Siemanko,
Temat ten bym porównał do odstawienia używek, abstynencji od masturbacji oraz niekiedy także od codziennych składników diety np. cukrów prostych w celu polepszenia pracy mózgu na tle przekaźnictwa nerwowego.

Słucham dużo muzyki, praktycznie o każdej porze dnia, nadaję ona barwę wielu przeżyciom i zauważalnie wpływa na poziom dopaminy w mózgu. Wszystko staję się barwne i płynne. Bez niej jest jakoś nudniej. To normalne.

Temat dyskusji brzmi czy 100% "odstawienie" youtubów i odtwarzacza mp3 przynosi jakieś spektakularne efekty dla funkcjonowania układu nerwowego? W/w przeczucie, ze stanowi ona mocny impuls nerwowy, a do tego wcześniejsze doświadczenia z nofapem i innymi ograniczeniami nakłoniły mnie w końcu do refleksji czy bez muzyki można lepiej odbierać rzeczywistość niż w trakcie regularnych odsłuchów? - Jestem zdanie, że tak więc dodaje kolejne pytanie - W jakim stopniu?

Przymierzam się do pewnego eksperymentu, zapraszam do refleksji.

Na miłość Chrystusa... Muzyka należy do tych z wyzwalaczy dopaminy, które robią to w sposób na tyle ubogacający naszą egzystencję bez żadnych strat (o ile nie ogłuchniemy od hardteków, czy nie maltretujemy stale mózgu hałaśliwą muzyką właśnie), że abstynencja od niej brzmi (o ironio) kompletnie niedorzecznie. Jedyne co możesz osiągnąć, gdy nie będziesz dłużej jej słuchać, to silniejszy później jej odbiór i wpływ na emocje właśnie. Przez chwile. I tyle.

edit
Po nazwie tematu sądziłem, że będzie ściśle wiązał się z informacjami na temat jej dokładnego wpływu na mózg, co oczywiście jest b. ciekawe. Ale nie, hajpowcy nie zawodzą, niczym talibowie mają pomysł na abstynencję od muzyki. :-D

Wcale to nie musi być takie niedorzeczne, podchodzisz z maksymalną ignorancją do sprawy.
Skoro jesteśmy w stanie uwrażliwić łeb na ponowne odczuwanie tej samej przyjemności to mamy do czynienia też z większym odczuwaniem innych impulsów.
Ciekawi mnie na ile receptorów warte jest to doświadczenie

[ external image ]

Myślę że odstawienie muzyki może Ci dużo przynieść dobrego, nauczysz się funkcjonować w ciszy a to jest bardzo ważne. Nawet samo przełączanie muzyki i myslenie czy ta co leci jest okej już dezorientuje. więc może być to dobry pomysł :)

Ja chyba więcej słucham muzyki niż oddycham, ostatnio jak zepsuł mi się odtwarzacz mp3 to kilka godzin jedynym zródłem był komputer, ale ja wolę chodzić po domu lub leżeć bykiem na kanapie. Przez pierwsze pół godziny nie ogarniałem i już planowałem kupno nowego odtwarzacza, ale fartem mam znajomego elektronika i naprawił mi w ten sam dzień. Ja muzykę traktuję zarówno jako wyłączenie jak i stymulację mózgu poprzez rozkminianie tekstów rapu po angielsku bo takowy znam w stopniu wystarczającym, i potrafię spędzić kilka godzin na odsłuchu kilkuset mp trójek po kawałku do zatwierdzenia do swojej mpekoteki. Mam non stop dostęp do muzyki więc nie wiem czy bym odczuł kilkudniowe odstawienie. Ale wydaje mi się że wręcz bardzo bym odczuł.

Powiem Ci tak, posłuchajcie sobie wiecie czego?
Coś co myślę was naprostuje, czyli kanału audytywnego. Posłuchaj posłuchaj wrzućcie sobie kanał audytywny
płyta neurofotoreceptoreplotyka jako magia bytu, a żeby było wam łatwiej bo możecie mieć problem z przepisaniem tego
to wpisz tak naprawdę "2 pokoje"

https://www.youtube.com/watch?v=ICKzCynmGEc

https://www.youtube.com/watch?v=ZP5yzXCBkJs

Totakiemniewygina
A tak wogóle to muzyka to dla mnie rodzaj narkotyku, każdy kawałek to inny odlot, który umiejętnie można powtarzać. Sumarycznie nie do ogarnięcia w całości. :listen: :listen: :listen:

Ostatnio zauważyłem że jestem w stanie wywołać w głowie dzwięki rzeczywiste, dzwięki bardziej, wokali nie przypominam sobie. ale kontrolnie i przyjemnie tego doświadczając, zważywszy na to też że jeśli chodzi o myśli właściwe to muszę się natrudzić aby były one "normalne".

werbalhologram to podchodzi pod schizofrenie. ja w glowie nie umiem wywolac se dzwiekow. ale ze muzyka daje kopa dopy to prawda polecam dobry dividik z mocnymi glosnikami i subwoferem.

Tzn to jest takie monotonne myślenie o melodii najczęściej słuchanej na dużych słuchawkach jakiś czas wcześniej, i są to proste rytmy łatwe do zanucenie i sprowokowania w głowie, a nie zapis nutowy 50 utworów np Fryderyka Szopena. Ale daję sobie ucho uciąć :-) że to dzwięk, a nie teoria matematyki mózgu.