TALK - Rozmowy [H]

[xaviivax]

Zamiast McKenny posłuchalibyście sobie lepiej Billa Hicksa, przynajmniej jest śmieszniejszy:
http://www.youtube.com/watch?v=LoXh9fSy6sc
:)

[Illuminatus]

No więc milcz, bo głupoty gadasz.

A NIE, BO TY.

Więc milcz - po co pierdolisz? To stoi w sprzeczności z Twoim (LOL) DOŚWIADCZENIEM (LOL). Jednak gdy już piszesz, to staraj się, by Twoje wypowiedzi były spójne i zrozumiałe dla czytelnika - więc nie sadź np błędów rzeczowych.

Pierdolę bo mogę i lubię. Pomijając to, że to stoi w sprzeczności z moim doświadczeniem (a stoi, lol?) będę to robił tak długo jak zechcę, bo jebie mnie pielęgnowanie wewnętrznej spójności ;]

Lol. Po pierwsze: czysta rzeczywistość jest irracjonalna - ponieważ racjonalizm, opierający się na słowach, nie jest w stanie idealnie zdefiniować rzeczywistości. Ergo, lepszym sposobem na "opisanie" niepoznawalnej rzeczywistości jest metoda irracjonalna, taka jak koan, czy sformułowanie piosenka jest piosenką.

Rzeczywistość nie jest ani racjonalna, ani irracjonalna, ir/racjonalny jest tylko człowiek vel obserwator (pomijam tutaj solipsystyczną interpretację Maji, bo mam wyjebane)

Algebrę, to będziesz miał po feriach w szkole, mon. Rozpisałem Ci formalnie i logicznie stwierdzenie "Piosenka jest Piosenką" - nie jest to moje wyjaśnienie, zaczerpnąłem je z myśli buddyjskich logików, madhjamików. Jest na swój sposób genialne, ale trzeba mieć jakąś tam wiedzę, by je rozumieć, przede wszystkim rozróżniać rozpisy formalne od szkolnych działań algebraicznych.

Zaczerpnąłeś = przyjąłeś za swoje w tej "dyskusji". Zresztą, nawet najładniejsza parafraza "pustka jest formą, forma jest pustką [...]" nie zmieni tego, że to jest TWOJA interpretacja słów McKenny, a nie jego. Błędy rzeczowe się kłaniają.

Mckenna to zajebany w akcji hipis, który z wykrzywień swego mózgu uczynił piękną poezję. Nie brałbym go sobie na autorytet, wiele razy w swoich przemyśleniach traci trzeźwość sądów i daje się ponieść swoim schematom. Psyche ulega nadwątleniu przez ćpanie, a on ćpał naprawdę DUŻO.

Do mnie pijesz z tym autorytetem? Chyba mnie z kimś pomyliłeś ;]

[electrofreak]

A ja myślę, że logika jest ogromnie użyteczną sprawą w prowadzeniu swojego rozumowania.

ależ ja się zgadzam i nigdzie tego nie kwestionuję, jestem miłośnikiem logiki od zawsze i odrzucam wszystko, co jest sprzeczne z jej zasadami - uważam po prostu, że filozofia analityczna podchodzi do sprawy dużo głębiej, niż pozytywizm logiczny (neopozytywizm), bo semantyki nie da się uniknąć

[feydewey]

Pierdolę bo mogę i lubię. Pomijając to, że to stoi w sprzeczności z moim doświadczeniem (a stoi, lol?) będę to robił tak długo jak zechcę, bo jebie mnie pielęgnowanie wewnętrznej spójności

No wiem, mam tak samo. Lecz istnieje różnica między samowolką mentalną, produkującą mnóstwo dialektycznego śmiecia, a dbałością o pisanie konkretów. Poćwicz. Pierdolenie raczej stoi w sprzeczności z doświadczeniem, chyba, że Twoje doświadczenie jest takie lol, że nie stoi. No, pewno tak jest...

Rzeczywistość nie jest ani racjonalna, ani irracjonalna, ir/racjonalny jest tylko człowiek vel obserwator (pomijam tutaj solipsystyczną interpretację Maji, bo mam wyjebane)

Nie o to chodzi. Rzeczywistość jest rzeczywistością (duża przerwa) i dalej -> jest niepoznawalna. Czyli nie da się jej poznać rozumowo. Irrationalis - nierozumowy. Skumaj różnicę znaczeniową między zdaniami:
Rzeczywistość jest kawałkiem sznurka, a Rzeczywistość jest czerwona. I rozumiejąc drugie zdanie: rzeczywistość jest irracjonalna.

Zaczerpnąłeś = przyjąłeś za swoje w tej "dyskusji". Zresztą, nawet najładniejsza parafraza "pustka jest formą, forma jest pustką [...]" nie zmieni tego, że to jest TWOJA interpretacja słów McKenny, a nie jego. Błędy rzeczowe się kłaniają.

Sorry, ale to nie ja popełniam błąd rzeczowy, tylko ty sofizmat, zarzucając mi błąd rzeczowy. Nie ciapkaj tak, rozmawiajmy konkretnie.

