Te zdjęcia obiegły niedawno cały świat. Wyglądają jak fotografie luksusowej posiadłości, ale w istocie pokazują więzienną celę, w jakiej przebywał Jarvis Chimenes Pavao. Ten jeden z najniebezpieczniejszych przestępców narkotykowych w Ameryce Południowej, odbywając wyrok, żył jak król.
Te zdjęcia obiegły niedawno cały świat. Wyglądają jak fotografie luksusowej posiadłości, ale w istocie pokazują więzienną celę, w jakiej przebywał Jarvis Chimenes Pavao. Ten jeden z najniebezpieczniejszych przestępców narkotykowych w Ameryce Południowej, odbywając wyrok, żył jak król.
Warunki, w jakich egzystują więźniowie, stanowią częsty temat zażartych dyskusji. Choć zakłady karne pod niemal każdą szerokością geograficzną borykają się z problemem przepełnienia, opinia publiczna uważa, że skazani i tak mają za dobrze. Wielu osobom nie podoba się, że osadzeni mają dostęp do rozrywek, takich jak biblioteki, wypożyczalnie filmów czy internet. Częstym przyczynkiem do dyskusji – również w Polsce – jest też porównanie posiłków, jakie otrzymują więźniowie, do tych serwowanych pacjentom szpitali. Regularnie pojawiający się zarzut to znacząco gorsza jakość dań podawanych chorym w stosunku do tego, czym odżywiani są skazani. Ale większe czy mniejsze udogodnienia, jakie do dyspozycji mają zwykli więźniowie, nijak się mają do luksusów, z jakich korzystać mógł do niedawna Jarvis Chimenes Pavao.
W przestronnej celi przestępcy, która została zaadaptowana na apartament, znajdowało się kilka nowoczesnych telewizorów, elegancka łazienka, sala konferencyjna oraz kuchnia. Pomieszczenie z trzema sypialniami było klimatyzowane. Nie oszczędzano też na materiałach wykończeniowych, gdy przygotowywano celę dla barona narkotykowego. Ściany pokryte były eleganckimi płytkami, a podłogi ekskluzywnym drewnem. Oczywiście nie mogło zabraknąć również kosztownych mebli. Jedną z ulubionych rozrywek Pavao podczas odsiadywania wyroku było oglądanie kolejnych odcinków popularnego serialu, przybliżającego losy Pablo Escobara, który był idolem i inspiracją dla osadzonego mafiosa, czego ten zresztą nigdy nie ukrywał. Brazylijczyk miał kolekcję płyt DVD z serialem skupiającym się na jego kolumbijskim guru.
Baron narkotykowy miał oczywiście do swojej dyspozycji internet. Nie przeszkadzano mu również, gdy chciał zaprosić gości. Z tymi ostatnimi mógł się umawiać przez telefon komórkowy, do którego przez cały czas miał dostęp. Jakby tego było mało, przestępca mógł na tym wszystkim nieźle zarabiać. Pavao pobierał niemałe pieniądze za udostępnienie swojego więziennego apartamentu. Osoby postronne za skorzystanie z tych luksusów musiały zapłacić jednorazową opłatę w wysokości 5 tysięcy dolarów (ok. 19 tysięcy złotych). Do tego dochodził jeszcze czynsz – 600 dolarów tygodniowo (ok. 2,3 tysiąca złotych).
Dodatkowo Pavao miał w więzieniu prywatną ochronę i opłacał wynagrodzenia kucharzy, którzy gotowali mu wszystko, czego sobie zażyczył. Zdobył też sympatię innych więźniów odbywających karę w więzieniu, bo zatroszczył się także o ich rozrywki – ufundował m.in. boisko do gry w piłkę – poinformował serwis Sky News.
