TALK - Rozmowy [H]

[Ptaszyna]

@Up

Te przyjazne miejsca pracy i dobre stanowiska są tylko dla tych, którzy mają tzw. "miękkie kompetencje", dobrze robią heheszki i potrafią się sprzedać i dobrze bajerowac.

Dla introwertycznych stulei jak, którym zostało wieloletnią tresurą w domu i przez system edukacji wpojone zerowe poczucie własnej wartości i nie są popularni to jest ciężka orka za trzech, mobbing, wyzysk i piekło.

Uwierz mi, że i tak robię tak, żeby zmaksymalizować wykorzystanie swoich atutów, bo jakieś tam mam, ale na pewno nie jest to talent do wkręcania się.

Z dzieciństwa i młodości wyniosłem tylko przekonanie i poczucie, że do niczego się nie nadaje, i że tylko w tym miejscu się utrzymam, bo już mam na czas nieokreślony i trudno mnie wyjebać.

Jakbym poszedł gdzieś indziej to mam takie subiektywne wrażenie, że szybko wyszłyby na jaw moje niekompetencje i chcieliby się mnie pozbyć.

To jest wypaczone myślenie, bo daje dupy w pracy często, ale też wiele robię rzeczy dobrze, z których firma ma pożytek. Tylko, że to są moje fobie, mam wrażenie, że w każdej firmie w Polsce oczekują absolwenta Oksfordu, który zna biegle 3 języki, ma wykształcenie techniczne i jest geniuszem komputerowym.

To na wyrost pisze, ale to obrazuje mój tok myślenia. Mialem na serio przez lata jechane poczucie własnej wartości, a system edukacji zrobił swoje. Ciągły lęk przed poważnymi konsekwencjami.

Starzy gadali, że do niczego się nie nadaje, że skończę pod mostem. Nauczyciele straszyli i wzbudzali lęk wypowiedziami do całej klasy mówiąc ciągle gadki o naszej przyszłości, że to wszystko jest poważna sprawa i może być z nami źle.

Potem to samo na studiach, to jak człowiek przez lata takiego urabiania ma się czuć?

[Chybato]

To jak się czujesz jest zrozumiałe, ale po pobieżnym przeglądnięciu wątku myślę, że nie odpowiada Ci takie życie, bo chcesz się wpasować w narzuconą przez innych hierarchię wartości, wpasować w wykreowany przez rodziców, otoczenie świat zamiast określić własne pragnienia. Poznaj lepiej siebie, zacznij odróżniać to czego chcesz Ty od tego co wydaje Ci się, że chciałbyś. Psychoterapia, lub jakaś forma autoterapii z dobrymi podręcznikami może Ci sporo rozjaśnić. Nie wiem na ile jesteś zdeterminowany żeby zmienić ten stan rzeczy, a na ile chcesz tylko wyrzucić z siebie tę całą frustrację, ale z doświadczenia mogę powiedzieć tyle, że będąc świadomym swoich mechanizmów, znając przyczynę wszystkich swoich emocji, odczuć i decyzji, można w końcu poczuć się ze sobą dobrze niezależnie od czynników zewnętrznych. W końcu zrzucić z siebie cały ciężar poczucia niesprawiedliwości, skrzywdzenia, bezsensu, beznadziei i zacząć żyć ;)
Pytasz chyba retorycznie jak człowiek po tylu latach urabiania ma się czuć- właśnie tutaj tkwi sekret, że oceniasz się przez pryzmat zasłyszanych w przeszłości opinii i utożsamiasz się z tym co inni mówili/wg Ciebie myśleli o Tobie, ale ten obraz Ciebie to nie Ty. Szczerze polecam Ci zweryfikować swoje cele w życiu, bo w moim odczuciu na prawdę szkoda czasu na spalanie się i dążenie do czegoś co jest narzucone przez innych, bo na końcu nawet jeśli coś osiągniesz i tak będziesz nieszczęśliwy i niespełniony tak samo jak w tej chwili. Ja dopiero po wielu latach porządkowania siebie widzę, że do szczęścia było mi od początku nie wiele potrzebne, ale wpasowując się w nieswoje ideały nie da się czuć szczęśliwym i niezależnie od tego czy zrobi się coś by być bliżej narzuconego wzoru, czy nie zrobi się nic i tak będzie się tkwić w tym samym bezsensie.
Kiedy już dobrze poznasz siebie i nie będziesz korzystać z używek w sposób ucieczkowy to trzeźwość będzie znacznie przyjemniejszym stanem niż obecnie osiągany przez Ciebie stan przy użyciu jakichkolwiek substancji, a używki będziesz dobierał bardziej świadomie i zmniejszysz ryzyko utraty kontroli nad nimi ;)

