Magic Mushroom Growers Guide

Procedury zawarte w tym dokumencie są połączeniem nakazów i rozwiązań opcjonalnych. Rdzeń dokumentu opisuje procedurę w jej najprostszej postaci, z możliwością wprowadzenia w niektórych miejscach adaptacji.Generalnie, adaptacje reasumują to co wymagane z tym co przynosi hodowcy korzyść, w przypadku gdy zostaną zastosowane. Zanim zaczniesz stosować procedury w nich opisane, powinieneś przeczytać cały tekst.

Stosując tę metodę pierwszy raz powinieneś podążać dokładnie za wskazaniami i przeciwstawić się pokusie wprowadzania innowacji. Innowacje bez doświadczenia są najczęstszą przyczyną niepowodzenia. Jeśli już musisz wprowadzić jakąś zmianę, ponieważ nie możesz znaleźć poszczególnych elementów lub z jakiegoś innego powodu, skonsultuj się z kimś doświadczonym, by mieć pewność, że nie robisz czegoś szalonego.

Naszą intencją jest dostarczenie początkującemu hodowcy wiedzy o procesie wzrostu Magicznych Grzybów.Hodowca może wybrać adaptacje, które uważa za odpowiednie, a odrzucić te, które mu nie odpowiadają.Jest to jego wybór, lecz ciągle ma gwarancję, że jeśli postąpi według wskazań, uda mu się wyhodować grzyby.

Przewodnik ten jest publikowany jako pojedynczy dokument, aby łatwiej go było wydrukować i skopiować na lokalny komputer.Zawiera kilka plików GIF, które wywołują się z katalogu, w którym znajduje się ten dokument. Potrzebujesz ich także.Możesz sprawdzić, czy w katalogu tym znajduje się plik o nazwie MMGG.ZIP lub MMGG.TAR. Jeśli tak, możesz po prostu sciągnąć ten jeden plik, który zawiera wszystko co jest potrzebne do utworzenia lokalnej kopii.

Jeśli chcesz sprawdzić adaptację, po prostu na niej kliknij. Jeśli skończysz ją oglądać, znajdziesz dwa odnośniki.Jeden wraca do Spisu Rzeczy, a drugi z powrotem do miejsca, w którym została umieszczona dana adaptacja.

Ostatnia nota. Do zakończenia cyklu wzrostu potrzebne jest terrarium. Jeśli się śpieszysz, możesz przedsięwziąć kroki w celu zaszczepienia słoików, a w następnych tygodniach zbudować terrarium. Wzrost kultury trochę trwa, co da ci wystarczającą ilość czasu na przygotowanie odpowiedniego terrarium.

W celu wyhodowania grzybów, odpowiedni substrat musi być zaszczepiony i skolonizowany przez grzybnię. Ten etap wymaga sterylności, ponieważ substrat nie zawiera środków ochronnych i może zostać zaatakowany przez bakterie lub pleśń. Ten pierwszy krok ma miejsce z użyciem słoików do przetworów, przygotowywanych w twojej domowej kuchni. Użyta zostanie mąka z brązowego ryżu i wermikulit (U.S) lub perlit (Polska), które są łatwo dostępne. Substrat jest przygotowywany, umieszczany w słoikach i sterylizowany na gorąco. Po ostygnięciu, słoiki są zaszczepiane strzykawką z zarodnikami. Ten etap może być wykonany za mniej niż 25$ (20 zł w Polsce w 2001r.). Ilość substratu wystarczy do uzyskania sporej ilości suszonych grzybów.

Po zaszczepieniu substratu, czekamy aż grzybnia w pełni go skolonizuje. Jak tylko substrat zostanie w pełni skolonizowany, sterylność nie jest już taka konieczna, ponieważ grzybnia jest zdolna zwalczyć bakterie, i substrat ryżowy może zostać wyjęty ze słoika. Zazwyczaj zajmuje to około dwa, trzy tygodnie. Po tym czasie substrat jest umieszczany w terrarium, gdzie panuje wysoka wilgotność potrzebna grzybni. Oczekiwanie na kompletną kolonizację nie wymaga jakichkolwiek starań.

W terrarium utrzymywana jest wilgotność w granicach 90% i konieczne jest ciągłe eliminowanie dwutlenku węgla, produkowanego przez grzyby. W ciągu tygodnia od czasu umieszczenia w terrarium, na cieście ryżowym zaczynają wyrastać grzyby. W ciągu kilku tygodni pobytu w terrarium, hodowca będzie miał liczny zbiór dojrzałych, gotowych do konsumpcji grzybów. Ciasto wydaje grzyby dopóki obecne są w nim składniki odżywcze i wilgoć. Ten etap będzie wymagał mniej lub więcej uwagi, w zależności od tego, jaki rodzaj terrarium został wybrany. W przypadku terrarium w pełni zautomatyzowanego, opisanego dalej w tym dokumencie, opieka wymagana jest tylko co kilka dni. W większości, składa się na nią zbieranie dojrzałych okazów i dolewanie wody, do nawilżacza używanego przy tym zestawie.

Całkiem możliwe, że gdy zacznie się faza owocnikowania, grzyby będą szybciej produkowane niż spożywane przez domowego hodowcę. Całkiem łatwo jest wysuszyć grzyby celem kilkumiesięcznego przechowania. W rzeczy samej, niektórzy ludzie wolą suszone grzyby niż świeże.

Jeśli cykl ma być kontynuowany, z dojrzałych grzybów pobiera się odcisk zarodników. Jest on wykorzystywany do produkcji strzykawki z zarodnikami, potrzebnej do zaszczepienia następnej partii słoików. Wymaga to niewielkiego wysiłku, ale należy zachować ostrożność. Aby zdjąć odcisk należy zachować sterylność. Oczywiście można pominąć ten etap, zamawiając po prostu następną strzykawkę z zarodnikami. 10 cm3 strzykawka zarodników powinna wystarczyć do zaszczepienia tuzina słoików z substratem. Wybór, zależy od hodowcy.

Grzyby uprawiane są na substracie, w którym obecne są substancje odżywcze. Tak jak domowe rośliny rosną w ziemi, tak grzyby mogą być uprawiane na kawałku substratu. Różnicą jest to, że aby osiągnąć sukces, substrat musi być wolny od jakichkolwiek zanieczyszczeń, bakterii i pleśni. Jakiekolwiek zanieczyszczenie substratu, będzie przyczyną niepowodzenia.

Potrzebne materiały:

W tym dokumencie opisane są cztery różne sposoby budowy terrarium. Pierwszy jest bardzo prosty, minimalne terrarium, które działa dobrze, ale może zmieścić tylko jedno ciastko. Dwa następne oparte są na sposobie Psilocybe Fanaticus. Mogą pomieścić więcej ciastek niż pierwsze, ale wymagają opieki kilka razy dziennie.

Zachęcam do wybrania ostatniej opcji. Wykorzystuje ten sam pojemnik co rozwiązanie Psilocybe Fanaticus, ale do utrzymywania wilgoci używany jest nawilżacz ultra-sonic. Wymaga niewielkiej opieki i spisuje się bardzo dobrze.

Pierwsze terrarium, "Terrarium Biedaka" nie wymaga nawilżania. Zawiera bardzo małą objętość powietrza i bardzo szczelnie oddzielone jest od otoczenia zewnętrznego.

Potrzebne materiały:

• dwu litrowa butelka po coli
• ostry nóż

To terrarium jest zrobione poprzez usunięcie części dwu-litrowej plastikowej butelki. Służy to dwóm celom. Po pierwsze, będziesz mógł włożyć do butelki w pełni skolonizowane ciastko. Po drugie, zredukujesz objętość butelki, tak by wilgoć z ciastka wystarczyła do utrzymania wewnątrz odpowiedniej wilgotności.

Usuń kawałek butelki przy pomocy ostrego noża. Cięcie dolnej części butelki nie jest trudne. Górne cięcie jest trochę bardziej skomplikowane. Musi być zrobione w takim miejscu, w którym średnica butelki zaczyna się zmniejszać. Górna część butelki będzie włożona w dolną część i obie części muszą być ciasno i szczelnie dopasowane.

Najlepiej jest zacząć niżej niż pokazuje rysunek i odcinać małe paski dopóki górna część nie będzie pasowała do dolnej. Jeśli znajdziesz właściwe miejsce cięcia dla jednego rodzaju butelki, z łatwością możesz dociąć tyle butelek ile posiadasz ciastek gotowych do owocnikowania.

Procedura wygląda następująco: W celu dostarczenia wilgoci terrarium należy spryskać co najmniej cztery razy dziennie przy pomocy ręcznego rozpylacza. Co najmniej dwa razy dziennie należy wyeliminować nagromadzony dwutlenek węgla. Raz dziennie należy usunąć z dna terrarium wodę, która się tam skondensowała.

