Różowa kokaina rzekomo „zalewa Europę”. Czy mamy się czego obawiać?

Narkotyk, który w te wakacje zyskał medialny rozgłos po policyjnym rajdzie na magazyn na Ibizie, coraz pewniej wchodzi na rynek europejski. "Różowa kokaina", która z prawdziwą kokainą nie ma wiele wspólnego, została przechwycona przez policje już w kilku krajach Unii.

pokolenie Ł.K.

Kategorie

Źródło

muno.pl
Wiktor Knowski

Komentarz [H]yperreala: 
Tekst stanowi przedruk z podanego źródła - pozdrawiamy serdecznie! Wszystkich czytelników materiałów udostępnianych na naszym portalu serdecznie i każdorazowo zachęcamy do wyciągnięcia w ich kwestii własnych wniosków i samodzielnej oceny wiarygodności przytaczanych faktów oraz sensowności zawartych argumentów.

Odsłony

1428

Narkotyk, który w te wakacje zyskał medialny rozgłos po policyjnym rajdzie na magazyn na Ibizie, coraz pewniej wchodzi na rynek europejski. "Różowa kokaina", która z prawdziwą kokainą nie ma wiele wspólnego, została przechwycona przez policje już w kilku krajach Unii.

Pod koniec sierpnia tego roku hiszpańska policja najechała na kilkanaście siedzib brytyjskiego gangu działającego na Ibizie. Wówczas, oprócz poważnych ilości innych narkotyków, ogromnej sumy pieniędzy w banknotach różnych walut i pokaźnego arsenału pistoletów i karabinów, organy ścigania przechwyciły ponad 13 kilogramów „różowej kokainy”. Mimo swojej medialnej nazwy substancja najczęściej nie ma wiele wspólnego z kokainą. Stanowi raczej mieszankę różnych, sztucznie zabarwionych substancji. Czym więc naprawdę jest „różowa kokaina”? Odpowiedzi na to pytanie musimy szukać aż na północnym wybrzeżu Ameryki Południowej, wśród młodych gangów Kolumbii.

Różowa kokaina, czyli narkotyk młodych narcos

W Kolumbii „różowa kokaina” znana jest przynajmniej od dekady. Wśród tamtejszych gangów funkcjonuje pod nazwą „tusi”, czytanego zwykle jako angielskie „2C”. Młode pokolenie tamtejszych producentów narkotyków stworzyło ją jako alternatywę dla konwencjonalnych substancji imprezowych. Etymologicznie jej nazwa nawiązuje do substancji 2C-B, zsyntetyzowanej już w latach 70. przez słynnego psychofarmakologa, Alexandra Shulgina.

To właśnie „ojciec chrzestny psychodelików” przedstawił światu całą rodzinę związków 2C. Zażycie odmiany 2C-B skutkuje podniesieniem nastroju, pobudzeniem i emocjonalnym otwarciem, a nawet efektami wizualnymi czy synestezją (np. widzenie dźwięków). Odkrycie Shulgina, znanego powszechnie jako twórca MDMA, w Europie przez długi czas pozostawało raczej ciekawostką. 2C-B z pewnością nie mogło konkurować na rynku z takimi narkotykami jak MDMA czy kokaina.

Tusi to jednak przede wszystkim marka, nie pojedyncza substancja. Choć zdarzają się partie zawierające w dużej mierze 2C-B, jak chociażby ta przechwycona latem na Ibizie, „różowa kokaina” to najczęściej mieszanka różnych narkotyków. Ulubionymi środkami mieszanymi przez młodych narcos są ketamina i MDMA. Do tych dodawane są później charakterystyczny różowy barwnik i truskawkowy olejek zapachowy.

Na podbój Europy

Tusi, dobrze znane organom ścigania w Ameryce Południowej, w ostatnich latach znalazło drogę na rynek europejski. Choć partia przejęta przez hiszpańską policję była do tej pory największa, „różowa kokaina” pojawiła się już w kilku krajach Unii. Znaleziono ją również w Austrii, Szwajcarii i Wielkiej Brytanii.

Pierwsze raporty na temat różowego proszku na europejskich imprezach pojawiły się w 2021 roku. Wydaje się więc, że dopiero po okresie surowych restrykcji pandemicznych pojawiły się pierwsze szlaki przewozu tusi do Europy. To prawdopodobnie wzmożony popyt na tzw. narkotyki imprezowe sprowokował ekspansję substancji na nasz kontynent. Do tej pory nie pojawił się jednak żaden raport wskazujący na obecność tusi na rynku polskim.

Tusi – zagrożenia

Choć spożywanie jakiejkolwiek nielegalnej substancji psychoaktywnej wiąże się z pewną dozą niebezpieczeństwa, zarzucanie tusi niesie ze sobą kilka szczególnych zagrożeń. Pierwsze dotyczy tego, jaką mamy pewność, co faktycznie bierzemy. Jak już wspomnieliśmy, „różowa kokaina” to przede wszystkim marka. Pod tą nazwą może pojawić się wiele różnych substancji, które zostały wymieszane w nieznanych proporcjach.

