Bupropion tłum. M. Rzewuska
	Bupropion (Wellbutrin) jest łękiem przeciwdepresyjnym o budowie jednopierścieniowej, innej więc niż TLPD (trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne), leki czteropierścieniowe lub inhibitory monoaminooksydazy (ryc. 9-1). Wprowadzono go do lecznictwa w Stanach Zjednoczonych w 1985 r., po czym wkrótce go wycofano z powodu występowania u niektórych chorych przyjmujących ten lek napadów drgawkowych. Został ponownie wprowadzony w 1989 r. z zastrzeżeniem stosowania w ograniczonej dawce w celu uniknięcia napadów drgawkowych. DZIAŁANIE FARMAKOLOGICZNE Bupropion jest dobrze wchłaniany z przewodu pokarmowego i metabolizowany w wątrobie; wraz z metabolitami jest wydalany przez nerki. Okres półtrwania wynosi 12 h. Dwa metabolity leku: 3-hydroksybupropion i trójhydroksybupropion wykazują działanie kliniczne. Chociaż początkowo sądzono, że działanie bupropionu polega na blokowaniu obrotu dopaminy, ostatnie badania wskazują, że hydroksybupropion jest silnym inhibitorem wychwytu zwrotnego noradrenaliny, z czym wiązane jest działanie przeciwdepresyjne leku. WSKAZANIA Podstawowym wskazaniem jest ciężka depresja. Bupropion jest równie skuteczny jak standardowe leki przeciwdepresyjne, a wywołuje znacznie mniej objawów niepożądanych. Dzięki temu stał się lekiem pierwszego rzutu w depresjach. Wykazano skuteczność bupropionu w leczeniu zaburzeń uwagi w nadpobudliwości. WSKAZÓWKI KLINICZNE Bupropion jest dostępny w tabletkach po 75 i 100 mg. W początkowym okresie leczenia stosuje się u chorych dorosłych 100 mg 2 x dz. W czwartym dniu leczenia dawkę można zwiększyć do 100 mg 3 x dz. Dawka 300 mg jest dawką optymalną, którą należy utrzymać przez kilka tygodni. Z powodu ryzyka wystąpienia napadów drgawkowych nie wolno zwiększać dawki energiczniej niż o 100 mg co trzy dni; pojedyncza dawka nigdy nie może przekraczać – mg, maksymalna dawka dobowa nie może być większa niż 450 mg. Preparat o powolnym uwalnianiu oczekuje na zatwierdzenie przez FDA; umożliwi on stosowanie leku w jednej dawce dobowej.
	Ryc. 9-1. Budowa cząsteczkowa bupropionu

	88 Farmakoterapia w zaburzeniach psychicznych Bupropion należy stosować ostrożnie u chorych z uszkodzeniem wątroby lub nerek, u których łatwiej może dojść do kumulacji leku w ustroju. W minimalnym stopniu wpływa on na przewodzenie w mięśniu sercowym, należy więc go stosować ostrożnie u chorych ze schorzeniami serca. U pacjentów z jadłowstrętem psychicznym i bulimią (również w wywiadzie) istnieje większe ryzyko wystąpienia podczas leczenia bupropionem drgawek, nie należy więc go stosować u tych chorych. Przeciwwskazaniami do stosowania bupropionu są padaczka, przebyty uraz głowy, guzy o.u.n., inne schorzenia organiczne mózgu, nieprawidłowa czynność bioelektryczna (zapis EEG), zespół odstawienia benzodiazepin lub alkoholu, przyjmowanie innych leków psycho­tropowych obniżających próg pobudliwości drgawkowy, takich jak leki przeciwpsychotyczne i lit. Lek można stosować w wieku podeszłym; nie zbadano bezpieczeństwa stosowania go u dzieci. DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE Najczęściej podkreśla się, że bupropion nie wywołuje większych ortostatycznych spadków ciśnienia krwi, zaburzeń funkcji seksualnych, przyrostu masy ciała, senności i objawów antycholinergicznych. Niektórzy pacjenci odczuwają podczas leczenia suchość w ustach lub cierpią na zaparcia. Mniej więcej u 25% leczonych występuje spadek masy ciała. Bupropion może być stosowany w leczeniu chorych z depresją, którzy przebyli chorobę serca, ponieważ w niewielkim stopniu wpływa on na funkcje przedsionka i przewodzenie pobudzeń w mięśniu sercowym. Najczęściej występującymi objawami niepożądanymi są ból głowy, bezsenność, dolegliwości ze strony górnych dróg oddechowych i nudności. Mogą także wystąpić niepokój, pobudzenie i drażliwość. U niektórych pacjentek stosowanie bupropionu może powodować zaburzenie regularności miesiączkowania. Z doświadczenia wiadomo (aczkolwiek nie ma zbyt wielu opisów przedawkowania), że spożycie dawki 4200 mg bupropionu nie spowodowało śmierci, co wskazuje na to, że jest on bezpieczniejszy niż tradycyjne leki przeciwdepresyjne. Podczas stosowania dawek dobowych do 450 mg napady drgawkowe występują u 0,4% leczonych, czyli czterokrotnie częściej niż u leczonych innymi lekami przeciwdepresyjnymi. Ryzyko wystąpienia drgawek dramatycznie zwiększa się do 4% leczonych, gdy stosuje się dawkę 450-600 mg na dobę. Prawdopodobnie bupropion rzadziej niż TLPD powoduje nagłą zmianę fazy w maniakalną i przyczynia się do szybkiej zmiany faz, niekiedy jednak może wywoływać manię. Nie badano wpływu bupropionu na organizm ciężarnych, nie należy go więc u nich stosować. Lek ten przenika do mleka, toteż również nie powinien być podawany kobietom karmiącym piersią. INTERAKCJE Bupropionu nie wolno podawać z IMAO; przed rozpoczęciem leczenia bupropionem muszą upłynąć od ostatniej dawki leku IMAO co najmniej 2 tygodnie. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu bupropionu z innymi lekami metabolizowanymi w wątrobie, np. z karbamazepiną (Tegretol), cymetydyną (Tagamet), barbituranami, fenytoiną (Dilantin). Równoczesne podawanie bupropionu z innymi lekami przeciwdepresyjnymi, litem lub alkoholem zwiększa ryzyko wystąpienia drgawek. Więcej na ten temat zob. w: N. Sussman: Bupropion, CTP/VI, rozdz. 32.8, 1951 1957.

Kategorie