Wodę możesz wessać gumową gruszką, lub ostrożnie wyjąć każde ciastko i wylać wodę przechylając terrarium. Wyjmując ciastka bądź bardzo ostrożny. Każde dotknięte miejsce na ciastku nie zaowocuje. Za każdym razem powinieneś dotykać ciastko w tym samym miejscu.

Dwa razy na dzień trzeba usunąć skumulowany dwutlenek węgla. Pierwsza metoda to wyjęcie ekranu skraplającego i wachlowanie wnętrza terrarium pokrywą przez 10-15 sekund. Następną, dobrze spisującą się metodą jest wykorzystanie suszarki do włosów. Opuść suszarkę do wnętrza kierując jej otwór wylotowy do góry i ponad terrarium i włącz ją. Suszarka wyssie na zewnątrz cały znajdujący się tam dwutlenek węgla. Bądź uważny by nie przypiec gorącym powietrzem ciastek, gdyż je to zniszczy. Jeśli twoją suszarkę można ustawić na zimny podmuch, użyj go zamiast gorącego. Nawiasem mówiąc, jeden z hodowców poleca użycie odkurzacza zamiast suszarki. Po prostu wysysa stare powietrze z terrarium.

W celu stworzenia w terrarium wilgotności wykorzystywany jest rozpylacz mogący wytworzyć drobną mgiełkę. Dużo jest urządzeń kuchennych wyposażonych w końcówki spraju, jeśli zamierzasz użyć któregoś z nich upewnij się, że produkuje bardzo drobną mgiełkę. Cokolwiek użyjesz, musi być wolne od jakichkolwiek chemikaliów. Musi to być dla ciebie jasne. Upewnij się, że butelka jest czysta i nie zawiera niczego co mogłoby zniszczyć grzyby. Najbezpieczniej jest kupić w sklepie ogrodniczym nowy, wysokiej jakości rozpylacz. Produkuje on zazwyczaj drobniejszą mgłę niż większość kuchennych spryskiwaczy. Nie będziesz pewnie używał rozpylacza jeśli masz trochę gotówki, mówimy o używaniu spryskiwaczy kuchennych, ponieważ możesz być oszczędny. W celu stworzenia w terrarium niezbędnej wilgoci wtykamy końcówkę rozpylacza pod pokrywę pojemnika, i spryskujemy środkową część górnej powierzchni ekranu skraplającego. Patrz poniższy rysunek.

Przez 5 sekund spryskuj ekran, po czym wyciągnij końcówkę i szybko opuść pokrywę zamykając szczelnie terrarium. Małe kropelki wody natychmiast podniosą wilgotność w komorze. Ciastka ryżowe w żadnym wypadku nie mogą być spryskiwane bezpośrednio. Grzybnia jest bardzo delikatna i można ją w ten sposób zniszczyć. Terrarium powinno być spryskiwane co najmniej cztery razy dziennie. Im więcej tym lepiej.

Jest to niedroga metoda pozwalająca działać terrarium bez stałej opieki. Dużym ograniczeniem, w zależności od sposobu wykonania, jest to że można podwyższyć wilgotność o 15% powyżej poziomu otoczenia. Minimalna wilgotność potrzebna grzybom wynosi 85%. Jeśli podczas wzrostu wilgotność otoczenia spadnie poniżej 70% będziesz miał poważne problemy, nawet jeśli wykorzystasz w pełni optymalną konstrukcję. Jeśli masz więcej niż kilka rosnących grzybów, system ten może być nie wystarczający do utrzymania odpowiedniej wilgoci. Będziesz czasami musiał użyć rozpylacza by podwyższyć wilgoć ponad poziom wytworzony przez pompkę i brzęczyk. Kilka razy dziennie wystarczy.

Wszystkie potrzebne materiały możesz dostać w sklepie zoologicznym lub w dziale zoologicznym jakiegoś marketu.

Ciastka umieszczone w terrarium potrzebują kilku rzeczy aby wydać plon. Wysokiej wilgotności, temperatury poniżej 30°C, i trochę światła. Jak tylko sieć grzybni zdobędzie dostęp do wystarczającej ilości składników odżywczych i panują odpowiednie warunki, rozpoczyna się wzrost grzybów. Do rozpoczęcia wzrostu potrzeba trochę światła i temperatury średnio powyżej 21°C. W wyższej temperaturze grzyby rosną szybciej. Faktycznie grzyby zaczynają rosnąć w wąskim przedziale temperatur. Zazwyczaj uformowanie się małych łebków zajmuje około tygodnia, pod warunkiem, że ciasto zostało wyjęte ze słoików w 100% skolonizowane. Jeśli grzybnia jest dobrze rozwinięta nastąpi to po paru dniach, jeśli warunki nie są odpowiednie po kilku tygodniach.

Istnieje kilka sposobów suszenia, ale my zajmiemy się najlepszym z nich. Jakkolwiek byś nie suszył, nigdy nie używaj gorąca. Wysoka temperatura niszczy psychoaktywne związki. Jeśli wysuszysz grzyby na gorąco, drastycznie zredukujesz ich potencję.

Potrzebne materiały:

• siatka druciana o 5mm oczkach
• stara ścierka lub szmata
• opakowanie Damp-Rid lub Damp-be-Gone (odwodniony chlorek wapnia - Anhydrous calcium chloride) odwilżacz
• duża lub średnia miska ze szczelną pokrywką

Kilka funtów chlorku wapnia można kupić za pare dolarów w dużym sklepie z artykułami budowlanymi. Zazwyczaj można go znaleźć w dziale z farbami, ponieważ jest wykorzystywany do osuszania pomieszczeń przed malowaniem. Jeśli możesz kup pojemnik ponownego napełniania. Będzie tańszy niż ten sprzedawany z jednostką, magazynującą wilgoć przechwyconą z otoczenia. Nie będziemy korzystać z jednostki, więc nie kupuj jej jeśli nie musisz.

Pojemnik do suszenia musi mieć na dnie miejsce na zbierającą się wodę. Umożliwia to bezproblemowe działanie chlorka wapnia przez dłuższy czas. Wilgoć wyciągana z grzybów zbiera się na dnie pojemnika. Chlorek wapnia umieszczony jest nad wodą na okrągłej siatce, na której rozłożona jest ścierka. Patrz poniższy rysunek. Ścierka chroni chlorek wapnia przed przelatywaniem przez otwory siatki, ale pozwala wodzie skapywać na dno pojemnika.

Chlorek wapnia powinien być rozłożony równomiernie. Jeśli korzystasz z dużej miski musisz wzmocnić siatkę jakimś stelażem aby podtrzymywał chlorek wapnia. Możesz po prostu wykorzystać patyki przywiązując je do siatki.

Najpierw musimy się upewnić, że pewne rzeczy są zrozumiałe. Możesz zjeść, jeśli jesteś osobą, która się lubi i czuje się bezpiecznie. Nie powinieneś mieć żadnych większych problemów życiowych. Jeśli nie jest to opis twojej osoby, nie spożywaj grzybów! Znajdź sobie jakąś inną używkę.

OK, zdecydowałeś się spożyć grzyby. Poza tym, po co miałbyś hodować te małe diabły, jeśli miałbyś ich nie zjeść? Najważniejszym pytaniem na które trzeba odpowiedzieć, to jak mocnego chcesz mieć tripa? Jeśli osoba o wadze 75 kg nigdy wcześniej nie spożywała alkoholu, to dałbym jej taką radę. Doza może być w przedziale od 1 do 12 piw. Jedno piwo wystarczy byś coś poczuł, ale wszystko będzie w miarę normalnie. 4 piwa wystarczą abyś odczuł skutki, jakie daje alkohol, ale będziesz w stanie się kontrolować. Po 6 piwach zaczynasz być pijany. Po 12 jesteś pijany jak świnia i tracisz formę. Na pierwszy raz polecałbym 4 piwka. Będziesz mógł odczuć, co daje alkohol, ale uchroni cię od problemów.

Grzyby mają niezłą moc. Wszystkie są wyhodowane na tym samym podłożu i w tych samych warunkach. Jeśli zjesz 4 grzyby średniej wielkości, będziesz w podobnym stanie jakbyś wypił 4 piwa. Ale pamiętaj że psylocybina jest potężniejsza niż alkohol. To czego doświadczysz będzie intensywniejsze niż po 4 piwach. Jakkolwiek w całkowitym przedziale jej możliwości ciągle będziesz w jego dolnej części. Jaki grzyb to średni grzyb. Grzyby są jak płatki śniegu. Nie ma dwóch takich samych. Grzyby, które mają nogę długości 7 cm i kapelusz o średnicy 2 cm będę nazywał średnimi.

