TALK - Rozmowy [H]

[EdwardZnienacka]

aha.. czyli ja trafie do Nawii gdzie rządzi Weles, słodko

[czteryrazydwa]

Zbyt wiele się już nad tym nie zastanawiam, bo jedyna prawdziwa odpowiedź to: nie wiem. Z jednej strony to takie oczywiste, zatrzymanie akcji serca, zanik oddechu, śmierć mózgu. Jestem przekonany, że każdy, nawet głęboko wierzący patrzył na to kiedyś w ten sposób. Ale myślę, że każdy też w większym zadumaniu kiedyś doszedł do tego, że wcale nie musi to być takie oczywiste, jak się na pozór wydaje. I nie trzeba uciekać się do wierzeń, mitów, teorii, to wychodzi tak samo z siebie, w gruncie rzeczy proste rozumowanie, coś w stylu:

Jestem -> mam świadomość -> myślę -> czuję -> nie jestem więc wyłącznie materialnym bytem -> jest we mnie coś, czego nie da się opisać, ogarnąć, wyciągnąć, przetoczyć niczym krwi

Mimo naturalnego strachu przed nieznanym, staram się raczej myśleć o śmierci jak o fascynującym doświadczeniu, swoistym "powrocie do źródła" :-)

[Hejji]

nic nie będzie, taka prawda.. chciałabym zmienić tryb myślenia, ale nic nie było zanim się tu pojawiliśmy, więc też nic nie będzie dla nas jak znikniemy, tak naprawdę mamy tylko chwile życia i właśnie dlatego z niego korzystamy.

[ShadySharky]

Mimo naturalnego strachu przed nieznanym, staram się raczej myśleć o śmierci jak o fascynującym doświadczeniu, swoistym "powrocie do źródła" :-)

Tak tez bedzie ^_^
BTW. @up, Spokojnie, bedzie dobrze, ;-)
Jesteśmy tu po to aby małymui kroczkami ewoluować, a ziemia to idealny obiekt do zsyłania nas tu,pare, parenascie zyc,(dla kazdego jest inaczej czas przydzielony,kazdy jest inny) i załapiecie ;-) Powoli jest coraz lepiej, pare tysiecy lat i bdz zajebiście podejrzewam.

[Parvati]

Po moim pierwszym OOBE oswoiłam się z myślą o swojej śmiertelności, bo wiem jak technicznie będzie to wyglądać.
Wierzę więc, że moja dusza opuści ciało, oczyści się stopniowo z wspomnień i uczuć tego życia, przejdzie do stanu boskości i wróci po pewnym czasie na ziemię, by nauczyć się kolejnych lekcji, ewoluować.
Pewność tego jest we mnie głęboko zakorzeniona i naprawdę krzepi.

[Hejji]

też bym chciała tak myśleć ..

[ShadySharky]

Po moim pierwszym OOBE oswoiłam się z myślą o swojej śmiertelności, bo wiem jak technicznie będzie to wyglądać.
Wierzę więc, że moja dusza opuści ciało, oczyści się stopniowo z wspomnień i uczuć tego życia, przejdzie do stanu boskości i wróci po pewnym czasie na ziemię, by nauczyć się kolejnych lekcji, ewoluować.
Pewność tego jest we mnie głęboko zakorzeniona i naprawdę krzepi.

I pewność masz słuszną, tak to mniej wiecej wygląda ;-) Lecz i tak to jes zaledwie mała cząsteczka, nasz umysł jest za mały aby pojąć ten mechanizm jego cele,przyczyny i skutki. Najważniejszą machiną jest MIŁOŚĆ, wszechogarniajaca miłość i jedność.
:listen:

[llabx]

też bym chciała tak myśleć ..

„W domu Ojca mego wiele jest mieszkań; gdyby było inaczej, byłbym wam powiedział. Idę przygotować wam miejsce. A jeśli pójdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę znowu i wezmę was do siebie, abyście, gdzie Ja jestem, i wy byli.” JAN 14,2-3 (BW)

Obietnica Boga wystarczy? Czy jeszcze za mało? :) A może, jakieś warunki co do pośmiertnych "wczasów" sobie stawiasz? Radzę się dobrze zastanowić czy taki układ był by uczciwy.

„Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy kto weń wierzy nie zginął, ale miał żywot wieczny.”

[chusajn]

Ja tam nie chcę po śmierci do Twojego boga, nudy.

Parvati właściwie dobrze podsumowała mój pogląd na ten temat.

[Hejji]

nawet nie o to chodzi, po prostu ciężko mi w to uwieżyć i sobie wykreować chociaż minimalny obraz tego wszystkiego, nie dociera to do mnie, chociaż ładnie brzmi.