aż tak źle?

wrażenia z dnia poprzedniego ewidentnie się rozmyły, tak jak rozmyła się już nie motywacja tylko myśl nad sensownością podejmowania jakichkolwiek kroków. Przerażenie stało się obawą,a totalne osamotnienie-akurat nikogo nie było i takie tam banalne mechanizmy które swoja prostotą sprawiają że wracam do pytania czy oby na pewno przerwa -docelowo calkowita abstynencja jest mi potrzebna....kurcze staram się usilnie przypomnieć sobie ten stan najbardziej przykre rzeczy i nie mogę pomimo usilnych checi nie może to byc dla mnie argumentem za tym by bez chwili zastanowienia iść gdzieś się zamknąć. Powraca pytanie mojej psycholog o sensowność terapii dla kogś kto wiedzę merytoryczną ma dyużą podobnir e jak samoświadomość i przyznannie się do nalogu. Wrażenie mam takie jakbym cofał się w tej samoświadomosci. Wypatruje staram si ę rozvbroić ich jak najwięcej a dopiero teraz zauważam najbardziej bezczelny mechaanizm tego dbnia : władowanie się tutaj jakiekolwiek polemiki za czy przeciw zamiast opisywania jak mijaja poczatki odstawiania. Przychylność tego Jedynego widziałem wcxzoraj ,m czułem ją i dawało to power nie na długgo widać....może to nie kwestia tego by za wszelką cenee na siłe odstawiac dragin tylko możemy spróbować Może nie tak że dragi są przeszkodą i niemożliwa jest gdy sie z nimi widuje zmiana osobobwości czy to raczej tak że może sprobowac by zmienić choc trochę , nadać jakiegokolwiek smaku nenu życiu.

szatan pisze: j.w człowieku co to za pomysły z tym leczeniem troche popadało i nagl e wsztscy panika dobrze że nigdy nie przejmowałeś się słuchaniem innych ty bo pewnie zaraz się zacznie płacz i szloch obserwatorów z całymi walizkami dobrych rad przygotuj się a tymczasem zbij cś

Boogi - pamiętasz? 1 Kor 3 18?

tak czy siak jeden cel jest nigdy więcej do apteki