1metylo-indolo-3-karboksylan (1R,5S)-8-metylo-8-azabicyklo[3.2.1]octan-3-ylu
https://en.wikipedia.org/wiki/Tropisetron

oryginalny tytuł: Tropisetron - środek przeciwwymiotny z silnym działaniem nootropowym

Tropisetron - CAS 0089565-68-4, 1αH,5αH-Tropan-3α-yl indole-3-carboxylate - Jest to środek przeciwwymiotny działający jako selektywny antagonista 5-HT₃ i receptorów nikotynowych α₇. Oprócz właściwości przeciwwymiotnych Tropisetron wykazuje znaczące właściwości nootropowe.

Agoniści receptora α₇ są badani na różne schorzenia, w których występują zaburzenia kognitywne jak schizofrenia, Alzheimer i ADHD. Szczególnie istotną cechą jest to, że agonizm tego receptora nie tylko poprawia zdolności kognitywne u osób z chorobami, ale również u zdrowych ludzi, poprzez poprawę pamięci roboczej, pamięci epizodycznej i koncentracji.
Receptory nikotynowe α₇ jako cel leków nootropowych bywa problematyczny, częściowy agonista GTS-21 nie jest idealny, ponieważ powoduje desensytyzacje tego receptora. W przeciwieństwie Tropisetron wykazuje właściwości sensytyzujące ten receptor, działając w sposób atypowy, możliwie jako ko-agonista, sprawiając, że zwiększenie ilości acetylocholiny wzmacnia działanie nootropowe Tropisetronu.

Tropisetron ma szerokie spektrum działania, wykazuje potencjał w leczeniu OCD. Posiada potencjalne działanie antydepresyjne dzięki swojemu antagonizmowi 5-HT₃. Antagonizm tego receptora oprócz efektu przeciwwymiotnego również wykazuje pewne właściwości neuroprotekcyjne i prokognitywne, potencjalnie poprzez zwiększanie wydzielania acetylocholiny. Częściowy agonizm α₇ chroni przez ekscytoksycznością w chorobie Alzheimera, posiada właściwości antyoksydacyjne i przeciwzapalne.

Podawanie: Doustne, w dawkach między 2,5-10mg. Czas półtrwania wynosi 6 godzin, lecz efekty utrzymują się zazwyczaj przez cały dzień.

Dawka 5 mg działa na zwiększenie dopaminy dawka powyżej 10 mg na obniżenie dopaminy. 5 mg co 6 godzin ewentualnie podjęzykowe podanie nieco mocniej działa. W małych dawkach lub miksach bardzo dobrze działa nie ma co oczywiście chodzi o to by trzymać maks 3x 5mg na dzień nie więcej. Czas działania niby maks 6-8 jednak odczuwalne efekty mogą sięgnąć nawet 12h po pojedynczej dawce czuć poprostu w tle. Trochę skupienie na plus trochę motywację trochę nastrój po troszku jak orginalny zadziała u prawie każdego. Najważniejsze by mieć oryginał.

Opowiadałbym się za unikaniem dawek powyżej 10 mg na dzień. Właściwie zapomniałem wspomnieć o głównych efektach ubocznych. Zaparcia i wydłużenie odstępu QT. Przy większych dawkach zaparcia mogą być naprawdę brutalne, więc bezwzględnie nie stosować, jak już równocześnie używacie czegoś, co aktualnie problem z tymi zaparciami już u was powoduje, bo to się nie skończy zbytnio dobrze.. Moją rekomendacją byłoby darowanie sobie wielokrotnego podawania w ciągu dnia.

Z kolei co do alternatywnych dróg podania, podjęzykowy Tropisetron jest naprawdę obrzydliwy i nie polecam nikomu przyjmować to w taki sposób. Ale.. całkiem korzystna wydaje się droga podania donosowego za pomocą atomizera. Tropisetron doskonale rozpuszcza się w wodzie i łatwo wytworzyć roztwór z wody bakteriostatycznej w sprayu. Proszek jest żrący, ale w wodzie rozpylanej atomizerem nie powinien być to ogromny problem dla nosa. Dawkowanie powinno wynosić z rzędu 0.25mg-2mg donosowo. Zalety z takiego stosowania to natychmiastowy i silniejszy efekt. Sugerując się doniesieniami, mogą występować mniejsze problemy z zaparciami potencjalnie wynikające przez większą wybiórczość rozprowadzania tej substancji do mózgu aniżeli innych narządów i również dzięki mniejszych dawek potrzebnych do wywołania tego samego efektu.

