TALK - Rozmowy [H]

[Stteetart]

Próbowałem i odradzam. Odebrało mi chęci do życia, poza tym osłabia kontakty z innymi ludźmi. Nie warto

Zły balans. Nie da się całkiem zejść z dopaminy, bo dojedziesz. Musisz tylko uciąć te najbardziej dopaminowe kwestie.

[Vetulani44]

Problem z postem dopaminowym jest taki, że zdrowy seks powoduje na tyle mocny wyrzut dopaminy że organizm potem się o nią intensywnie upomina, co znacznie zwiększa prawdopodobieństwo dokonania czynności których nie chcemy. Dlatego dobrze działa hardmode.

[Stteetart]

Ale seks to nie tylko dopamina. To też testosteron, oksytocyna, wazopresyna czy serotonina. Tylko mówimy tutaj o seksie a nie o masturbacji. Każdy z tych przekaźników i hormonów reguluje siebie jak i inne hormony czy przekaźniki.

[Vetulani44]

Oczywiście. Ja mówię jak to wygląda z mojego doświadczenia, i wygląda niestety tak, że po stosunku jest większa szansa na szukanie dopaminy na rozmaite sposoby.

[Stteetart]

@Vetulani44 tu masz bardzo fajne odniesienie do postu dopaminowego.

https://youtu.be/9ieVqRYkQlI?si=Tasuhw2Axq_hWGrP

[Lirien]

... Doszło do momentu, gdy uznałem "post dopaminowy - spróbuję". Zacząłem się coraz bardziej oddalać od innych ludzi. Poznałem wielu nowych będących na tej samej drodze, ale jakoś nam nie szło razem...

Wątek w moim rozumieniu był o kilkudniowym poście, a nie o dołączaniu do antydopaminowej sekty i stałej rezygnacji z przyjemności. Trochę to nie na temat

[narcovoyage13]

Z tego co widzę, nie ma nigdzie sprecyzowanego czasu trwania postu, także mój wpis jest jak najbardziej na temat. Takie krótkie całkowite odcięcia również stosowałem i tymczasowo poprawiało nastrój przynosząc długoterminowe konsekwencje, o których pisałem w poprzednich postach

[pomasujplecki]

organizm potem się o nią intensywnie upomina, co znacznie zwiększa prawdopodobieństwo dokonania czynności których nie chcemy. Dlatego dobrze działa hardmode.

Dodam jeszcze od siebie ze na hardmode samo upominanie się zwiększa poziom dopaminy; dlatego chora osoba podczas postu czy tam ramadan jak kto woli całą motywację przejebie na powrót do starych nawyków zamiast tych zdrowych.

Z mojego doświadczenia najlepsze zmiany osiąga sie procesowo, można zjebac za każdym razem sprawę ograniczenia po dwóch-trzech tygodniach postu (optymalna przerwa na reprodukcje dopaminy) i trzymając taki rytm bardzo się zmienić w ciągu roku.
Na lepsze oczywiście.
Wiem bo testowałem, niepotrzebnie sobie robiłem wyrzuty sumienia jak po dwóch tygodniach wracały złe nawyki mocno rżnące dopaminę.
Po czasie takiej dyscypliny i upadków doszło do tego ze dwa tygodnie to była zwykła sportowka i życie nabrało większy sens. Całość zauważalnej zmiany kosztowała mnie ponad pół roku.
Ale to było tylko w kwestii dopaminy.

Pamiętam te czasy, muzyka wtedy brzmiała przez całe cialo, zapachy miały przeciwlękowy smak, każdy dzień był warty przeżycia, do tego się szybko zakochałem, i znajdywałem satysfakcję w tym co robię na codzień. A nie było to nic ciekawego wręcz przeciwnie (okres studiów). Ogółem nie tęsknię, ale bardzo dobrze pamiętam jak się czułem.

Chciałbym znów taki Renesans :)
Trzeba mieć jednak pizdę ze stali w głowie bo sam proces nie był przyjemny, to przypominało ciągłe noszenie krzyża w zamian za te ideały.
Tak jak ideały można łatwo tu sprzedać za pozorny brak poczucia noszenia krzyża.