Taki doskonały klimat do życia podczas odsiadywania wyroku stworzono słynnemu handlarzowi w Paragwaju – w słynnym więzieniu Tacumbu w Asunción. Miał w nim przebywać za pranie brudnych pieniędzy do 2017 r., a potem przejść procedurę ekstradycyjną. Prawdopodobnie informacje o sielance przestępcy nie ujrzałyby światła dziennego, gdyby nie fakt, że tamtejsza policja otrzymała sygnał o planowanej przez Brazylijczyka ucieczce. Nie chcąc dopuścić do powtórki scenariusza ze słynnym „El Chapo”, funkcjonariusze wkroczyli do celi Jarvisa Chimenesa Pavao i ujrzeli to, co ujrzeli.
Luksusowa cela gangstera już nie istnieje. Po odkryciu więziennego apartamentu przystąpiono do jego likwidacji. Ujawnienie bizantyjskiego wnętrza, w jakim mieszkał groźny przestępca, wywołało w Paragwaju ostrą dyskusję na temat tamtejszego systemu penitencjarnego. Oczywiście zdiagnozowanie problemu nie było szczególnie trudne. Stworzenie skazanemu takiej oazy nie byłoby możliwe, gdyby nie wszechobecna korupcja. Jak ujawniła potem adwokat skazańca, łapówki od jej klienta brali nie tylko dyrektorzy więzień, ale również wysocy urzędnicy państwowi.
Ujawnienie afery doprowadziło w Paragwaju do zmiany na stanowisku ministra sprawiedliwości. Nowa osoba powołana do piastowania tej funkcji zapowiedziała głębokie reformy i zagroziła poważnymi konsekwencjami dyrektorom zakładów karnych, którzy dopuszczają do podobnych patologii.
Własny pokój, kac DXM, nieprzeparta potrzeba spokoju.
Witam.
To nie jest Trip-Raport a próba opisu problemów występujących po ciągu DXM. Nie znalazłem w necie nic podobnego więc postanowiłem to tu opisać. Ku przestrodze.
Z DXM mam do czynienia z małymi przerwami od końca grudnia 2015r czyli dość krótko (około 3 miesięcy). Początkowo wcinałem dawki w granicach 300 mg dziennie. Większe mi szkodziły - źle się po nich czułem.
Zaczęło się od ciekawości.
„Pieprzony świat. I my – przywiązujący sobie kamienie do stóp, wypływając na głębokie wody”
I apteki. Mijamy je codziennie. Każdego dnia przebywam ten sam zapętlony spacer – Z domu na przystanek, z przystanku do miasta. I do szkoły. I każdego dnia przechodzę co najmniej obok kilku.
Czwartkowy wieczór , apartament matki rodzicielki zlokalizowany na piętrze 17. Zabezpieczone wyjście na balkon, ze względu na umiejscowienie na nadmiernie niebezpiecznej wysokości, decyzja podwarunkowana ogromną ilością aplikowanego medykamentu. Nastawienie jak najbardziej pozytywne, z lekką nutką niepewności, gdyż nie wiedziałem co może się wydarzyć, a dawka jest najwyższą obecnie na forum.
13.05.2008
Na początek nie wyszła mi ekstrakcja- Benza wsiąkła w ,,sączek". Bardzo mocny sobotni, wieczorny chill out i chęć zaznania halucynacji, które zaczną robić coś ambitniejszego niż po prostu bycia. Oczywiście sam w domciu głównie ze względu na DXM, 18 wieczorkiem, grudniowa sobota. Do wieczora oglądałem sporo fantasy w celu uruchomienia swojej fantazjii
Drogi czytelniku.
Ten Trip Report będzie moim pierwszym trip reportem w którym nie będę owijał w bawełnę- Opiszę po prostu swoje odczucia.
Tak więc trochę czasu, ciepła cherbatka, ciasteczka, wczucie się w tekst i psychodeliczna muzyka jest wskazana. ;)
Był to dzień wczorajszy, a raczej dzisiejszy, bo tejże nocy najprawdopodobniej nie zasnąłem, a bynajmniej sobie tego nie przypominam.