Receptory α7-nACh u człowieka są umiejscowione w hipokampie (m.in. regiony CA1, CA2, CA3, CA4, warstwa promienista, podpora hipokampa, kora śródwęchowa, zakręt zębaty), sródmózgowiu (m.in. jądro czerwienne, istota szara okołowodociągowa, istota czarna), korze mózgu, przodomózgowiu, wzgórzu, podwzgórzu, zwojach podstawy i móżdżku .
Podawanie tropisetronu, agonisty receptorów α7-nACh, będącego jednocześnie antagonistą receptorów dla serotoniny 5-HT3 , przez 14 dni poprawia wyniki testu NORT (novel object recognition test, test rozpoznawanie nowego obiektu) u myszy z deficytami poznawczymi w modelu schizofrenii indukowanej subchronicznym podawaniem fencyklidyny (antagonista kanałów NMDA) [40]. Tropisetron znosi indukowane przez apomorfinę (agonista receptorów dopaminergicznych D2) osłabienie bramkowania sensomotorycznego (model skuteczności przeciwpsychotycznych leku), a efekt ten jest blokowany przez MLA, czyli jest to zależne od α7-nAChR.

Ligandy α7-nAChRs są jednymi z najbardziej obiecujących substancji o potencjalnym zastosowaniu w terapii choroby Alzheimera oraz schizofrenii.

ABT-107 jest silnym, selektywnym agonistą receptora nikotynowego α7 w fazie badań nad skutecznością w leczeniu choroby Alzheimera i zaburzeń funkcji poznawczych związanych ze schizofrenią. Okazał się bezpieczny i dobrze tolerowany przez pacjentów w zastosowanym zakresie dawek. Farmakokinetyka, bezpieczeństwo i tolerowanie ABT-107 predysponuje go do dalszych badań.

PNU-120596 podawany sam lub z innymi agonistami α7-nAChRs reguluje uwalnianie dopaminy i glutaminianu w mózgu szczura [66]. Gdy podawany jest z donepezilem nasila jego działanie, co obserwowano w testach badających proces uczenia się i pamięci u zwierząt zdrowych oraz z deficytami związanymi ze starzeniem się.Można więc przypuszczać, że PAMs selektywne dla α7-nAChRs mogą w przyszłości mieć zastosowanie jako środki wspomagające działanie inhibitorów acetylocholinesterazy w terapii zaburzeń pamięci towarzyszących chorobie Alzheimera jak i niezwiązanych z wiekiem.

EVP-6124 przywraca funkcje pamięci u szczurów, którym podawano wcześniej skopolaminę, jak również potęguje działanie donepezilu w przywracaniu funkcji pamięci u szczurów w tym samym modelu doświadczalnym [89]. Najnowsze badania kliniczne pacjentów ze schizofrenią przyjmujących leki przeciwpsychotyczne drugiej generacji wykazały, że EVP-6124 jest dobrze tolerowany. Pozytywny wpływ na funkcje poznawcze po podaniu EVP-6124 zaobserwowano w uczeniu się niewerbalnym, pamięci i funkcjach wykonawczych. Bazując na tych obiecujących wynikach podjęto badania kliniczne I i II fazy dotyczące właściwości prokognitywnych EVP-6124 u pacjentów ze schizofrenią przewlekłą.
Agoniści i pozytywne allosteryczne modulatory α7-nAChRs. Wydaje się, że receptory te oraz ich ligandy są jednym z najbardziej obiecujących kierunków badań w terapii deficytów i zaburzeń poznawczych charakterystycznych dla choroby Alzheimera, schizofrenii czy ADHD. Są obiektem zainteresowania farmakologów, zwłaszcza że niektórzy agoniści α7-nAChRs charakteryzują się dobrym przenikaniem tkanki mózgowej, łatwo przechodząc barierę krew-mózg i często są skuteczne po podaniu doustnym (np. JN403)