Suszenie opisane w tym dokumencie powoduje minimalny uszczerbek ich potencji. Wiele źródeł podaje, że wysuszone grzyby mają zdecydowanie mniejszą moc niż świeże. Jeśli skorzystasz z metody suszenia opisanej w tym dokumencie, przekonasz się że pogłoski te są nieprawdziwe. Twój wybór, czy zjesz je świeże, czy wysuszone. Niektórzy ludzie mają mieszane odczucia związane z ich smakiem. Większość zgadza się z tym, że nie wygrają żadnego kulinarnego konkursu. Spróbuj obydwu sposobów. Przekonaj się, który jest lepszy dla ciebie.

Niektórzy ludzie przekonali się, że grzyby te wywołują niewielkie nudności. AN165023@anon.penet.fi sugeruje aby skorzystać ze środków ułatwiających trawienie (digestive aid)dostępnych w aptekach. Ułatwi to konsumpcję grzybów jeśli jesteś podatny na nudności. Wiedz także, że nie powinno się łączyć tych grzybów z alkoholem. Kiedy zmieszasz grzyby z alkoholem, to choćbyś miał stalowy żołądek to i tak możesz stracić swój obiad.

Jeśli smak tych grzybów jest dla ciebie przykry, zawsze możesz zjeść je z burrito lub włożyć w kanapkę z masłem orzechowym. Jeśli tak zrobisz opóźni to trochę działanie. Niektórzy po prostu żują je popijając sokiem pomarańczowym.

Wlej do miksera kilka łyżek zmrożonego soku owocowego. Pomarańczowo-ananosowo-bananowy jest dobry, ale może też być zwykły pomarańczowy lub cytrynowy. Dodaj trochę wody, ale tak aby soku było zdecydowanie więcej. Wrzuć kilka kostek lodu i grzyby (świeże lub suszone), miksuj na wysokich obrotach przez minutę, lub trochę dłużej. Po wyłączenia miksera odstaw na kilka minut w celu odstania, po czym wypij.

Przygotuj zgodnie z przepisem swoją ulubioną pizzę. Kilka minut przed całkowitym upieczeniem się pizzy dodaj do niej dokładnie pokrojone świeże grzyby. Opcjonalnie nową warstwę grzybów możesz posypać startym serem. Dodanie sera drastycznie zredukuje smak grzybów. Umieść pizze z powrotem w piecu i piecz aż będzie gotowa.

Oczywiście, niektórzy ludzie hodujący te grzyby zamierzają doświadczyć stanu 'roztopienia umysłu'. Złe tripy po grzybach są rzadkie, ale czasem się zdarzają. Jedną z najczęstszych przyczyn złych tripów jest przyjęcie zbyt dużej dawki grzybów, w dodatku wyhodowanych na zakażonym substracie. Przyczyną tego mogą być toksyny absorbowane przez grzyby rosnące na takim substracie. Musisz strzec się zanieczyszczeń, szczególnie jeśli zamierzasz podróżować wysoko jest to niezbędne. Pomyśl o tym. Czy miło jest mieć dokuczliwe reakcje alergiczne na niektóre toksyny podczas "twardej podróży". Email, który otrzymałem na sugerowany temat nie był zbyt przyjemny. Wyrzuć ciastko które jest zakażone, także każdy grzyb na nim wyhodowany nawet jeśli zerwany był przed zauważeniem zakażenia powinien zostać wyrzucony.

Ostatnia uwaga. Jeśli kiedykolwiek poczujesz, że przedawkowałeś pamiętaj, że 90 minut po spożyciu będzie szczytowe doznanie. Po tym czasie wszystko zacznie wracać do normy. Dobra wiadomość to, że z medycznego punktu widzenia nie można przedawkować psylocybiny. Jeśli będziesz pamiętał o tych rzeczach i uwierzysz w nie, pomogą przeprowadzić cię przez doznania wysokodawkowe.

Ten rozdział przeznaczony jest dla tych którzy zaczynają swoje doświadczenia z domową hodowlą. Jeśli masz wyhodowany plon to możesz go ominąć. Jego intencją jest pomoc w łatwym rozpoczęciu. Aby wyhodować późniejsze pokolenia grzybów będziesz musiał zdjąć odcisk zarodników i użyć go do przygotowania strzykawki z zarodnikami. Informacje na ten temat znajdziesz na końcu tego rozdziału.

Jeśli chcesz skorzystać z metody hodowli opisanej w tym dokumencie, potrzebna ci będzie sterylna strzykawka z zarodnikami. Zarodniki powinny być zarodnikami Psilocybe Cubensis. Raczej powinny być z rodzaju Amazonian. Rodzaj Amazonian ma szersze parametry owocnikowania i jest bardziej tolerancyjny na pomyłki. Jakkolwiek każdy rodzaj z gatunku Psilocybe Cubensis się nadaje. Istnieje kilka sposobów by zacząć. Najprościej jest zamówić strzykawkę z zarodnikami, ewentualnie odcisk zarodników i z niego przygotować sobie strzykawkę zarodników.

Jeśli masz wyhodowanych kilka grzybów, jest to najlepszy moment aby nauczyć się jak zdejmować odcisk zarodników tak byś mógł przygotować strzykawkę kiedy tylko będzie potrzebna. Nie musisz tego robić jeśli chcesz, ponieważ zarodniki ciągle są dostępne w internetowej sprzedaży. Wielu ludzi wierzy, że nadejdzie dzień kiedy nie będzie to możliwe. Wiele źródeł sprzedających zarodniki zrezygnowało z rozpowszechniania ich ludziom, a wiele zniszczyło swoje kultury z powodu mandatów nakładanych przez DEA. Jeśli masz sterylny, żywotny odcisk zarodników, możesz się uniezależnić od tych dostawców.

Obecnie najmniej kosztownym miejscem w Stanach Zjednoczonych, w którym można zamówić strzykawkę, jest firma która jest pionierem wielu pomysłów zawartych w tym dokumencie. Szybko realizują zamówienia i są wiarygodni. Ich strzykawka z zarodnikami kosztuje 10,00$ US i zawiera koszt wysłania. Mają bardzo wysoką jakość. Obecnie dostarczają P.Cubensis Matias Romero. Jest to odmiana rodzaju Amazonian.

Jeśli nie jesteś ze Stanów koszt wysłania wynosi 10,00$ US. Wszystkie ich paczki wysyłane są w dyskretny sposób. Niemniej, bądź świadom, że poza granice Stanów paczka wychodzi z przyklejoną nalepką celną z napisem: "pipeta z zarodnikami grzyba".

Ok, niektórzy z was, doświadczeni triperzy, możecie się z tego uśmiać. Jest to opis mojego pierwszego tripu. Dorastałem w prawdziwie konserwatywnym otoczeniu. Zawsze chciałem doświadczyć halucynacji, ale naprawdę bałem się LSD. Jak by nie było, powoduje uszkodzenie chromosomów, i dużo ludzi tripujących na nim wyskoczyło przez okno lub skończyło w totalnej psychozie. Szczęściarze, którym udało się przejść OK przez trip, cierpią do końca życia z powodu niekontrolowanych flash back'ów. Ładne rzeczy.

Nigdy nie zadawałem się z ludźmi, którzy używają dużo psychodelików. Kilka razy miałem okazję, ale nie byłem pewien źródła i jakości by się w to pchać. Wyglądało na to, że nigdy nie będę miał psychodelicznego doświadczenia.

Tak więc, pewnego dnia surfowałem po internecie i zdecydowałem się przetestować zawarte w nim informacje. Czytałem na Yahoo jeden egzotyczny temat po drugim. Byłem zdumiony ilością egzotycznych informacji. Zdecydowałem się je ograniczyć. Wpisałem psylocybinę. Ku mojemu zdziwieniu, znalazło się kilka dokumentów. Szybko je załadowałem i zacząłem studiować. Byłem zadziwiony kiedy przeczytałem, że zarodniki grzybów Psilocybe mogą być zamówione pocztą, ponieważ nie zawierają żadnych kontrolowanych substancji. I najlepsze ze wszystkiego, to że nie da się przedawkować psilocybiny.

Nie potrzeba naukowca, żeby stwierdzić co wtedy myślałem! W sieci zawarte są szczegółowe informacje. Miałem możliwość nauczenia się podstawowych założeń dotyczących hodowli grzybów, ale w informacjach tych było dużo rzeczy niepewnych i sprzecznych. Pogłębiałem swoją wiedzę na ten temat. W końcu stało się jasne, że najpewniej odniosę sukces z metodą Psilocybe Fanaticus. Natychmiast zamówiłem ich Tek Notes i strzykawkę z zarodnikami.

