Mike Goldsby, bardzo szanowany lokalny ekspert od uzależnień, ogłosił w zeszłotygodniowej rubryce Moje Słowo swoją opinie: “Nie mam nic dobrego do powiedzenia o meta-amfetaminie”.
[G2:719 class=left]
Szacowanych na 1 400 000 użytkowników w Stanach Zjednoczonych nie zgodziło by się z tym. Nastawieni na produktywność profesjonaliści z wymagającymi karierami chwalą zwiększoną aktywność powodowaną przez meta-amfetaminę. Drwale, młynarze, kierowcy ciężarówek cieszą się z wytrzymałości oferowanej przez nią. Dla wojskowych jest to często źródło odwagi i krótkiego czasu reakcji. Biedni ludzie, złapani w wiele niskopłatnych prac, doceniają jej budującą i anty-depresyjną rolę.
Mike Goldsby, bardzo szanowany lokalny ekspert od uzależnień, ogłosił w zeszłotygodniowej rubryce Moje Słowo swoją opinie: “Nie mam nic dobrego do powiedzenia o meta-amfetaminie”. [G2:719 class=left] Szacowanych na 1 400 000 użytkowników w Stanach Zjednoczonych nie zgodziło by się z tym. Nastawieni na produktywność profesjonaliści z wymagającymi karierami chwalą zwiększoną aktywność powodowaną przez meta-amfetaminę. Drwale, młynarze, kierowcy ciężarówek cieszą się z wytrzymałości oferowanej przez nią. Dla wojskowych jest to często źródło odwagi i krótkiego czasu reakcji. Biedni ludzie, złapani w wiele niskopłatnych prac, doceniają jej budującą i anty-depresyjną rolę.
Ci ludzie zgadzają się, tak jak i inni, że meta-amfetamina może być fatalna. Lecz jej szkodliwość i wysoka śmiertelność, dodadzą, związana jest z faktem, iż jej używanie jest nielegalne.
Tak jak konopie, także medykament, meta-amfetamina jest wielomiliardowym przemysłem dla przestępców. Jest to przyczyną naturalnej przemocy, tam gdzie można zarobić krocie.
Jak podał Gary Webb w swoich artykułach z San Jose Mercury News na temat cracku, skuteczne sieci narkotykowe angażują protekcję i wykorzystywanie agencji rządowych, włączając w to organa ścigania. Dodatkowo, policyjne departamenty pełne są pieniędzy z grantów na walkę z narkotykami. Koszt tej wojny w Stanach Zjednoczonych to 51 miliardów dolarów tylko w 2006 roku.
Coraz bardziej sprywatyzowany system więziennictwa, też nie narzeka. Społeczeństwo płaci rocznie 27 000 $ za każdego z 2 500 000 skazanych. Jako społeczeństwo, zainwestowaliśmy w ten przemysł. Niektóre z miasteczek egzystują praktycznie tylko dzięki swoim więzieniom.
Niedawno odwiedziłam konferencję “Meta-amfetamina, żółtaczka i HIV” w Salt Lake City, gdzie analitycy polityki narkotykowej określili ‘nastawienie i otoczenie’ jako determinant tego jak narkotyk lub medykament wpłynie na indywidualnego człowieka.
Vendetta organów ścigania przeciwko meta-amfetaminie oraz używanie takich sloganów jak ‘met zabija’, łączenie ich z dewiacją, chorobami i przemocą, tworzy wrogie otoczenie i przyczynia się do samo spełnienia tych przepowiedni.
Opinia publiczna w tej gazecie zdaje się być echem dla oficjalnego konceptu. Jeden z czytelników na łamach tej gazety wychwalał polityki MaoTse-tunga za sumienne zabijanie tych, którzy naruszyli prohibicję narkotykową. Inny, nazwał użytkowników narkotyków terrorystami i zasugerował poświęcenie budżetu Biura Homeland Security na walkę z nimi.
Niedawne zabójstwo przez policję w Eurece było tłumaczone używaniem przez ofiarę meta-amfetaminy, daje to powoli licencję na zabijanie. Nawet Mike Goldsby, salutuje organom ścigania i ich ‘witalnej roli w utrzymywaniu uzależnionych rozliczalnymi’, martwiąc się przy tym, iż ‘nie ma wystarczająco dużo policji i więzień by aresztować, skazać i uwięzić każdego uzależnionego”.
