TALK - Rozmowy [H]

[miumin]

Ja również. Widzę wtedy różnice pomiędzy ludźmi takimi jak my, a takimi, którym branie narkotyków do głowy nawet nie przychodzi.
Z tymi ostatnimi też mam dobre relacje; nie muszą wiedzieć wszystkiego.

[John Stuart Mill]

*Jako osoby zażywające narkotyki ,mam na myśli użytkowników nie izolujących się od otoczenia. Osoby prowadzące aktywne życie w społeczeństwie, które okraszają od czasu do czasu substancjami psychoaktywnymi.

Jeżeli chodzi o tak pojęte ćpanie to tracą. Świat zupełnie inaczej by wyglądał gdyby wszyscy kosztowali różnych drgaów. Nie wiem czy lepiej. Widać teraz jaka patologia jest związana a alkoholem. Wiele osób jednak potrafi pić, inne nie lubią. Mam znajomych, którzy właśnie nie lubili pić tylko ćpać. Wiadomo jak jest. Stali się podobni do alkoholików z tym, że ich substancja była np feta. Gdyby tak cału świat wyglądał to nie wiem czy by dobrze było. Choć z drugiej strony prohibicja zawsze była powodem większych patologii.,

[Zjemtwepachy]

Moim zdaniem najwięcej tracą ludzie inteligentni oraz z bogatą wyobraźnią, którzy nigdy nie doświadczyli stanu po psychodelikach. Np. Albert Einstein, czy Stephen Hawking. Nie mówiąc o artystach z różnych kategorii.

[Romantyczka]

John Stuart Mill, to bardziej zależy od charakteru danej osoby. Niektórzy z natury są ogarnięci, inni z natury się uzależniają.

Zjemtwepachy - więcej tracą Ci bez wyobraźni, bo Ci drudzy potrafią stworzyć w głowie ciekawe doświadczenia.

[omnomnom]

Odnośnie artystów, to moim zdaniem dużo tracą także odbiorcy sztuki, którzy nigdy nie skosztowali smaku psychodelicznych podróży. Więź z artystą, poczucie, że rozumie się dzieło na wszelkich płaszczyznach, że wiemy dokładnie o co artyście chodziło - trudno to osiągnąć bez narkotyków (psychodelików), a przynajmniej nie w takim stopniu. Moim zdaniem narkotyki wznoszą odbiór sztuki na wyższy, lepszy poziom.

[miumin]

Nie doceniasz odbioru sztuki na trzeźwo. Jeśli chodzi o sztuki plastyczne, to odbiór ich na trzeźwo jest osobną jakością. Tyle, że do tego trzeba mieć zaplecze.

Bez obrazy, ale naćpany psychodelikiem, każdy głupi potrafi się zachwycić byle czym. Choć i to stanowi osobną jakość.

[omnomnom]

Doceniam. :) Może niepotrzebnie napisałem, że naćpanym odbiera się lepiej. Po prostu inaczej. I każdemu miłośnikowi sztuki wszelakiej zalecałbym choćby jednorazowego tripa, żeby poczuł to "inaczej". Tak jak inni pisali, to przenosi się na doświadczenia na trzeźwo (w moim, ale widzę, że nie tylko, przypadku).

Pisząc to miałem na myśli muzykę, (nie miałem przyjemności obcować z innymi formami artyzmu będąc nietrzeźwym) ale myślę, że działa to także na inne formy.

[big_whoop]

Oj tak, co do odbioru muzyki po psajko to się zgodzę.
Dark Side of the Moon - płyta słyszana przeze mnie tysiące razy, właściwie moja muzyczna biblia, podczas słuchania po pierwszej aplikacji hometa to była dla mnie zupełnie nowa jakość. Zupełnie inna jakość. I w sumie nigdy nie czułem się z PF tak mocno związany, jak właśnie wtedy...

A co do tematu... wydaje mi się, że nie, choć uważam (nie ja jeden, patrząc po wcześniejszych odpowiedziach), że dobrze jest sobie jakiegoś grzybulca bądź papier choć raz w życiu zaaplikować, żeby zobaczyć what's what.
Mogą to być naprawdę rozwijające doświadczenia.

[Pelek]

Wg. mnie tak jak i większości uważam że osoby takie tracą jedynie nowe doświadczenie (szczególnie jeśli chodzi o psychodeliki) nawet jeżeli jest to jednorazowe.

[Parathormon]

"Bez obrazy, ale naćpany psychodelikiem, każdy głupi potrafi się zachwycić byle czym. Choć i to stanowi osobną jakość." - A to źle? Sory, ale skoro nobilituje cię to, że "jesteś ponad tymi głupimi" bo to ty uzurpujesz sobie prawo do "prawdziwego zachwycania" a nie "głupiego zachwycania" to jesteś głupszy od nich... Zaleciało hujowym snobizmem mentalnym.

Dla mnie tracą ci ogarnięci życiowo, ci nieogarnięci by popłynęli z dragami.