Podążając za ich wskazówkami szybko wyhodowałem kultury grzybni. Sfrustrowany byłem ich metodą nawilżania. Nie sprawdziła się mimo, że eksperymentowałem jak szalony. Pracuję w zaawansowanej technologicznie firmie komputerowej i moja praca polega na poszukiwaniach i rozwoju. Byłem więc zdeterminowany rozwiązaniem problemu i ułatwieniem procedury dla pozostałych użytkowników sieci. Znalazłem na alt.drugs kilku ludzi z dużym doświadczeniem w hodowli grzybów, którzy pomogli mi rozwiązać kilka początkowych problemów.

Na wakacje wróciłem do domu by spotkać starych kumpli. Powiedziałem im, że myślałem o tym aby zdobyć trochę grzybów w celu wspólnego tripu. Skakali z radości. Mam podstawową wadę charakteru. Cokolwiek warte jest zrobienia, robię to do przesady. Nie wiedziałem ile chciałbym grzybów więc zdecydowałem, że lepiej wyhodować parę funtów. Przepracowywałem problemy które miałem i jednocześnie rozpocząłem produkcję. W połowie wakacji miałem już parę funtów suszonych grzybów.

We właściwym czasie znaleźliśmy się nad jeziorem w chacie przyjaciela. Podczas przygotowań do wędkowania wyjąłem swój zapas grzybów. Oczywiście zaoferowałem dobrą radę odnośnie tego jak rozsądna powinna być pierwsza dawka, ale zaraz potem popełniłem błąd starając się ich pocieszyć, że tych grzybów nie da się przedawkować. Moi przyjaciele tak jak ja mają tę wadę, że jak coś robią to do przesady, z wyjątkiem rzeczy najgorszych. Najbliższe stwierdzenie, to że zjadłem około ośmiu pokruszonych wyschniętych kapeluszy, pozostali zjedli dwa razy tyle. Moja pierwsza dawka była zdecydowanie wyższa niż polecana w tym dokumencie. To że ja się nie zastosowałem nie znaczy, że jest to rzecz do zbagatelizowania!

Jako fachowiec, zabrałem swój kamkorder, na wypadek gdybyśmy potrzebowali coś udokumentować, wsiedliśmy do łodzi i wyruszyliśmy na ryby. Pierwsze 25 minut upłynęło całkiem normalnie, lecz potem zacząłem czuć, że się zaczyna. Zgromadziłem wystarczająco wiadomości i wiedziałem, że szczyt doznań nastąpi za dobrą godzinę. Więc łowiłem ryby. Wkrótce zwinąłem sprzęt i po prostu obserwowałem kumpli. Działo się zbyt wiele rzeczy bym mógł zajmować się wędką.

Słyszałem, że najczęstszym doznaniem wizualnym były wibrujące podczas tripu kolory. Wypatrywałem ich, ale nie odnotowałem tego. Byłem ciekaw czy zjedliśmy wystarczająco dużo, czy może na darmo hodowałem te przeklęte rzeczy i jadłem te okropne w smaku grzyby. Zacząłem czuć się trochę zdołowany. Po prostu utkwiłem wzrok w ławeczce na której siedział jeden z moich kumpli.

Nagle siedzisko ożyło. Zahipnotyzowały mnie, poruszające się słoje siedziska. Za każdym razem, gdy zerkałem na ławeczkę odpływała i przypływała. Zajebiście! Powierzchnia wody była jeszcze bardziej intensywna. Wzory formujące się z małych zmarszczek i fal były niewiarygodne. Smażyłem się tak długi czas. Mimo, że moi kumple zjedli więcej wyglądali na nie przejętych. Po prostu łowili ryby i opowiadali dowcipy. Ciągle byłem 30 minut przed maksimum.

Patrzyłem na odległy brzeg, po niebie płynęło dużo chmur. Radowałem się po prostu patrząc na nie. I wtedy to się wydarzyło. Odnotowałem, że stało się dla mnie oczywiste, które chmury zamierzają rozdzielić się na mniejsze części, a które chmurki połączą się tworząc większą chmurę. Spędziłem sporo czasu dociekając czy rzeczywiście to potrafię, czy tylko to sobie wyobrażam. Po prostu zacząłem obserwować odległy brzeg. W końcu kumple zauważyli moją fascynację brzegiem, a ja zacząłem zwracać uwagę na ich żarty. Ciągle nie dostrzegali jak byli nakręceni. Powiedziałem im o mojej nowoodkrytej umiejętności. To tylko zachęciło ich do dalszych żartów. Wyzwałem ich by przewidzieli, które chmury zamierzają się rozdzielić, a które połączyć. Uznali, że to niemożliwe. Kiedy powiedziałem im, że wydaje mi się, że mogę to zrobić, żarty rozpoczęły się na dobre.

Naturalnie chciałem im udowodnić, że sobie tego nie wymyśliłem. Zacząłem pokazywać chmury mówiąc, co która zamierza zrobić. Na początku byli bardzo sceptyczni ale w końcu ich przekonałem. Jeden z nas stwierdził, że powinniśmy nagrać to na kamerę, bo nikt nam nie uwierzy. Zajęło nam trochę czasu zanim uruchomiliśmy kamerę, ponieważ byliśmy nieźle nawaleni, ale i tak z pięć minut nagrałem na taśmę. Przekonało mnie to, że psychodeliki mogą rozszerzyć twój umysł i dać ci wgląd, którego wcześniej nie miałeś.

Później tego samego dnia, wszyscy powiedzieli, że myśleli, iż tylko oni znajdują się pod wpływem grzybów, dopóki nie zdarzyła się ta historia z chmurami. Wszyscy dobrze się bawiliśmy i nikt nie zauważył by ktoś miał ciężki trip. Zjadłem tylko połowę tego co zjedli moi kumple i nietrudno mi uwierzyć, że byli nieźle zakręceni.

Następnego dnia wszyscy chcieli powtórzyć trip jeszcze raz. Powiedziałem im, że tolerancja ludzkiego ciała na działanie psilocybiny jest duża i aby uzyskać te same efekty trzeba by zjeść znacznie większą porcję. Interesujące, że chcieli trochę słabszych doznań. Pierwszy trip zmęczył nas emocjonalnie i intelektualnie. Dziwne, że tego samego dnia zaraz po tripie nie potrafiłem powtórzyć doświadczenia z chmurami. Wygląda to na jednorazowe doznanie, ale wiem i mogę to udowodnić, że ten jeden raz byłem w stanie to zrobić. Przewidywanie zachowania chmur w niewielkim stopniu wpłynęło na moje codzienne życie, najważniejsze jest to, że psychodeliki dały mi wgląd, którego nie zdobyłbym w żaden inny sposób.

Po powrocie do miasta, wszyscy moi kumple chcieli bym nauczył ich jak uprawiać grzyby. Moi kumple nie są ludźmi zbyt uczonymi. Przez długi czas bezskutecznie próbowałem ich przekonywać by korzystali z Internetu. Nie myślałem, że mogę po prostu wyjaśnić im krok po kroku, aby mieć pewność, że im się uda. Myślałem o tym tylko przez chwilę. Chciałem napisać przystępny przewodnik, dla ludzi z sieci, i chciałem namówić kumpli do korzystania z Internetu. Mogłem więc upiec dwie pieczenie na jednym ogniu. Powiedziałem im, że jeśli nauczą się posługiwać siecią, znajdą tam mój prosty poradnik.

Ta część poświęcona jest dla tych, którzy posiadają doświadczenie w hodowli grzybów i przeznaczona jest do uzyskania dużego plonu grzybów. Przeznaczona jest dla tych, którzy przy pomocy opisanej wcześniej procedury PF TEK uzyskali już kilka zbiorów. Ta część zakłada, że posiadasz pewne doświadczenie i biegłość. Proszę nie próbuj tej techniki bez uprzedniego zdobycia wprawy; jeśli to zrobisz raczej na pewno odniesiesz niepowodzenie.

Procedura opisana wcześniej przeznaczona jest dla początkujących hodowców i jest najlepszą znaną techniką gwarantującą sukces. Ale jest małowydajna i kolonizacja słoików z kulturą zajmuje dużo czasu. Jeśli zamierzasz wyhodować dużą ilość grzybów, przekonasz się że jest niepraktyczna.

Hodowla grzybów nie jest banalna. Procedura przedstawiona w tym dokumencie drastycznie upraszcza ten proces, ale mimo to możesz znaleźć się w sytuacji, w której będziesz potrzebował pomocy. Na grupach rec.drugs.psychedelics i alt.drugs.psychedelics znajdziesz wielu ludzi znających się na hodowli grzybów. Jeśli potrzebujesz pomocy, prawie zawsze znajdziesz tam stałą poradę.