McKenna wypowiada się na temat Rzeczywistości. Wyraża to np mówiąc, song is a song. Nie ma się co tutaj wikłać w interpretacje - interpretuje się wiersz, a rzeczywistość raczej nie. Bardziej na miejscu jest raczej zabieg analizy jego słów przez pryzmat autora, jego wymęczonego przez dragi mózgu i skłonność do "popływu" w podniosłych "wykładach".

Do mnie pijesz z tym autorytetem? Chyba mnie z kimś pomyliłeś

do rogalika, nie jesteś pępkiem świata, synku.


@electrofreak: ja skłaniam się bardziej ku operowaniu "gołą" logiką. Filozofia analityczna w końcu gubi się w labiryncie interpretacji. Za dużo informacji do przetworzenia - dodaj to tego wspomnianą semantykę. Filozofia analityczna z pozoru jest bardziej dokładna w dążeniu do rozwiązania problemu, w praktyce drobiazgowość jej metod często gubi analityka i odwraca jego uwagę od meritum (analizując temat z wielu stron, by myśleć "wielowymiarowo", pomieszanie).

[electrofreak]

zdaję sobie sprawę z tego problemu (np. russellowskie przedefiniowanie logiki matematycznej mimo że rozwiązało paradoksy, to jest bezużyteczne dla matematyków z powodu skrajnej komplikacji i uniemożliwia po prostu pracę z nią), ale znasz tw. Godla? żadna czysta logika nie może być kompletna syntaktycznie, wynika to już z samych właściwości zapisu logicznego... a szkoda, bo idea przyświecająca np. Wittgensteinowi była po prostu piękna :)
swoją drogą filozofia analityczna z wielowymiarowym myśleniem oddaje mniej więcej mój, lekko schizofreniczny, sposób myślenia i wielowątkowe równoczesne dialogi w głowie i po prostu mi "osobiście" odpowiada

[feydewey]

ale znasz tw. Godla? żadna czysta logika nie może być kompletna syntaktycznie, wynika to już z samych właściwości zapisu logicznego...

No raczej. Zdaję sobie z tego sprawę. Więc mamy dylemat: używać czystej logiki nie komplikując nadmiernie rozważań i godzić się z możliwością niezupełności bądź sprzeczności (która ma miejsce zarówno w warstwie formalnej, jak i odniesieniu opisu do przedmiotu opisywanego), lub zagłębić się w analizę filozoficzną przedmiotu, poświęcając na to dwa razy więcej czasu i w końcu dojść do wniosku, że nie da się "uczciwie" wyczerpać tematu na tyle, by wykazać konkretne wnioski.

A gdy mam świadomość, że obie metody są niedoskonałe, to wybieram pierwszą, bo jest mniej kłopotliwa i czasochłonna, bardziej zwięzła i na małych "przestrzeniach" wystarczająca.
:-)

swoją drogą filozofia analityczna z wielowymiarowym myśleniem oddaje mniej więcej mój, lekko schizofreniczny, sposób myślenia i wielowątkowe równoczesne dialogi w głowie i po prostu mi "osobiście" odpowiada

No ja właśnie widzę tutaj zbyt wielkie pomieszanie i masę dualizmów. Chce, by moje rozumowanie było jak najjaśniejsze, najprostsze, najkonkretniejsze i najlepiej zrozumiałe. Chciałbym też, by tak działał mój umysł (ale nie jak maszyna, tylko spontaniczny, naturalnie "osiadający" we właściwej odpowiedzi umysł)

[r0galik]

Mckenna to zajebany w akcji hipis, który z wykrzywień swego mózgu uczynił piękną poezję. Nie brałbym go sobie na autorytet, wiele razy w swoich przemyśleniach traci trzeźwość sądów i daje się ponieść swoim schematom. Psyche ulega nadwątleniu przez ćpanie, a on ćpał naprawdę DUŻO.

Jeśli to było do mnie to odpowiadam, że w jego wypowiedziach głównie pociąga mnie forma. Treść jest na drugim miejscu, ale czasem powie coś mądrego, temu nie przeczę. Ta jego teoria czasu wywodząca się z I-czing to już kompletna bzdura, ale jaka elegancka ;d

[feydewey]

No dlatego mówie, że poeta z niego niezły, mędrzec kiepski.

[therakognita]

Aż tak kiepski to on nie był. Nie znam innej osoby która z podróży do wewnętrznych przestrzeni, aż tak DUŻO wynosiła informacji i przekładała to z pomocą języka, na rozumienie kolektywnego konsensusu.

Czym się on się różnił od innych współczesnych filozofów ? Tym że jego przemyślenia płyneły bezpośrednio z "Tamtąd".

[no to frugo]

Może to nie jest do końca irracjonalizm.
Muzyka jest niczym innym jak wibracją.
Świat wg. niektórych teorii (teoria spinu) także jest wibracją.
Może o to chodziło McKennie.
Jak zwykle wszystko rozbija się o interpretacje....