Ogłoszenie wojny jest otwartym zaproszeniem do ignorowania praw indywidualnych obywateli w imieniu wyższej potrzeby. Wojna z narkotykami nie jest wyjątkiem.
Ostrzejsze wyroki, niż za morderstwa, nielegalne przeszukiwania i rekwirowanie, intruzyjne testy moczu, zajęcia własności, wykluczenie z opieki społecznej, kredytów studenckich, kartek na żywność, odbieranie dzieci. Czwarta, piąta, ósma i czternasta poprawka do konstytucji nie tyczy się użytkowników meta-amfetaminy.
Jej demonizacja podważa demokrację. Mniejszość naszych obywateli chodzi na głosowania, większość nie bierze żadnej aktywnej roli w procesie stanowienia prawa które dotyczy ich życia i życia ich dzieci.
Zaangażowanie w nielegalną i potępianą przez społeczeństwo aktywność wykluczyło znaczący segment naszej populacji z życia politycznego. Paranoja powstrzymuje użytkowników przed korzystaniem z prawa wprowadzonego pierwszą poprawką, przed wyrażaniem swoich opinii. W ten sposób, w demokracji która została okaleczona przez apatię, stygmatyzowana klasa jest powstrzymywana od wyrażania swoich opinii,
Ma to olbrzymie implikację. Jeden z czytelników pisze, iż 70 procent dzieci uczęszczających do szkół w Humboldt pochodzi z domów gdzie stosuje się meta-amfetaminę. Testy moczu w lokalnych klinikach potwierdzają powszechne jej używanie.
Paul Gahlinger, lekarz, szef aresztu w Davis County w Utah, zaobserwował, iż pośród jego aresztantów 65% użytkowników meta-amfetaminy i około jedna trzecia kobiet, została uwięziona nie z powodu używania meta-amfetaminy lecz chaotycznych problemów ubóstwa. I nie mają oni planów, by przestać używać tej substancji.
Jest ewidentnym, iż meta-amfetamina jest czymś w rodzaju ulicznego medykamentu używanego do zwalczania objawów życia w kulturze amerykańskiej, kulturze szybkości, wydajności, osiągnięć, alienacji i negletycznych odpadów.
Wojna z narkotykami jest wojną z naszymi własnymi ludźmi. Jest sprzeczna z nauczaniem Chrystusa i wszelkimi innymi religami, jest destrukcyjna dla fundamentów demokracji.
Musimy zająć się najpierw warunkami w których żyją ludzie, warunkami powodującymi cierpienie, zamiast demonizować medykamenty zwalczające symptomy. Jeśli chcemy odbudować wartość rodziny i człowieka w naszych społecznościach.
>Ellen Taylor, Times Standard
[G2:775 class=left]
Set & Settings: wolne mieszkanie gdzieś na mazurskim zadupiu. Nastroje pozytywne, jak zwykle. Ja pracuję, Lady A. wakacjuje w pełni.
Substancje przyjęte: w sumie w przeciągu niecałego tygodnia na dwie osoby zeszło jakieś 15 opakowań Antidolu, 3 kartony kwasu, 4 tabletki ecstasy, niecały gram słabej fety, 3 paczki Akodinu i duuużo alkoholu.
Wiek: 22
pokój
Zaczęło się od spotkania z M. w jednym z pubów w miejscowości X pewnego chłodnego, grudniowego wieczoru. Szłam na to spotkanie targana sprzecznymi uczuciami- w końcu nie widzieliśmy się już jakiś czas, a nasza relacja była dziwna i pełna niedomówień. No i miałam nadzieję, że skończę to spotkanie mimo wszystko o w miarę przyzwoitej porze, a nie jak zazwyczaj wieczorem- następnego dnia, z olbrzymim kacem.
Brak nastawienia, lekkie zdenerwowanie. Nie przymierzałem się do doświadczenia psychodelicznego tego dnia. Wiedziałem, że istnieje możliwość, że będę zmuszony je połknąć jednak, gdyby to tego doszło myślę, że efekty 2C-B byłby akurat najmniejszym moim problemem.
Cześć i czołem. To nie będzie typowy tripraport, a raczej historia, w której takowy się znajdzie.
Z głowy jednak wspomnienia ulatują, a “papier” nie dość, że przyjmnie wszystko to i trwałość ma dłuższą. Z resztą w internecie nic nie ginie, a to jest coś, co chcę opisać sam dla siebie.
Komentarze