Jeśli masz sugestie, możesz wysłać je do autora tego dokumentu przesyłając je na te same grupy dyskusyjne. Jeśli chcesz wysłać coś co jest przeznaczone tylko dla autora tego dokumentu zaszyfruj to w PGP i wyślij na powyższe grupy. Przeczytam je. Oto mój klucz PGP:

Type Bits/KeyID    Date       User ID
pub  2047/B9182FE9 1996/08/24 MMGG Author

-----BEGIN PGP PUBLIC KEY BLOCK-----
Version: 2.6.3i

mQENAzIfd0cAAAEH/14DazcVKv1eRlNgt48GHgDurYxoyfB/5W7eNITF/6mCxa1I
0462zDjshitLqEQDYkg0FgYEsr7rRpVJzs4JIc3swizy+e1c+dOxyB4ALswzJvMv
u5OVw+ddAT6+Qqcqo5LbiFoGmTYWoK8BVtmc0ifzDk7GGmX3Yj4wic+/G1eslIew
dcBgcAZF9bQRtI36EgMLAktpb6gnC0tc2MyNxdY/BlRZ4bMsmqc/lgJumWZQkJyj
bamWsOnueRaFyQjOLWrN6okHP0FZaw3wUgsre/oqa2hSvKxTNjKtMocVVG7EkutO
+hAkGfPoSmwrjnHHiveXdIney1R0Vx/1prkYL+kABRG0C01NR0cgQXV0aG9yiQEV
AwUQMh93R1cf9aa5GC/pAQEH0gf+JYJ7VujOjjJZvLsL0Vn2n/Ny3ZFF4dxnKDIJ
y4+Fdnx6Q8v11Q8VNgzUN15bKKn2SfUZXc6eTJ7JS3T2HKWl6by0I5mQlJNdLBTe
DYzybI5HP+briaGJm9eyrnuhCk0V5Y91GEEUglHRqnObnK/p+cAccQoetOaZVal7
A4UgFNZqfrU3fN5I/aghcBoOgt0P3mYjzL3eNSuvUU3B5Tc/Xy7hlWGY4N6EAsI5
nwZR38zmppavbEhp1nlNZQbTrDB3zyPltSY+pa/sJ/NH4GcHcg9zi7/jhJSMNtiT
h4XnQneR6r1nf8zcsVfGpN87MYlPeWvKBo1kDgO/IZ4aLYgtpg==
=fEDH
-----END PGP PUBLIC KEY BLOCK-----

Zazwyczaj do przygotowania kultury wykorzystywany jest 250 ml słoik. Możliwe jest skorzystanie ze słoików 0,5 l. Faktycznie w niektórych częściach kraju (U.S) można mieć trudności ze znalezieniem 250 ml.

Zalety:
Główną zaletą skorzystania z 0,5 l słoika jest uzyskanie większej ilości substratu. Terraria opisane w tym dokumencie są w stanie pomieścić 6 - 8 ciastek. Jeśli chcesz większą ilość substratu, musisz wykorzystać większe słoiki.

Wady:
Przy korzystaniu z większych słoików istnieje kilka wad. Po pierwsze, kolonizacja słoika trwa kilka tygodni dłużej. Po drugie większa ilość substratu musi być wyrzucona w przypadku dostania się zanieczyszczeń. I w końcu, konstruując terrarium musisz zwiększyć o kilka centymetrów przestrzeń pod ekranem skraplającym. Jeśli ciastka będą wyższe ekran musi być umieszczony wyżej.

Podczas kolonizacji można zauważyć, że w środku słoika próbują rosnąć grzyby zanim substrat zostanie skolonizowany w 100%. Nie jest to najlepsze ponieważ wilgoć z ciasta zużywana jest na coś czego nie wykorzystasz. Jest to fakt nie do uniknięcia przy korzystaniu z 0,5l słoików. Jest to normalne.

Zazwyczaj większość ludzi wykorzystuje do sterylizacji duży, kuchenny garnek. Zamiast niego można skorzystać z szybkowaru. Zamiast przez godzinę gotować słoiki w garnku, można umieścić je na 20 minut w szybkowarze nastawionym na ciśnienie 10 - 15 P.S.

Jedna uwaga. Nie upuszczaj ciśnienia dopóki szybkowar w pełni nie ostygnie. Substrat w słoikach będzie miał temperaturę 100°C. Jeśli wypuścisz ciśnienie cała wilgoć wyparuje z substratu.

Zalety:
Jeśli korzystasz z szybkowaru możesz sterylizować szybciej i pewniej.

Wady:
Szybkowar kosztuje. Jeśli już go masz, nie istnieją wady. Jak najbardziej możesz go użyć!

Możesz zdecydowanie spowolnić kolonizację słoika poprzez ciasne upakowanie substratu.

Zalety:
Zazwyczaj ludzie chcą by substrat skolonizował jak najszybciej. W przypadku gdy zostanie przygotowanych więcej słoików niż może pomieścić terrarium, dobrze jest spowolnić kolonizację tak by pierwsze w pełni skolonizowane słoiki zostały skonsumowane przez grzyby zanim ostatnie słoiki będą gotowe do umieszczenia w terrarium. Technika ta umożliwia rozgraniczenie czasu kolonizacji co pozwala przygotować w tym samym czasie większą ilość słoików owocnikujących w różnych odstępach.
Jeśli przygotowujesz dwa razy więcej słoików niż można zmieścić w terrarium, połowę z nich upakuj ciaśniej.

Wady:
Podczas ciaśniejszego pakowania substrat ulega niewielkiej kompresji. W związku z tym będziesz musiał przygotować większą ilość substratu, tak aby słoiki upakować do odpowiedniego poziomu.

Zamiast standardowo czterech stron możesz zaszczepić tylko jedną stronę słoika.

Zalety:
Są dwie zalety dla których warto to zrobić. Po pierwsze, zużywasz znacznie mniej płynu zaszczepiającego. Oczywiście nie jest to robione tylko z tego powodu. Zaszczepiacz nie jest bardzo drogi jeśli zamawiasz strzykawki z zarodnikami. A jest darmowy jeśli przygotowujesz go sam.

Główny powód dla którego czasem warto to zrobić to infekcja. Najpodatniejszym na zakażenie miejscem jest miejsce, w które wstrzykujesz zarodniki. Jeśli masz strzykawkę z zarodnikami, która może nie być całkiem wolna od zanieczyszczeń, najlepszym sposobem by zmniejszyć prawdopodobieństwo infekcji jest zaszczepienie tylko jednej strony. Wiedz, że komercyjne strzykawki są zazwyczaj bardzo sterylne. Jeśli nie zrobisz niczego co mogłoby to zmienić, najlepiej zaszczep cztery strony słoika.

W celu zilustrowania przypadku przyjmij, że strzykawka zawiera niewiele "brudnych" dodatków, ale ciągle jest aktywna. Przyjmij, że każde zadane wstrzyknięcie daje 50% szans na wprowadzenie zanieczyszczenia. Jeśli zaszczepisz tylko jedną stronę kultura ma 50% szans na zanieczyszczenie. Jeśli zaszczepisz cztery strony kultura ma

Wady:
Zdecydowanie wydłuża to czas kolonizacji.

Możesz zdecydowanie przyspieszyć czas kolonizacji zaszczepiając substrat większą ilością płynu z zarodnikami.

Jeśli na każdą stronę wstrzykniesz 1 cm3 płynu zarodniowego, uzyskasz większe kiełkowanie, co zdecydowanie przyspieszy kolonizację ciasta. Wbij igłę kierując otwór na jej końcu w stronę ścianki słoika, tak aby płyn wypuszczany był bezpośrednio na szkło. Pomiędzy ścianką słoika a substratem utworzy się cienka warstwa płynu. 1 cm3 płynu powinien utworzyć kałużę o średnicy kilku centymetrów.

Zalety:
Zazwyczaj ludzie oczekują by substrat skolonizował jak najszybciej. Ta technika w tym pomaga. Poza tym, im szybciej i pełniej skolonizuje ciasto tym mniejsza szansa, że zostanie zaatakowane i zniszczone przez zarazki.

Wady:
Adaptacja ta wymaga większej ilości płynu zarodnikowego. Jeśli wytwarzasz własne strzykawki nie stanowi to problemu. Z jednego odcisku zarodników można zrobić dużo (blisko 50) strzykawek zarodnikowych. Jeśli zamawiasz strzykawki lepiej poczekać kilka dni dłużej niż płacić za dodatkową ilość zaszczepiacza.

