TALK - Rozmowy [H]

[sotbs]

U mnie ojciec nienawidzi matki, to jest chore, wymyślił sobie że go zdradza, potrafił godzinami nad nią stać i prowadzić monolog 'ty k..., ty śmieciu' itp. A jak próbowałam komuś o tym opowiedzieć jeszcze w podstawówce, to słyszałam w odpowiedzi 'moi rodzice też się kłócą', więc dałam sobie spokój. Potem to już w ogóle pooooszło, wydzwaniał do niej, jej znajomych, rodziny, nawet wspólnych znajomych, wygrażając że ich pozabija itp. Żeby nie był to totalny offtop - trzy lata z nim nie gadałam, na ten jeden krok, żeby do niego napisać zdobyłam się po jakimś ketonie (ale spotkałam się już na trzeźwo.) Dalej mam lekkie wyrzuty, że nie potrafiłam bez dragu się na to zdobyć, ale jak to ktoś mądry powiedział, 'potraktuj to jako lek na chorą sytuację'. ;-)
Jedno wiem na pewno, choćby nawet rodzic się zachowywał jak totalny skurwiel to najgorsze co można zrobić to zerwać kontakt na zawsze zamiast wybaczyć i próbować coś zmienić. Bo mnie się właśnie udało po latach go przekonać, żeby dał sobie spokój z tym dzwonieniem i nienawiścią do świata. Kiedyś nie lubiłam słuchać jak ktoś mówił, że trzeba wszystko znosić, bo 'to przecież rodzina', ale teraz stwierdzam, że coś w tym jest i nie powinno się poddawać nawet jak sytuacja wydaje się beznadziejna. Mam nadzieję, że u ciebie się ona zmieni :-)

[Toker]

One love, SOTB. ;)

[0202122]

Sięganie po narkotyki jako środek na ból egzystencji, nie jest najlepszym wyjściem. Substancje psychoaktywne nie powinny być ucieczką od rzeczywistości, codzienności, problemów dnia powszedniego. Takie postępowanie sprzyja uzależnieniom i pogłębianiem tej niedoli od której chce się uciec.

A stwierdzenie "inni mają gorzej" nie określa niczego. Każda sytuacja jest inna, każda rodzina jest inna i przede wszystkim każdy człowiek jest inny, więc nie można wrzucać wszystkiego pod jeden mianownik. Dla jednego niszcząca będzie przemoc fizyczna, dla kogoś innego udręka psychiczna a jeszcze dla innego ogólna znieczulica i chłód.

Uważam, że obojętnie jacy rodziciele by nie byli należy im się szacunek. Zdaję sobie sprawę, że to czasami to trudne, żeby nie powiedzieć niemożliwe. Ale każdy zawdzięcza im chociażby to, że jest, że żyje.

[sieka]

I ja również jestem prorodzinny.Jak tak popatrzeć na hypciu całkiem niezła rodzinka sie utworzyła.

[0202122]

Kolejne przyczyny sięgania po narkotyki (poza wymienionymi przeze mnie wcześniej w tym wątku) to: bezplan, brak zajęcia, brak zainteresowań i nuda.

Dotyczy to przede wszystkim gówniarzy.

[mojsmrod]

Chęć zabawy, bunt i znudzenie alkoholem.

[surveilled]

Nieopanowana ciekawość, poczucie predestynacji (acz ówczas nieświadome).

[Morbid Angel]

Szukanie chuj wie czego lepszego,
od czego i dlaczego ?
Przyczyna jest taka, że w głowie robi się sraka.

[moor1992]

Mysle, ze najwazniejsze jest stwierdzenie, czemu siegnelo sie po dragi poraz PIERWSZY, a nie czemu aktualnie cpacie.. Ja pierwszy raz siegnalem po narkotyk (mj) szukajac jakiejs "ekscytacji" w zyciu, jakiejs adrenaliny.. Ja juz tak mam, ze u mnie musi sie cos w zyciu dziac i ciezko mi dogodzic.. Aktywnosci, ktore satysfakcjonuja 90% ludzkosci maja za wolne tempo jak na moj gust.

[Neomex]

Sięganie po narkotyki jako środek na ból egzystencji, nie jest najlepszym wyjściem. Substancje psychoaktywne nie powinny być ucieczką od rzeczywistości, codzienności, problemów dnia powszedniego. Takie postępowanie sprzyja uzależnieniom i pogłębianiem tej niedoli od której chce się uciec.

Do tej pory brałem tylko parę razy, ogólnie zacząłem swoją przygodę niedawno, ale mi psychodeliki pomogły zrzucić z siebie ból istnienia, znikła depresja, znikła hiperseksualność, obniżyła się fobia społeczna i lekko podniosły ambicje. Nie wiem tylko jak długo będzie się to utrzymywać i czy kiedyś powróci do 'normy'. ( na razie jestem tydzień po ostatnim wzięciu )
Zdaje sobie sprawę z ryzyka uzależnienia, ale czy nie warto, jeśli ma mi to aż tak ułatwić życie?

Dlaczego wziąłem pierwszy raz?
Wielka, gigantyczna, nie dająca spokoju ciekawość.