69plateau pisze:Chyba depresant, a nie dysocjant ;)
A przede wszystkim efekty. Alkoholu nie piję w dostatecznych ilościach ale po odpowiadającej dawce MXE włącza mi się tryb arogancji, po alkoholu również.
/offtop :)
Moderację proszę o ewentualne dopuszczenie tej rozmowy do końca i dopiero usunięcie, bo nie będziemy przecież nowego wątku zakładać;P
Logiczne jest wiec, ze w teorii wszystko pasuje.
W praktyce dysocjanty dzialaja depresyjnie na uklad oddechowy podobnie jak np. alkohol.
Mimo wszystko MXE to nie depresant i bardzo rozni sie od alkoholu.
Najwieksze doswiadczenie cpunskie mialem wlasnie z DXM i MXE.
Fazy roznia sie kolosalnie. Dysocjantom juz chyba blizej do psychodelikow...
Musisz miec niezly rozpidziaj w bani skoro serio uwazasz, ze alkohol i mxe dzialaja na Ciebie niemal identycznie
Depresanty - grupa środków psychoaktywnych działających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (uspokajająco, relaksująco, usypiająco, przeciwlękowo i spowalniająco).
Co najwyzej minimalne na niektorych plaszczyznach ale to wciaz kurewsko daleko aby moc zaliczyc je do depresantow.
Jedno jest pewne - zarowno dysocjanty jak i wiekszosc depresantow nie nadaja sie do seksu.
Potem posprzątam, jak wątek się skończy ;)
gzyp pisze:Piszesz teorytycznie sensownie, ale co z działaniem nasennym? Alko da radę się przepić i walnąć w kimę, a o takich sytuacjach przy dysocjantach nie słyszałem.
W praktyce dysocjanty dzialaja depresyjnie na uklad oddechowy podobnie jak np. alkohol.
Mimo wszystko MXE to nie depresant i bardzo rozni sie od alkoholu.
Fazy roznia sie kolosalnie. Dysocjantom juz chyba blizej do psychodelikow...
Musisz miec niezly rozpidziaj w bani skoro serio uwazasz, ze alkohol i mxe dzialaja na Ciebie niemal identycznie
Dysocjanty nie maja dzialania przeciwlekowego, nasennego i uspokajajacego.
Co najwyzej minimalne na niektorych plaszczyznach ale to wciaz kurewsko daleko aby moc zaliczyc je do depresantow.
Zmierzam do puenty - alkohol być może sam w sobie ma działanie psychodeliczne, jednak na inne, wyraźniejsze (ze względu na to, że jest to akurat ta substancja a nie inna - tak samo jak np. 3-HO-PCP może być mniej psychodeliczne niż MXE, bo w odpowiadającej dysocjacji dawce działanie psychodeliczne nie jest równie wyraźne, to jest, by uzyskać ten sam poziom psychodelii na przykładowym 3-HO-PCP jak na MXE, trzeba by większej dawki - a działanie dysocjacyjne wtedy zbyt przeważa i przyćmiewa psychodelię) efekty zwracamy uwagę w stanie podpicia się.
Po prostu to działanie psychodeliczne objawia się 'za daleko' jeśli chodzi o dawkę, i już prędzej śpimy / zgonujemy niż dane jest nam odczuć to działanie.
Wiem, że to co piszę, jest trochę nieskładne ubrane i brakuje mi w tej chwili kilku słów, jednak mam nadzieję jest zrozumiałe, a także co dla mnie ważniejsze sensowne.
W alkoholu i dysocjantach odnajduję więcej podobieństw niż w alkoholu i depresantach (choćby opioidach). Czy alkohol jest jednym lub drugim, to pozostaje dyskusyjną kwestią nie tylko dla nas. Zauważ, że wcześniej rekreacyjne użycie dysocjantów nie było tak rozpowszechnione (nie licząc DXM), a co dopiero przebadane; pojawia się zresztą mnóstwo nowych dysocjantów mających zastąpić delegalizowane wkrótce w UK MXE (oby nie) czy ketaminę, dysocjanty te działają jednak inaczej, zimniej (bliżej MXE) lub cieplej i bardziej kolorowo (jak ketamina).
Pozdrawiam
Ale że co konkretnie? @p
Gdy dilera zastępuje kasjer. Dlaczego po legalizacji nastolatkom trudniej o marihuanę
Rekordowe konsultacje: Polacy mają dość karania za roślinę.
Naproksen i LSD w bałtyckich krabach. Jak leki trafiają do morza?
Diler z Anglii przyjmował nietypową walutę. Uzależnieni spłacali długi rzadkimi kartami Pokemon
Nietypowa waluta w narkotykowym biznesie pod lupą angielskich śledczych. Podczas przeszukania domu 26-letniego dilera policjanci zabezpieczyli nie tylko kokainę, marihuanę i gotówkę, ale także pudełko z rzadkimi kartami Pokemon. Szybko wyszło na jaw, że służyły one uzależnionym do spłacania długów u przestępcy.
Ibogaina a uzależnienie od ketaminy: co pokazał jeden opis przypadku
Recenzowany opis przypadku opublikowany w „Frontiers in Psychiatry” opisuje 30-letniego mężczyznę, u którego po podaniu ibogainy ustąpił jednoczesny głód ketaminy, kokainy i alkoholu, a abstynencja utrzymała się przez 17 miesięcy. To relacja o jednym pacjencie (n=1), a nie badanie kliniczne — i właśnie od tego ograniczenia trzeba zacząć, żeby dobrze zrozumieć, co ta praca wnosi, a czego nie rozstrzyga.
Kontrolowane światłem opioidy mogą znosić ból bez skutków ubocznych?
Opioidy to jedne z najskuteczniejszych środków przeciwbólowych, ale ich działanie trudno jest ograniczyć do konkretnego miejsca. Morfina czy fentanyl pobudzają receptory opioidowe μ, które są obecne m.in. w mózgu, nerwach obwodowych czy jelitach. Jednak te same receptory odpowiadają za skutki uboczne. Konsekwencjami mogą być zaparcia, rozwój tolerancji czy uzależnienie. Szczególnie niebezpieczne jest zatrzymanie oddychania. Wielkim wyzwaniem jest zachowanie siły przeciwbólowej opioidów przy jednoczesnej kontroli miejsca i czasu działania.