Choć użytkownicy nielegalnych substancji najczęściej nie mogą mieć zupełnej pewności co do jakości i składu środków, które biorą, w przypadku tusi różnice mogą być jeszcze większe. Należy tutaj zaznaczyć, że najczęściej w mieszance znajdują się relatywnie bezpieczne środki, takie jak ketamina (znana powszechnie jako środek znieczulający dla koni) czy MDMA (coraz częściej wykorzystywane przez terapeutów w różnych zakątkach świata). Jednak jakakolwiek ruletka substancjami, dodatkowo w sytuacji skrajnego wycieńczenia organizmu na imprezie, może okazać się wyjątkowo niebezpieczna.

Mieszanie substancji może być wyjątkowo niebezpieczne. Na przykład mieszanie dwóch leków depresyjnych, takich jak alkohol i benzo, jest szczególnie ryzykowne, ponieważ może drastycznie spowolnić oddech i tętno. Dobrą praktyką dla osób, które chcą mieszać różne środki, jest korzystanie z narzędzi takich jak TripSit, aby uzyskać pewien wgląd w szczególnie ryzykowne interakcje. Istnieje również stałe ryzyko, że ludzie nie wiedzą, co znajduje się w środkach, które biorą. Dlatego potrzebujemy usług testowania narkotyków, takich jak The Loop, aby ludzie mogli dokonywać świadomych wyborów.

– mówił w rozmowie z magazynem Dazed, Dr. Hannah Thurgur współpracująca z brytyjskim ośrodkiem Drug Science.

Oceń treść:

Brak głosów
Zajawki z NeuroGroove
  • Dekstrometorfan
  • Inne
  • Przeżycie mistyczne

Lekki strach, duża ciekawość, duże oczekiwania, duża wiara w siebie i fazę, spokojne otoczenie,

Godzina 9:30- Łykam 11 kapsułek, w których zamknąłem mieszankę imbiru i pieprzu czarnego. Obie te przyprawy mają za zadanie wzmocnić moje doznania. Kumpel (nazwijmy go Kleofas) łyka 10, ponieważ waży troszkę mniej. A przez "troszkę" rozumiem jakieś 10 kilo :) Moja waga to w chwili obecnej 88 kilogramów.

Całość popijamy sokiem z grejpfruta (ułatwia wchłanianie leków) zmieszanym z AAKG (kolejny wzmacniacz faz). Dodajemy do tego po 12 ml syropu Atussin.

  • Grzyby halucynogenne
  • Pierwszy raz

Otoczenie starych, dobrych znajomych; domek na Kaszubach.

Psychodeliki wkradły się do mojego życia zupełnie niespodziewanie. Pamiętam siebie sprzed trzech lat i muszę przyznać, że kiedyś nie do uwierzenia było dla mnie zażywanie tak mocnych substancji. Los miał najwidoczniej w stosunku do mnie nieco inne plany. Stało się, ciekawość i fascynacja ostatecznie wygrała z silną wolą. Dnia 18 października postanowiłem zjeść te owiane mistyczną tajemnicą, niepozorne grzybki. Duża ilość jak na pierwszy raz wynika z tego, iż dzień wcześniej zarzuciliśmy z kolegą po półtora blottera miksu 25B/25C-NBOMe.

  • Marihuana

To co przezylem dzis na miescie to totalna porazka. Tak nie przejaralem juz dawno. Zapalilem dzis po szkolce standardowo poloweczke na czterech. Byl spoxik klimat. Gdzies tak okolo 19.30 zdecydowalem sie na powrot do domu. Wysiadlem w centrum miasta przesiadajac sie na inny autobusik. Siedzac na murku pod sadem zaczalem sobie wkrecac, ze czuje sie coraz gorzej. W sumie to nie wiem, czy o byl tylko wkreciol, czy prawda.... w kazdym razie czulem sie coraz gorzej. Ostro napierdalal mnie brzuch. W pewnym momencie poczulem, ze to juz nie zarty i czuje sie na parwde fatalnie.

  • MDMA (Ecstasy)
  • Tripraport

Gotowa na nowe przeżycia, kompletnie rozluźniona, oczekiwałam wrażeń sama w swoim łóżku.

Moja przygoda z narkotykami trwa już kilka miesięcy, być może dziwnie to zabrzmi, ale bardzo lubię ćpać sama w nocy. Nie muszę się wtedy obawiać kaca moralnego związanego z moim zachowaniem, każdy objaw zażycia substancji czuję bardzo dokładnie i potrafię się na nim skupić. Z kolei w towarzystwie, nie zwracam uwagi na szczegóły mojej fazy i czuję tylko, że mi przyjemnie. Kupiłam jedną niebieską tabletkę o nazwie punisher. Kilka osób ostrzegało mnie, że jest mocna, ale nie przejmowałam się tym bo jej degustacja miała odbyć się samotnie w domu.