Słoiki mogą być kolonizowane w temperaturze wyższej niż pokojowa. Idealnie jak jest 22°C. Może być trochę więcej. Można to zrobić na kilka prostych sposobów. Jeśli masz ogrzewanie podłogowe i jest lato (ogrzewanie nie działa), możesz włożyć słoiki do pudełka po butach i postawić go na jednostce. Dobra jest też górna część termy. Możesz także nalać pół garnka wody i ogrzewać go zanurzoną grzałką akwariową ustawioną na odpowiednią temperaturę. Włóż do garnka z wodą słoiki z substratem.

Jeśli się na to zdecydujesz, musisz mieć pewność, że temperatura nie przekroczy 32°C(90 F). Sprawdź temperaturę wody zanim zanurzysz w niej słoiki.

Zalety:
Kolonizacja w temperaturze 26°C jest idealna z kilku powodów. Po pierwsze, grzybnia będzie rosła szybciej, więc substrat skolonizuje w krótszym przedziale czasu. Po drugie, kiedy ciastka wyjmowane są ze słoików następuje szok termiczny, zmniejsza się poziom CO2 i pada na nie światło, czynniki te wzmagają początek owocnikowania.

Jeśli planujesz trzymać terrarium w temperaturze pokojowej to kolonizacja w temperaturze 26°C pozwoli zainicjować masowy wysyp grzybów po umieszczeniu ciastek w terrarium.

Wady:
Brak.

W czasie kolonizacji słoiki z kulturą mogą otrzymywać więcej tlenu. Robi się to przez odwrócenie słoików, tak aby pokrywka znajdowała się na dole.

Zalety:
Gromadzący się CO2 spowalnia wzrost grzybni. Wprawdzie w fazie wzrostu grzybnia korzysta z podwyższonego poziomu CO2, ale ostatecznie, dla optymalnego wzrostu jest on za wysoki. Jeśli odwrócisz słoiki, CO2 będzie wylatywało i zastąpi je świeże powietrze. Przyspieszy to kolonizację substratu.

Wady:
Sposób ten ma kilka wad. Po pierwsze, w czasie kolonizacji ciastka zazwyczaj trochę się kurczą, więc jeśli odwrócisz słoiki obsuną się trochę w dół. Wytworzy to próżnię i do środka zassane zostanie trochę powietrza. Powietrze to może zawierać zanieczyszczenia, które zainfekują nieskolonizowane partie ciastka.

Drugi powód dla którego możesz tego nie robić to, że faza owocnikowania inicjowana jest przez trzy rzeczy. Obniżenie temperatury, obniżenie poziomu CO2 i padające światło. Może to więc zakłócić grzybnię i po wyjęciu ze słoika obfite owocnikowanie będzie powstrzymane. Otrzymasz oczywiście plon, ale konsumpcja ciastka może potrwać dłużej.

Częściowo skolonizowane ciastko może być wyjęte ze słoika jeśli skauteryzujesz (przypieczesz, przypalisz) nieskolonizowane partie substratu. Wyjmij ciastko ze słoika i rozgrzej do czerwoności gwóźdź, skorzystaj z palnika propanowego lub z kuchenki gazowej. Przypiecz cały nieskolonizowany obszar.

Zalety:
Na nieskolonizowanym, skauteryzowanym obszarze nic nie wyrośnie. Pozwoli to uniknąć infekcji, jeśli musisz wyjąć ciastka zanim zostaną skolonizowane w 100%. Istnieje kilka dobrych powodów dla których warto przećwiczyć tę adaptację. Powód który wymienia autor, to że czasem cykle wzrostu się nakładają i możesz chcieć założyć nową kulturę we wszystkich słoikach, które posiadasz. Jeśli urodzisz ciastko wcześniej zyskujesz dodatkowy słoik na założenie kultury. Innym powodem może być podróż. Jeśli wybierasz się w podróż, a pełna kolonizacja ciastek nie pokrywa się z twoim powrotem możesz dzięki tej adaptacji urodzić ciastka wcześniej i umieścić je w terrarium.

Wady:
Jest to niebezpieczne i grozi kłopotami. Po pierwsze, zakładasz że możesz powstrzymać rozwój infekcji na nieskolonizowanych obszarach ciastka. Im większy nieskolonizowany obszar tym większe ryzyko infekcji.

Po drugie, trzeba przyjąć że kiedy ciastko wyjmowane jest ze słoika to sieć grzybni rozwinięta jest w stopniu pozwalającym zgromadzić wystarczającą ilość składników odżywczych by zainicjować owocnikowanie. Jeśli wyjmiesz ciastko za wcześnie może to nie nastąpić.

Skolonizowany substrat nie musi być wyjęty ze słoika bezpośrednio po tym jak zostanie skolonizowany w 100%. Możesz poczekać póki na substracie nie pojawią się zaczątki grzybów.

Zalety:
Istnieje kilka powodów, dla których możesz chcieć opóźnić narodziny ciastka. Możesz nie mieć miejsca w terrarium. Zamierzasz wyjechać i nie będziesz w tym czasie mógł się opiekować terrarium. Czekanie da także grzybni więcej czasu na pełniejsze rozwinięcie sieci grzybni, co zapewnia większe owocnikowanie.

Wady:
Kontynuacja rozwoju sieci grzybni trwa dłużej, niż by to miało miejsce przy dostarczeniu większej ilości tlenu.

Terrarium i jego system podtrzymywania życia może być sprawdzony zanim wyjmiemy ze słoików ciastka ryżowe. Bądź pewien, że wszystko działa na 100% zanim wyjmiesz ciastka.

Zalety:
Jeśli będzie jakiś problem, masz szansę go naprawić zanim zniszczysz ciastka.

Wady:
Brak.

Zdecydowanie lepszy w użyciu jest pojemnik plastikowy niż styropianowy.

Zalety:
Zazwyczaj plastikowe pojemniki mają w środku więcej miejsca, więc mogą pomieścić więcej ciastek. Także lepiej jest mieć pojemnik z zamocowaną pokrywą, która łatwo się podnosi i umożliwia dostęp. I w końcu plastikowe pojemniki są odporniejsze niż styropianowe. Jeśli zamierzasz dużo korzystać z terrarium, od samego początku wykorzystuj plastikowy pojemnik.

Wady:
Koszt jest jedną z wad. Innym uniedogodnieniem jest to, że plastikowy pojemnik trudniej przystosować do hodowli niż styropianowy.

Terrarium można wyposażyć w miernik wilgotności. Szczególnie do pojemników styropianowych, łatwo bowiem wyciąć okienko w ściance pojemnika w celu włożenia miernika mierzącego jednocześnie wilgotność i temperaturę (35zł w Dom i Ogród). Miernik powinien być zamocowany poniżej ekranu skraplającego, tak by mierzył wilgotność otoczenia w którym rosną grzyby. W rzeczywistości warunki w terrarium nie będą się znacznie wahać. Miernik można przykleić klejem silikonowym. Upewnij się, że otworki miernika otwarte są tylko na wnętrze terrarium, a nie na świat zewnętrzny. Miernik mierzący jednocześnie temperaturę i wilgotność (higrometr/termometr) można dostać w każdym sklepie z artykułami gospodarstwa domowego.

Sprawdź wszystkie modele higrometrów znajdujące się w sklepie. Niektóre są znacznie lepsze od innych. Zależy ci na takim, który wygląda na dokładny! Miej na uwadze fakt, że zazwyczaj dostępnych jest kilka modeli mierników. Sprawdź odczyty mierników różnych rodzajów. Musisz użyć zdrowego rozsądku by wyeliminować niedokładny mierniki. Załóż, że miernik ma być najdokładniejszy na końcu skali pomiaru wilgotności. Pamiętaj, że absolutna dokładność nie jest tak ważna jak wiedza o względnych warunkach panujących cały czas wewnątrz terrarium. Nawet jeśli twój miernik jest trochę niedokładny to pozostanie niedokładny cały czas w tym samym zakresie. Najprostszą metodą korzystania z miernika, to pamiętać co przeważnie wskazywał podczas poprzedniej fazy wzrostu i stosować się do tych wskazań. Jeśli pojawi się jakiś problem, da ci to wskazówkę w którą stronę należy wprowadzić poprawkę.

Zalety:
Higrometr jest bardzo pomocny podczas fazy wzrostu, ale zajmuje miejsce. Pozwala z łatwością sprawdzić stan terrarium.

Wady:
Brak.