[Czoug]

Stan na trzeźwo jest tak beznadziejny ponieważ jesteś narkomanem, tylko prawdopodobnie jeszcze nie doświadczyłeś skręta.

Jeśli już nauczyłeś się rekompensować sobie stresy i problemy życia powszechnego (czyli de facto robiąc w chuja swój ośrodek nagrody) w taki a nie inny sposób, to ta trzeźwość z dnia na dzień będzie wydawała się tylko coraz gorsza.

Ten długi wywód imho jest jedynie utwierdzeniem i zracjonalizowaniem swojego wjebania w opio i pewnie prędzej czy później odbije sie to czkawką.

[Mefistofeles1945]

Ja ćpałem sporo długo i srogo, zjebałem sobie mózg dodatkowo alkoholem, który również lał się litrami.

W końcu się ogarnąłem, nic już nie ćpam sporadycznie koda, zero alkoholu od kwartału.

Jakoś leci.

H*jowy stan wynagradzam sobie batonem, jakimś ulubionym daniem czy energetyzerem. Staram się oszukiwać mózg aby było znośnie, stan spier*olenia receptorów nigdy nie naprawię ale staram się być high długie spacery itd.

Stan na trzeźwo da się lubić, ale czasem trzeba dłuuuuugo poczekać

[Ptaszyna]

@Czoug

Ale miałem prawo do tego, za te nieopisane cierpienia należało mi się jak psu micha to posmyranie receptorków.

Ja tylko chcę czasem poczuć taką falę ciepła i poczucie, że wszystko będzie dobrze, ale ostatni raz taki stan czułem naturalnie 6 lat temu zanim poszedłem do roboty. Potem było już tylko uczucie zimna, potworny strach z tyłu, smyrający gdzieś okolice karku i takie poczucie, że wszystko będzie będzie bardzo źle.

Po prostu w pewnym momencie dotarła do mnie ważna rzecz. Prawdopodobnie zostaniemy zrobieni w chuja i po śmierci nic nie będzie, albo będzie jeszcze gorsza chujnia. Jak nic nie zrobię i nie dostarcze se pozytywnych doznań to na końcu życia nie będę miał praktycznie wspomnień i tego, że można się czuć dobrze.

I tak mój los się nie liczy, więc co za różnica co ja zrobię.

Zastanawiam się co jest gorsze dla zdrowia. Ćpanie i to, że czasem daje Ci jakieś pozytywne bodźce, czy brak pozytywnych bodźców i doznań.

Mi się wydaje, że czasami trzeba zrobić coś "złego", bo nie ma chuja, żeby tak żyć jak asceta.

Jak ja przez prawie całe 30 lat które żyje na świecie trenowałem, układałem plany, prowadziłem zdrowy tryb życia. Gdy koledzy chlali, imprezowali, ćpali i śmiali się, że ja żyję jak asceta, bo się boję o swoje zdrowie, a potem jeszcze się okaże mnie auto jebnie i zejdę jeszcze szybciej od nich. Tak mi raz kumpel powiedział, gdy miał okres ostrego ćpania i melanzowania, a ja z nim chodziłem na trzeźwo całymi dniami.

