Załóżmy, że rodzice powiedzą w sądzie, że dziwacznie się zachowuję, miałem często poszerzone źrenice, sam przyznałem, że jestem uzależniony od substancji psychoaktywnych, kradłem im często pieniądze z portfela (maks 50 zł na raz, kilka razy), mam schizofrenię(12 razy w szpitalu, rodzice mają wypisy), nieracjonalnie wydaję pieniądze na substancje psychoaktywne i alkohol, wychodziłem nocami z domu, często zastawali mnie na tym, że nie spałem w nocy, jestem agresywny, miałem kłopoty z policją w tym posiadanie amfetaminy i sprawę w sądzie, jestem nieodpowiedzialny, nie potrafię ponieść konsekwencji za własne czyny itp. jest powodem do ubezwłasnowolnienia? Głównie martwi mnie ta schizofrenia i substancje psychoaktywne, reszta jest ich następstwem.

Tak, mogą cię ubezwłasnowolnić. Główne przesłanki to agresja i szkodzenie samemu sobie będące następstwem schizofrenii, czyli na przykład przepijanie kasy na życie. Jak chcesz tego uniknąć to bądź grzeczny i się lecz zamiast ćpać. A jak jesteś pełnoletni to się wyprowadź i żyj sam tak jak tylko zapragniesz.

a w takim razie jeśli mnie ubezwłasnowolnią, to czy nie będę mógł dysponować własnymi pieniędzmi? Mam rentę ze względu na amputowany staw skokowy

Przy częściowym ubezwłasnowolnieniu masz ograniczoną zdolność do czynności prawnych. Do większych zobowiązań potrzebujesz zgody kuratora (np. kredyt).

Przy całkowitym z kolei nie masz zdolności do czynności w ogóle. Jedynie w drobnych wydatkach życia codziennego możesz działać sam- pójść na zakupy do warzywniaka, do fryzjera. Oprócz tego, o wszystkim decyduje opiekun.

Czy mogą mnie zatem ubezwlawnowolnic jesli moj tata takze byl w stosunku eo mnie agresywny? Byl pijany i uderzyl mnie kilkakrotnie, byla wzywana policja, musialem spac u kolegi. Czy jesli wystapi kilka warunkow wymienionych przeze mnie w pierwszym poscie, ale nie wszystkie beda mialy potwierdzenie przez osoby trzecie, nie bede mogl wydawac swoich pieniedzy jak chce i chodzic gdzie chce, kiedy chce?

Jeśli cię ubezwłasnowolnią to rodzice będą mogli zadecydowac o tym, żeby renta trafiała na ich konto. Chodzić będziesz mógł no chyba że załatwią ci przymusowy pobyt na oddziale zamkniętym psychiatryka.
Trudno przewidzieć jaki wyrok wyda sąd, to też zależy od tego jakie sprawisz wrażenie podczas rozprawy.

Witam

Mam 23 lata i borykam sie z problemem chujowej, konserwatywno-katolickiej rodziny z Polski wschodniej. Jako ze jeszcze studiuje to mieszkam z rodzicami na ich utrzymaniu.
Od 16 roku zycia eksperymentuje z roznymi uzywkami, interesuje sie psychofarmakologia, narkopolityka i rzeczami z tym zwiazanymi: posiadam ksiazki Shulgina, Hofmanna, testy do narkotykow Marquis, Mecke etc. Uwazam sie za bardzo odpowiedzialnego uzytkownika substancji psychoaktywnych co widac po moim zdrowiu zarowno psychicznym jak i fizycznym. Nie cpam stymulantow, opiatow rowniez nie. Moja ulubiona grupa substancji to psychodeliki: jestem nimi zafascynowany z wielu powodow, ale nie o tym chce pisac.

Od kilku lat moi rodzice nie moga sie na niczym innym skupic oprocz moich uzywek i zainteresowan. Kilkukrotnie zabierali mi substancje, susze. Wysylali do roznych "terapeutow" i "specjalistow" wbrew mojej woli - a ja oczywiscie jezdzilem i albo klamalem, albo mowilem szczera prawde zeby tylko to odbebnic. Bardzo mi z tego powodu przykro, poniewaz w innych dziedzinach zycia osiagam cele ktore sobie wyznaczam i jak by nie patrzec ide do przodu. Niestety rodzice tego nie widza, nie chca widziec i watpie czy w ogole kiedykolwiek dostrzega. Roznimy sie w 100%.
Nigdy nawet nie mialem z nimi dobrych relacji, nie lubilem ich nigdy, nie pociagali mnie swoim autorytetem. Ojciec to pizdeczka ktora kazdy rzuca a matka ma paranoje i nerwice (niezdiagnozowane), przez co zdarza sie wysluchiwac przez 3h tego samego w kolko.
Ani ojciec ani matka nie probowali ze mna merytorycznie porozmawiac, co czesto sam probuje, niestety bez skutku. Zawsze konczy sie to na zasadzie "my mamy zawsze racje a ciebie w ogole nie bedziemy sluchac, cokolwiek bys nie powiedzial".

Ostatnio zaczalem wychodzic z szafy ze tak powiem jesli chodzi o moja wiare. Nigdy nie wierzylem w kosciol ani w boga tak jak uczy tego katolicyzm. Jestem wierzacym czlowiekiem lecz bardziej w sensie panteistycznym. Moja rodzina jest za to dewocjonalna, oddaliby nawet swoje majatki jesli kosciol by powiedzial ze jezusek tego potrzebuje. Biora wszystko doslownie jesli chodzi o biblie lub nauki kosciola. W kosciele bylem wczoraj tylko i wylacznie ze wzgledu na odwiedzajaca nas babcie ktora kocham niezmiernie.

To moje wyjscie z szafy przelalo tzw czare goryczy u moich rodzicow ktorzy mnie zaczeli szantazowac, ze jesli nie pojde na umowione przez nich wizyty u terapeuty, postaraja sie mnie ubezwlasnowolnic. W zwiazku z tym chcialbym sie zapytac: jak latwo jest kogos ubezwlasnowolnic, szczegolnie w tak blahostkowej sprawie? Za kilka tygodni sie wyprowadzam i zaczynam nowa prace. Nie chce aby cos tak absurdalnego stanelo mi na drodze.

Pozdrawiam i z gory dziekuje za pomoc.

Skończyłeś 18 lat i się wyprowadzasz? Mądra decyzja. Nic ci nie zrobią.

Mam podobną sytuację w domu
Ubezwłasnowolnienie nie jest takie proste trzeba przejść przez sądy co w naszym kraju jak wiemy nie następuje szybko
Skoro się wyprowadzasz myślę że oni ustąpią jak nie będą cię codziennie widywać

Nie ma absolutnej szansy na takie coś jak ubezwłasnowolnienie. To nie głęboka komuna, żeby tak walczyć z niesfornym elementem wywrotowym. Potraktuj to jako ich krzyk rozpaczy i nic więcej.