Jeśli do nawilżania terrarium używasz brzęczyka akwariowego, możesz skorzystać z grzałki akwariowej by dodatkowo zwiększyć wilgotność. Możesz umieścić w pojemniku z wodą grzałkę i podgrzać ją do temperatury 5 - 7°C powyżej temperatury otoczenia. Ułatwi to bąblującemu powietrzu absorpcję wilgoci z wody co zwiększy wilgotność. Im wyższa temperatura grzałki tym więcej powstanie wilgoci. Bądź ostrożny, nie pozwól aby powietrze wewnątrz terrarium przekroczyło temperaturę 27°C. W celu efektownego wykorzystania tej adaptacji, twoje terrarium powinno znajdować się w chłodnym miejscu.

Zalety:
Przy użyciu tej metody dodatkowo podwyższa się wilgotność o 5%.

Wady:
Podwyższy się trochę temperatura wewnątrz terrarium. Możesz zminimalizować wzrost temperatury używając dobrze izolowanego pojemnika z wodą. Powinno się podgrzewać tylko wodę, nic poza tym.

Jeśli do utrzymania wilgoci używasz brzęczyka akwariowego, możesz wewnątrz pojemnika z wodą umieścić anielskie włosie lub coś podobnego co spowolni bąblujące powietrze. Po prostu umieść to w pojemniku z wodą. Podwyższy to wilgotność o kilka procent. Najlepiej jeśli spowalniane bańki są dodatkowo rozdrabniane. Niektóre plastikowe wersje stalowej wełny używane jako zmywaki do naczyń dobrze spełniają tę rolę. Stalowa wełna spisuje się dobrze, z wyjątkiem tego, że rdzewieje.

Zalety:
Zwiększy to dodatkowo wilgotność o 1% lub 2%. Im mniejsze bańki i im dłużej przebywają pod wodą tym lepiej.

Wady:
Brak.

Najpierw zbuduj dodatkowe terrarium. Następnie w jednej z dwulitrowych butelek po coli zrób dodatkowe dwa otwory. Ta butelka będzie ostatnim etapem osuszającym powietrze. Nawet najprostszy nawilżacz ultra sonic jest w stanie zapewnić idealne warunki do rozwoju grzybów w więcej niż w jednym terrarium.

Zalety:
Podwoisz przestrzeń hodowlaną. Może to podwoić plon. Alternatywnie możesz wykorzystać jedno z terrarium dla starszych ciastek. Starsze ciastka są zdecydowanie bardziej narażone na infekcje, mogącą rozprzestrzenić się na pozostałe ciastka. Przeniesienie starszych ciastek do drugiego terrarium zdecydowanie zmniejszy ryzyko niepowodzenia.

Wady:
Trzeba zbudować drugie terrarium, które zajmie dodatkowe miejsce.

Temperatura w terrarium może być przedziale 26 - 35°C. Jeśli twoje terrarium korzysta z nawilżacza ultra sonic możesz w nim umieścić opakowanie lodu. Schłodzi to otoczenie i zmieni powoli temperaturę ciastek na umożliwiającą owocnikowanie. Wszystko inne musi być w porządku. Ciastka muszą mieć w pełni rozwiniętą sieć grzybni i musi na nie padać światło. Lód powinien być umieszczony w odległości 0,5 - 1,5 cm od ciastek. Można też wykorzystać płaski Ice-Pak, ale jeśli masz Ice-Pak przystosowany do umieszczenia w środku sześciopaku to go wykorzystaj. Posiada on okrągłe wycięcia po każdej stronie, które dobrze dopasują się do krzywizny ciastek. Powinieneś zauważyć rozwijające się szpilgłówki 3, 4 dni po zastosowaniu tej metody. Jeśli po 3, 4 dniach nie widać żadnego rozwoju możesz powtórzyć operacje jeszcze raz. Sieć grzybni mogła się nierozwinąć w pełni. Kilka dni powinno wystarczyć by się to zmieniło.

Zalety:
Możesz zainicjować owocnikowanie w terrarium znajdującym się powyżej normalnego przedziału temperatur. Optymalna temperatura wzrostu grzybów jest wyższa od potrzebnej do zainicjowania wzrostu i znajduje się w przedziale 25 - 30°C. Adaptacja ta pozwala na maksymalny wzrost z możliwością wyrastania nowych grzybów.

Wady:
Lód lub Ice-Pak obniżają w terrarium wilgotność. Jest to rozwiązanie gdy rosnące na ciastku grzyby nie są gotowe do zbioru. Grzyby zazwyczaj znoszą te 6 godzin w gorszych warunkach, wymaganych do zainicjowania owocnikowania z użyciem lodu, ale na tym ucierpią. Musisz mieć terrarium z nawilżaczem ultra sonic. Nic innego nie utrzyma wystarczająco dużej wilgotności. Możesz podkręcić trochę nawilżacz, ale musisz go z powrotem przykręcić jak tylko Ice-Pak straci zimno. Jeśli zbyt dużo wilgoci skropli się na ciastkach, to inicjacja owocnikowania zostanie zahamowana i wtedy można przeprowadzić tę operację.

Po tym jak ciastka wydadzą kilka grzybów można zwiększyć ich wilgotność. Wysterylizuj nad płomieniem 0,5 cm szpikulec. Przy jego pomocy zrób w szczycie ciastka otwór. Można to zrobić ręcznie. Ma to być po prostu głęboki, długi otwór/zbiornik nie przechodzący na wylot. Utnij plastikową słomkę długości 10 cm. Włóż ją na 2 cm w otwór. Słomka powinna być włożona ciasno. Słomki McDonalds'a są większe od innych i nadają się doskonale. Są dobrze dopasowane i zmieszczą więcej wody. Codziennie napełniaj słomkę wodą. Do napełniania słomki użyć 10 cm3 strzykawki. Powinieneś poczekać ze robieniem otworu dopóki ciastko nie wyda kilku grzybów, wnętrze ciastka nie jest kolonizowane tak szybko jak jego powierzchnia. Na początku w ciastku znajduje się także wystarczająca ilość wilgoci, więc nie ma potrzeby jej uzupełniania.

Zalety:
Ciastko wyprodukuje znacznie więcej grzybów niż by wyprodukowało bez dodawania wody. Ta adaptacja umożliwia ciastku prawie całkowite zużycie związków odżywczych zanim ciastko się wyczerpie.

Wady:
Trzeba zachować ostrożność podczas wiercenia otworu ponieważ później nie można zobaczyć w nim infekcji. Poza tym trzeba codziennie dolewać wodę.

Do środka torby przeznaczonej do dłuższego przechowywania włóż niewielką ilość odwilżacza. Można go umieścić w kieliszku w ilości 3/4 uncji i umieścić w torbie. Można użyć większej szklanki, ponieważ jest bardziej stabilna i chroni odwilżacz przed rozsypaniem wewnątrz torby.

Zalety:
Grzyby są dosuszane i zwiększa się ich trwałość.

Wady:
Musisz być ostrożny aby w torbie nie rozsypać odwilżacza. Można stosować tylko gdy przechowujesz torbę na stabilnym podłożu.

Ilość wilgoci produkowanej przez nawilżacz ultra sonic może być zredukowana przez wprowadzenie zmiany w obwodzie elektrycznym. Większość nawilżaczy ultra sonic do regulacji wylotu używa potencjometrów 5 K-om lub 10 K-om. Dodając w szereg z potencjometrem rezystor 5 K-om lub 10 K-om, oryginalny poziom "niski" staje się poziomem "wysokim". Wylot wilgoci może być zmniejszony poniżej oryginalnego poziomu. Po prostu przetnij przewód idący do potencjometru i wlutuj szeregowo opornik. Będziesz mógł dzięki temu ustawić poziom nawilżania lekko powyżej minimum.

Wiedz że metoda ta wyklucza zastosowanie adaptacji 21. Jeśli spróbujesz je połączyć, nie zadziałają.

Zalety:
Zdecydowanie zmniejszy to ilość cząstek wody zawartych w powietrzu wydychanym przez nawilżacz. Niemniej największą zaletą jest to, że nawilżacz zużywa zdecydowanie mniej wody. Można napełnić nawilżacz i wyjechać na 10 dni bez potrzeby dolewania wody.

Wady:
Największą wadą jest komplikacja. Powyższe instrukcje są opisem technicznym. Jeśli ich nie rozumiesz nie próbuj tego. Znajdź kogoś kto ci pomoże. Łatwo jest znaleźć kogoś kto potrafi lutować.

Pojemnik z wilgocią może być zbudowany w ciastku, w czasie wkładania substratu do słoika. Na dno pustego słoika włóż 7 mm warstwę substratu. Następnie po środku słoika postaw jakiś przedmiot o walcowatym kształcie i średnicy ok. 20 mm. Dopełnij słoik substratem, po czym wyjmij walec. Napełnij powstały otwór wilgotnym wermikulitem/perlitem. Dopełnij słoik 7 mm warstwą substratu tak by ukryć otwór z wermikulitem w środku ciastka.