Skręta nie będzie, bądź spokojny. Jednego nie można mi odmówić i wszyscy wokół to przyznają, że jestem tak sprytny, że ludzkie pojęcie przechodzi. Wygram z tym i będę zawsze 10 kroków przed wjebaniem się i podszeptujątym mi niecne, zgubne pomysły układem nagrody w mózgu. ;)

Jest mi przykro z powodu, że we mnie nie wierzysz.

@Chybato

No, masz rację, że wiele z tego co doświadczam to naleciałości z reakcji na zachowania innych i wielu schematów mam świadomość, ale trudniej zrealizować niż zrobić.

Zwłaszcza jak się ma wątpliwości. Jeden dzień jest taki, że mam wrażenie, że to gadanie ludzi to było pierdolenie, że są zjebani, lykneli system i powtarzają farmazony, a innego dnia, że moze mieli w chuj racji i ja rzeczywiście jestem zjebany jeśli chodzi o kwestie pracy i nie nadaje się do niczego.

Generalnie to mi zależy tylko na tym, żeby mieć święty spokój i tyle. Nie mam żadnych ambicji na żadne kariery, na stanowiska na władze i na żadne dokonania.

[Czoug]

Nie wiem czy to wypalenie zawodowe popchnęło cie w kierunku substancji ale prędzej uwierzę, że znajdziesz jakiś sposób na zmianę swojego marnego żywota na lepsze - może odnajdziesz jakiś cel w życiu którego będziesz sie trzymał i go realizował ale średnio to widzę, że osiągniesz go dzięki ćpaniu opiatów.

A tym, że na końcu życia czeka nas smierć to Ameryki nie odkryłeś

[SerioSergio]

Śmieszna jest twoja pewność że się nie wjebiesz bo jesteś aż tak sprytny xD opio nie takich jak ty zabierało

[nieoszukujsiee]

Też jestem zdania, że stan na trzeźwo jest strasznie chujowy, ale patrząc z punktu widzenia osób trzeźwych to chyba nie do końca tak jest. Mi się wydaje, że to nie stan na trzeźwo jest taki straszny tylko my się nauczyliśmy życia będąc ciągle pod wpływem czegoś i teraz ciężko nam żyć inaczej.
@Ptaszyna tak jak kolega wyżej napisał- opio nie takich zabierało. Twoja pewność, że się nie wjebiesz trochę mnie nawet przeraża, a może już jesteś wjebany ale to wypierasz? :p

[Ptaszyna]

@Up

Moja pewność wynika z tego, że utrzymuje ten stan brania czegoś raz na kilka miesięcy już od 13 lat i się nie wjebałem. Od 13 lat próbuje różnych rzeczy i nie byłem w ciągu. Nigdy nie zażywałem nawet dwa dni pod rząd niczego. Ostatnio miałem nawet okres, że kilka lat nic nie dotykałem.

Więc to chyba o czymś świadczy. To kiedy się wjebie? Za kolejne 13 lat? Mam po prostu silną wolę i doskonałą swiadomość tego jak się skończy ciąg na czymkolwiek.

Najpierw będzie fajnie, a potem jebany skurwysyn się przyzwyczai. Przez ostatnie 3 lata byłem naćpany łącznie wiesz ile razy? 4-5.

I wiesz co? To było jedyne 4-5 dni przez ostatnie 3 lata, gdy czułem się jak człowiek i dobrze, a nie do dupy.

A jak będę stary to i chóry to już będę miał w dupie i będę łoił codziennie, bo na końcu życia uzaleznienie nie zrobi różnicy, a lepiej być ćpunem niż cierpieć np. bóle nowotworowe lub zwyrodnieniowe po chuj, a potem zdechnąć i tak czy się ćpa, czy nie.

[WujekMorda]

Czuję się źle na co dzień wlasnie z powodów jakie podałeś ale po wyartykułowaniu sobie tego wszystkiego poprzez przeczytanie Twoich wywodów, całkiem słusznych zresztą, poczułem się jeszcze gorzej .... ty kurwa filozofie od siedmiu boleści ;(