Hodowla Trichocereusów

Trichocereus Pachanoi i Trichocereus Peruvianus, bo o nich mowa, w przeciwieństwie do większości kaktusów, rosną bardzo szybko; należy im zapewnić dostatecznie bogate podłoże i utrzymywać odpowiedni poziom jego wilgoci. Chociaż są dość wytrzymałe i będą rosły w każdych niemal warunkach, aby uzyskać najlepsze wyniki, należy jak najwierniej odwzorować im ich środowisko naturalne - zachodnie andyjskie zbocza, 2 tys. m. n.p.m. Ziemie tam mają bogatą w skladniki minieralne, deszczyk im pada nie tak wcale rzadko, a słońca mają co nie miara. Niemniej jednak w idealnych warunkach roślina nie wykształca alkaloidów. Są one bowiem efektem działania mechanizmów obronnych i ich zawartość rośnie w warunkach bojowych, w szczególności kiedy braknie im wody. Wszystko dzieje się jednak stopniowo i stężenie alkaloidów następuje nieraz dopiero po pełnym sezonie od rozpoczęcia głodówki.

Dla maksymalnego wzrostu należy przestrzegać poniższych zasad:

• Światło - nosisz je w sobie
  Jeden z najważniejszych parametrów. Wzrost kaktusów następuje głównie w czasie najjaśniejszych miesięcy lata. W rejonach, gdzie lato trwa zaledwie kilka miesięcy, nie będą rosły tak żwawo. Prawda to z jednej strony, bo w naturze wzrost rzędu pół metra na rok jest przeciętnym wynikiem czasem, a w polszy 20cm jest dobrze. Ale 20cm to jednak 20cm, ciezko powiedzieć żeby to było mało. Można dopomóc naturze stosując podobne metody naświetlania, jak przy domowej hodowli konopii, niemniej pracująca na okrągło przez kilka lat 1000W żarówa może doprowadzić do bankructwa. W czasie znęcania się nad naszą kochaną roślinką, należy unikać zbytniego nasłonecznienia; nie można dopuścić do rozjaśnienia skóry, trzeba w owym ciężkim czasie baczyć, by kaktus był ciemno-zielony
• Ziemia - (Mars, Pluton, Uran, Jowisz, Merkury, Saturn, Wenus, Neptun)
  Należy sobie zadać bardzo ważne pytanie. Potem na nie odpowiedzieć. A potem wybrać podłoże dla kaktusiaka. Generalnie musisz odnaleźć się na osi:
  Żwir (niskie ryzyko złapania grzyba/gorszy wzrost) <------------> (wyższe niebezpieczeństwo przegnicia korzeni/lepszy wzrost) Czarnoziem
  Ja osobiście polecam standartowe podłoże do kaktusów, czasem zdażają się problemy z jakimiś nadprogramowymi grzybami, ale rzadko. Dodatkowo, można używać nawozów. Można przeglądać wszystkie dostępne nawozy i szukać takich, które mają najniższą zawartość azotu, ale rownie dobrze, jak nie lepiej, pójść do ogrodniczego i poprosić o dobry nawóz do kaktusów (nie polecam najtańszych w przypadku kolczastych - mimo wszystko tempo wzrostu nie pozwala na zbyt częste stosowanie tego typu odżywek, więc lanie POKONa mija się troszkę z celem). Podczas głodówki nawóz nie jest potrzebny.
• Donice - wszędzie piszą co innego. Generalnie donica powinna być dość szeroka i nie za głęboka, koniecznie z dziurką na dole. Niektórzy grzmią, że należy od razu dac roślinie dużo miejsca, żeby uniknąc późniejszych przeprowadzek, ale osobiście, poza pokłutumi paluchami nie miałem nigdy problemów z przesadzaniem.
• Woda - Ogień, Ziemia, Wiatr, SERCE - z waszych połączonych mocy powstałem ja, kapitan planeta!
  A więc drodzy planetarianie, w czasie pełnego wzrostu kaktusy powinny być podlewane stosunkowo często. Standartowa metoda sprawdzania wilgotności podłoża, sprawdze się znakomicie:
  1. bierzemy coś (coś := patyk na ten przykład)
  2. wkładamy go delikatnie w podłoże, uważając by nie uszkodzić korzeni
  3. wyciągamy i oglądamy: jeśli do cosia poprzyklejalo się troszke ziemi, znaczy że jeszce nie czas - w przeciwnym razie należy podlać
  Z czasem nabywa się wyczucia, ja podlewam zazwyczaj nie rzadziej niż raz w tygodniu. Podczas miesięcy zimowych, należy dośc ostro ograniczyć podlewanie, na dobre w okresie od listopada do końca lutego można w ogóle nie podlewać. Jest to bardzo ważne, ponieważ umożliwia to prawidłowy rozwój systemu korzeniowego, oraz pozwala uniknąc sytuacji, w której pozbawiony słońca kaktus próbuje rosnąć, ale mu to nie wychodzi i rośnie chuderlawy. Jak już wspomniano, podczas symulowanej suszy roślina powinna być nie podlewana przez cały sezon (wiem, że to boli, wiec można czasem coś im tak kapnąc, ale niewiele).

Na zakończenie dodam, że trzymanie trichocereusów w ogródku nie jest w naszych warunkach pomysłem tygodnia, gdyż nie radzą one sobie z mrozami, zaś przesadzanie ich dwa razy do roku jest dośc stresujące dla zielonego, poza tym uniemożliwia kontrolowanie warunków wzrostu.
Wszelkie uwagi (merotoryczne zwłaszcza) bardzo mile widziane