34 _____ L-tryptofan ttum. K. Fabiańczyk
	L-tryptofan aminokwasowy prekursor serotoniny był używany jako środek uzupełniający do leków przeciwdepresyjnych oraz jako lek nasenny. W 1989 r. L-tryptofan i produkty go zawierające zostały wycofane z użycia z powodu ostrego zespołu eozynofilii-mialgii, kojarzonego z przyjmowaniem tych produktów. Objawy zespołu eozynofilii-mialgii obejmują uczucie znużenia, mialgię, przyśpieszenie oddechu, napadowy rumień i obrzęki kończyn. Może wystąpić niewydol­ność serca i śmierć. Okazało się, że pojawienie się zespołu było związane z zanieczyszczeniami w jednej z fabryk. L-tryptofan jest dostępny w Kanadzie i innych krajach. Naturalnym źródłem tryptofanu, dostępnym w sklepach ze zdrową żywnością, są wodorosty. Budowę cząsteczkową tryptofanu przedstawiono na ryc. 34-1. DZIAŁANIE FARMAKOLOGICZNE Przyswajanie L-tryptofanu z przewodu pokarmowego jest zmienne. Znaczna porcja leku jest metabolizowana w wątrobie podczas pierwszego przejścia. Stężenie tego leku w obrę­bie o.u.n, może być zwiększone w wyniku przyjmowania go wraz z niskobiałkowym, bogatym w węglowodany posiłkiem. Uwolnienie insuliny w odpowiedzi na węglowodany ułatwia prze­chodzenie L-tryptofanu przez barierę krew-mózg. Okres półtrwania tego leku może być bardzo krótki (1-2 h), dlatego jeżeli nie używa się go jako środka nasennego, to dawkowanie 4x dz. jest konieczne do utrzymania jego stężenia w surowicy. Wywiera działanie przez zwiększenie stężenia serotoniny w obrębie o.u.n., po tym jak część przyjętej dawki przenikająca przez barierę krew-mózg jest przekształcana w serotoninę po uprzednim wychwycie przez neurony serotoninergiczne. WSKAZANIA I ZASTOSOWANIE L-tryptofan najczęściej jest stosowany w leczeniu bezsenności, chociaż nie ma na to zgody FDA. Dawki od 1 do 15 g przyjmowane przed zaśnięciem działają silnie nasennie u większości osób. Czy działanie nasenne utrzymuje się podczas długotrwałego leczenia, nie jest pewne. Działanie w dniu następnym nie powoduje zaburzeń wzrokowo-przestrzennych, poznawczych ani pamięciowych. Małe dawki nie powodują zmian wzorca EEG w czasie snu innych niż wcześniejsze wystąpienie snu; duże dawki są związane ze zwiększeniem ilości snu wolnofalowego. L-tryptofan był dodawany do trój- i czteropierścieniowych leków przeciwdepresyjnych w przypad­kach depresji lekoopornej. Częściej jednak w takiej sytuacji zleca się lit lub trójjodotyroninę. L-tryptofan łączono też z litem w przypadkach częściowej remisji choroby afektywnej dwu­biegunowej po samym licie.
	Ryc. 34-1. Budowa cząsteczkowa L-tryptofanu

	198 Farmakoterapia w zaburzeniach psychicznych DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE Poza opisanym wcześniej zespołem mialgii-eozynofilii umiarkowane dawki L-tryptofanu są dobrze tolerowane przez większość pacjentów. Jedynym istotnym działaniem ubocznym są nudności, czasami porównywane z nudnościami w czasie ciąży. L-tryptofan może działać hepatotoksycznie. INTERAKCJE L-tryptofan nie powinien być podawany łącznie ze swoistymi inhibitorami wychwytu serotoniny i inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO). Połączenia te powodują biegunkę, bezsenność, nudności, bóle głowy, dreszcze, pobudzenie i upośledzenie koncentracji uwagi. Objawy są spowodowane nadmiernym stężeniem serotoniny, wynikającym z działania addycyjnego tych środków. Więcej na ten temat z.ob. w: H.I. Kapłan, B.J. Sadock: Other Pharmacological Therapies, CTP/VI, rozdz. 32.27, s. 2122-2129.

Kategorie