rozwojem zapalenia wątroby; jednakże wystąpienie objawów takich, jak zmęczenie, jadłowstręt senność lub osłabienie powinno skłonić lekarza do natychmiastowej oceny stanu wątroby chorego.
INTERAKCJE
Między walproinianem a innymi lekami przeciwpadaczkowymi występują złożone interakcje. Przed dodaniem walproinianu do prowadzonego już leczenia przeciwpadaczkowego lekarz powinien skonsultować się z neurologiem prowadzącym chorego. Łączenie walproinianu oraz leków przeciwpsychotycznych może powodować zwiększoną senność oraz większe nasilenie objawów pozapiramidowych. Walproinian wywiera działanie synergistyczne z innymi substanc­jami działającymi depresyjnie na o.u.n, w tym również z alkoholem. Może też nasilać przeciwkrzepliwe działanie aspiryny oraz warfaryny. Zmienia także wyniki co najmniej dwóch badań laboratoryjnych, powodując fałszywie dodatni wzrost stężenia ciał ketonowych w moczu oraz nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych gruczołu tarczowego. Ponadto może nasilać działanie inhibitorów monoaminooksydazy oraz innych leków przeciwdepresyjnych, co niekiedy zmusza do zmniejszenia dawki leków przeciwdepresyjnych. Fluoksetyną zwiększa stężenie kwasu walproinowego w surowicy.
Więcej na ten temat zob. w: H.G. Pope, S.L. McElroy: Yalproate, CTP/YI, rozdz. 32.25, s. 2112-2120.

Kategorie

Zajawki z NeuroGroove
  • Benzydamina

Witam.





Dziś zarzuciłem 1 raz benzydaminke. jest ostatni weekend ferii zimowych 2003 (studenckich ) i właściwie pomyślałem : jest okazja ! i tak nosze się z tym od około miesiąca !


było nas w biznesie 3ch. kupiliśmy 4 paczki, wychodzi po 1,3(3) dla każdego.

wcześniej ćwiczyłem wytracanie soli z tantum żeby sprawdzić co i jak, wiec nie było problemu ze cos pójdzie nie tak.





PRESS ANY KEY TO CONTINUE ! :D





21.10

  • Sertralina

 

 

  • Heimia salicifolia

Nazwa substancji: Sinicuichi / Sun Opener / Heimia salicifolia



Poziom doświadczenia użytkownika: mj, haszysz, gałka muszkatołowa, dxm, efedryna, amfetamina, lsa, absynt (domowy, a jakże:)), salvia divinorum, mdma, mnóstwo różnych ziółek, które albo nie działały (np. kanna) albo działały za słabo by uznać je za narkotyk (np. chmiel, marihuanilla).

  • LSD-25

Jakis czas temu , zdaje sie ze z rok postanowilem zrobic sobie uczte,

kupilem 2 kwasy, mialem je zarzucic z kumplem ale zdaje sie ze mial

jakies egzaminy, wiec przelezaly jakis tydzien, az pewnego wieczoru cos

mnie podkusilo i zjadlem je sam. zaczelo sie jak zwykle ,lekkie

naspidowanie itd. , puscilem pink floyd i po jakims czasie wszystko

wygladalo jak choinka na boze narodzenie , cienie tanczyly, wzorki na

tapecie i wykladzinie przesuwaly sie i zmienialy kolory, muzyka plynela