komandos pisze:

U mnie również typowa sytuacja, ojciec pije odkąd pamiętam ale w bardzo różnych ciągach.
Szkoda, bo na trzeźwo to zajebisty gość, dusza towarzystwa etc. Wspomnienia z dzieciństwa się przeplatają - tydzień mieszkania u rodziny i powrót do domu aż mu się skończą pieniądze vs wspólne wyjazdy tylko we dwóch nawet na miesiąc.
Awantur raczej nie było, żadnego sprowadzania koleżków, ale podkradanie pieniędzy i stopniowe psychiczne wykańczanie matki sytuacją to wiadomo.
Kiedyś jeszcze na trzeźwo potrafili ze sobą żyć, teraz nie zauważam normalnej komunikacji między nimi.

Teraz niestety mam to w dupie bo z powodu studiów bywam w domu max tydzień w miesiącu.
Wielokrotnie była mowa o rozwodzie z mojej strony, brata, rodziny, ale widać matka czegoś się boi - samotności, podziału majątku (ojciec prawie nie pracuje, nawet już renty nie ma), że jakieś małe lewe interesy wyjdą na jaw, sam nie wiem.

Natomiast ja osobiście na studiach piję bardzo często, ale to zawsze w towarzystwie (akademik), podoba mi się takie spędzanie czasu, jestem bardzo spokojny, nic nie odpierdalam. Wątpie, żebym w niedalekiej przyszłości popłynął, w samotności alkohol mi nie smakuje, nie wspominając już, żeby się upić. Jedyny problem to trudności ze snem na trzeźwo, psychicznie nie jestem do tego przyzwyczajony. A jak jeszcze jakąś impreze słychać to mission impossible.

komandos pisze:

...

Natomiast ja osobiście na studiach piję bardzo często, ale to zawsze w towarzystwie (akademik), podoba mi się takie spędzanie czasu, jestem bardzo spokojny, nic nie odpierdalam. Wątpie, żebym w niedalekiej przyszłości popłynął, w samotności alkohol mi nie smakuje, nie wspominając już, żeby się upić. Jedyny problem to trudności ze snem na trzeźwo, psychicznie nie jestem do tego przyzwyczajony. A jak jeszcze jakąś impreze słychać to mission impossible.

Mój pradziadek chlał wódę mrożoną every day aż umarł na raka krtani w wieku 42l. Także mam mega geny.