Odstawienie cukrów prostych jest chyba tematem, bo jak się to ma przy cukrzycy gdzie poziom cukru musi być znormalizowany, u zdrowego człowieka powinno to być 100-110 jakichś tam jednostek, cukier mierzy się rano na czczo. po zjedzeniu posiłku ilość cukru we krwi rośnie ale zdrowa trzustka utrzymuje za pomocą insuliny (naturalny hormon) stały poziom. Przy cukrzycy w przypadku której jest niewydolność trzustki insulinę trzeba podawać w zastrzykach, jedząc do tego odpowiednio kaloryczny posiłek. Mój ojciec choruje na cukrzycę i 4 razy dziennie robi sobie zastrzyk insulinowy. w przypadku zjedzenia za małego posiłku insulina zbija cukier na za niski poziom, na tyle że organizm ekstremalnie nie ma siły oddychać. A w przypadku za wysokiego poziomu którego przyczyną jest właśnie za mała ilość podanej insuliny lub za wysokokaloryczny posiłek, organizm też zapada w śpiączkę ale nie wiem na jakich zasadach. 2 rekordy ojca za wysokiego cukru które zakończyły się szpitalem to 1300 i 1600, ale i tak ratownicy opowiadali mi o przypadku młodego człowieka z cukrem 2200 którego tydzień wybudzano kroplówką z insuliny. To jest życie na ciągłym oriencie i stres pilnowania wszelkich niepokojących objawów, i rozróżnianie ich od typowych funkcji organizmu.

Do niedawna były czekolady codziennie i ciasta czasem do wszystkich posiłkow w ciagu dnia, ale od okolo 2-och miesiecy bardzo mocno ograniczyłem. Teraz raz na tydzien - dwa wpadnie cos słodkiego. Samopoczucie lepsze, nie ma zjazdow energetycznych w ciagu dnia i kołatania serca które czułem po objedzeniu sie słodyczami

Nie wiem czy to akurat to wpłynęło na brak zainteresowania słodyczami, ale odkąd kilka dni temu zacząłem brać witaminę B-COMPLEX przestałem myśleć o słodyczach. Raz jedząc kawałek czekolady, wydawało mi się że zjadłem 3 tabliczki na raz, a póżniej to już oddałem resztę czekolady głodnemu koledze nie mając poczucia że coś tracę. A do napisania tego postu skłoniło mnie to, że dzisiaj po wieczornych lekach, w tym olanzapinie w ogóle nie mam łaknienia na słodkości i zasnę bez tego, a ci co biorą neuroleptyki dobrze wiedzą co to jest łaknienie na słodycze. Zaznaczam że to tylko moje spostrzeżenia, a nie diagnoza lekarska.

Jakos mi to marnie idzie.
Kawe slodze 2 łyżeczkami a pije 2-3 kawy, do tego co pare dni słodycze ( żelki, czekolada, batony ).

Nałóg od cukru jest straszny, porównywalny jak dla nie do nałogu nikotynowego - może nawet bardziej, bo z nikotyną sobie poradziłem, a ze słodyczami do dzisiaj nie :D Czuć skutki odstawienne, 1-2 dni bez słodyczy, sprawiają że ciągle mam na "coś ochotę", jak idę do sklepu co słodycze wydają się być bardziej "wyraziste". Aczkolwiek z każdym kolejnym dniem chęć "dorzutki" schodzi, poprawia się zdecydowanie samopoczucie, mniejsze wachania nastrojów :D

Wiesz przy ilu neuroprzekaznikach majstruje cukier?

[mention]Stteetart[/mention]

Wiem co to jest łaknienie na słodycze po wieczornych neuroleptylkach.

5 dzień bez słodyczy i czuje się o niebo lepiej, mniej powiedzmy zapaści podczas dnia, poprawiła się pamięć i płynność myślenia. Oczywiście spożywam cukry proste w postaci owoców, szczególnie po wysiłku fizycznym. Staram się jednak za dnia spożywać te o niskim IG by mieć energię rozłożoną na cały dzień. Ciekaw jestem jak będzie po np. miesiącu. Ochotę na słodycze pomogło mi zabić jedzenie słonecznika albo orzeszków (nie solonych !) Innym pozytywny efekt to mniejsza sklejQpa :D

Ja to Ci zazdroszczę kiedyś starałem się tylko ograniczyć słodycze ale jak przez 2-3dni nie jadłem to czułem się bardzo źle wyglądałem jak trup. Trzymaj tak dalej propsuje!

Po około dwóch tygodniach odstawienia cukrów prostych zaczęły mnie nękać zawroty głowy, czułem że nie potrafię utrzymać równowagi, przez dwa tyg było super, schudłem 5 kg i byłem pełen energii. Jakieś 2 dni po wystąpieniu zwrotów będąc przekonany że to przez spadek cukru, spowrotem zacząłem słodzić kawę i herbatę jeść słodycze i ciasta ale objawy te utrzymywały się jeszcze przez kilka dni. Czy przyczyna zwrotów miała związek z cukrem? Co nastąpiło w organizmie że tak reagował?