Wermikulit do napełniania można przygotować osobno. Zmieszaj jeden kubek wermikulitu z 1/3 kubka wody. Powinno to wystarczyć do napełnienia tuzina 250 ml słoików.

Jak ciastko zaowocuje, okazjonalnie wstrzykuj w ten otwór wodę. Najlepszym miejscem do wstrzykiwania jest ta część ciastka, która znajdowała się na środku dna słoika. Po prostu weź strzykawkę napełnioną sterylną wodą i wstrzyknij ją do otworu.

Jeśli jesteś zdziwiony to wiedz, że substrat nie może być nawilżony bezpośrednio. Mąka ryżowa i wermikulit tworzą bardzo zwartą strukturę, i wstrzyknięcie wody graniczy z cudem. Nawet jeśli uda ci się wstrzyknąć wodę to i tak nie rozpłynie się ona po ciastku w dostatecznym stopniu. Obecność pojemniczka wypełnionego wilgotnym wermikulitem dostarcza sieci grzybni dużo wilgoci.

Najprostszy sposób by wykonać tą adaptację to odciąć od strzykawki dół, i odciętym końcem wcisnąć ją kilka razy w mokry wermikulit. Naładuje to wermikulit do strzykawki. Następnie umieść strzykawkę w słoiku i obsyp ją dookoła substratem. Wyjmując strzykawkę wyciśnij wermikulit. Dobij słoik 7 mm warstwą substratu.

Zalety:
Adaptacja ta zdecydowanie wydłuża żywotność ciastka. Normalnie plon ograniczony jest ilością wilgoci zawartej w ciastku. Procedura ta pozwala uzupełnić wilgoć skonsumowaną przez rosnące grzyby. Ogólnie wydajność ciastka będzie dwa razy większa niż byłaby przy niezastosowaniu adaptacji.

Wady:
Trochę więcej pracy z przygotowaniem słoików. Trzeba być ostrożnym przy wstrzykiwaniu sterylnej wody podczas fazy owocnikowania. Nie ma sposobu aby sprawdzić czy wewnątrz otworu nie powstaje infekcja wywołana wprowadzeniem zanieczyszczonej wody

Nawilżacz ultra sonic może być podłączony do zegara w celu regulacji wilgotności dostarczanej do terrarium. W wyniku włączania i wyłączania nawilżacza, wilgotność w terrarium raz rośnie raz maleje. Staje się oczywiste, że pomaga to stymulować owocnikowanie.

Dokument ten zaleca wykorzystanie zegara, który można ustawiać minuta po minucie. Zegary takie są droższe i trudniejsze do dostania. W tej adaptacji opiszemy jak je zastąpić. Znajdź zegar, który można ustawiać w cyklach co 15 minut. Firma Intermatic produkuje dwie wersje, które sprzedaje poniżej 15,00$. Są to modele o numerach SB811C i TB811C. Dostępne są w sekcji elektrycznej Home Buildings Center (U.S).

Jeśli najkrótszy cykl wynosi 15 minut, należy upewnić się czy w tym czasie na ciastkach nie zacznie skraplać się woda. W zasadzie butelki z kondensującą się parą wodną powinny być rozmieszczone jak w zestawie z nawilżaczem. Jeśli nawilżacz nie będzie działał cały czas, może nie będziesz musiał stosować tyle etapów.

Kolejna rzecz, którą trzeba ustalić, to jak bardzo terrarium ma być szczelne. Musisz być pewny, że w czasie gdy nawilżacz jest wyłączony, wilgotność w terrarium nie spadnie za bardzo. Zazwyczaj cykl wyłączony trwa co najmniej 75 minut (w zegarach firmy Intermatic jest to co trzeci zakres). Najlepiej gdy wilgotność pod koniec cyklu będzie na poziomie 85%. Jeśli twoje terrarium jest szczelne, możesz ustawiać zegar co czwarty lub co piąty cykl.

Zalety:
Wykorzystanie zegara ma kilka zalet.

Wady:
Największymi uniedogodnieniami są koszt i dostępność.

Ten pomysł pochodzi od: AN165023@anon.penet.fi

Jeśli nie możesz skorzystać z mąki z brązowego ryżu kupionej w sklepie ze zdrową żywnością, możesz zmielić na mąkę długoziarnisty brązowy ryż. Wsyp po prostu suchy brązowy ryż do młynka do kawy lub miksera i zmiel go na mąkę. Będziesz musiał zwiększyć ilość wody (1/4 kubka na 250ml słoik) o 1,5 łyżki stołowej na słoik. Gruboziarnista mąka domowej roboty pochłania trochę więcej wody niż normalna mąka.

Zalety:
Koszt jest jedną z zalet, ale nie dlatego ta adaptacja jest użyteczna. Wykorzystanie mąki domowej roboty przyspiesza kolonizację substratu. Odnotowano że 250ml słoik może być skolonizowany w 11 dni, jeśli dysponujemy świeżymi zarodnikami i jeśli w czasie kolonizacji słoik znajduje się w temperaturze 30⪚. Wiedz, że jest to aktualny rekord, większość słoików kolonizuje trochę dłużej, ale i tak czas ten jest skrócony.

Mąka domowej roboty wydaje większy plon, ciastka z niej zrobione produkują zdecydowanie więcej grzybów niż te przygotowane z mąki kupionej w sklepie.

Wady:
Dodatkowy nakład pracy.

Podstawowe składniki substratu mogą być wysterylizowane osobno, w celu wyeliminowania prawie wszystkich zanieczyszczeń. Na oddzielnych blachach do pieczenia ciasta rozłóż równe warstwy wermikulitu i mąki ryżowej po czym umieść je na 20 minut w piekarniku w temperaturze 150°. W tym czasie zagotuj wodę i przez 10 - 15 minut utrzymuj ją w fazie wrzenia. Z tak wysterylizowanych składników przygotuj substrat. Po napełnieniu słoików substratem ponownie trzeba wszystko wysterylizować.

Zalety:
Prawie wszystkie zanieczyszczenia znajdujące się w surowych składnikach zostają wyeliminowane. Sterylizacja słoików po ich napełnieniu służy wyeliminowaniu nowych zanieczyszczeń, które dostały się w czasie mieszania i napełniania słoików. Sterylizacja wymieszanego substratu daje większą pewność. Powinieneś osiągnąć zmniejszone ryzyko infekcji. Adaptacja ta jest pomocna jeśli do sterylizacji słoików nie używasz szybkowaru. Gotowanie słoików doprowadzi je tylko do temperatury 100°. Adaptacja ta daje możliwość eliminacji zanieczyszczeń, które normalnie są zabijane w wyższych temperaturach.

Wady:
Dodatkowy nakład pracy i czasu.

Pomysł ten pochodzi od 'Dangerous Dan'. Zamiast dwulitrowych butelek po coli możesz wykorzystać duży, 2,5 galonowy dzbanek na wodę. Dzbanki takie mogą zastąpić etapy osuszające powietrze, zrobione z dwulitrowych butelek po coli. Jeśli chcesz użyć tylko jednego dzbana to umieść go bezpośrednio za nawilżaczem.

Zalety:
Wykorzystanie dzbanków na wodę ma kilka zalet.

Wady:
Największym uniedogodnieniem jest to, że dzbanki takie są przeważnie nieprzezroczyste, i jeśli użyjesz je do każdego etapu, trudno będzie stwierdzić ile mgły zawiera obwód.

Jeśli zamierzasz wykorzystać grzyby do pozyskania zarodników musisz być pewien, że kapelusze są wolne od zanieczyszczeń. Kiedy wyjmiesz ciastko ze słoika postaw je w terrarium na czystej ścierce. Przykryj ciastko dużym szklanym pojemnikiem tak by szczelnie przylegał do ścierki. W tym celu można wykorzystać duży słoik po maśle orzechowym. Wewnątrz tego pojemnika powinno być wystarczająco miejsca dla dojrzałych grzybów. Wilgoć będzie przenikała przez ścierkę, ale nie będzie przez nią przenikało zanieczyszczone powietrze. Dzięki temu kapelusze będą względnie wolne od zanieczyszczeń. Adaptacja ta zakłada że dno terrarium zrobione jest z drucianej siatki.

Zalety:
Uzyskasz czystszy kapelusz potrzebny do zdjęcia odcisku. Zmniejszy to ryzyko przedostania się zanieczyszczeń do zarodników.

Wady:
Dodatkowy nakład pracy. W terrarium potrzeba więcej miejsca.