7 Listopada 2006 w Parlamencie Europejskim odbyła się konferencja „Droga do Wiednia 2008” podczas której została ogłoszona następująca deklaracja. Została ona stworzona przy wsparciu członków dwóch frakcji Parlamentu Europejskiego (Zieloni i Zjednoczona Lewica) oraz reprezentantów ponad 50 organizacji pozarządowych, a także władz lokalnych z Europy i reszty świata. Polityki narkotykowe w Europie powinny celować w redukowanie, a nie zwiększanie szkód. System w którym narkotyki są nielegalne generuje zbrojne konflikty, roznosi choroby, represje populacji i indywidualnych obywateli, zorganizowaną przestępczość, malwersacje finansowe, naruszenia podstawowych praw człowieka i ekonomiczną destrukcję. W 1998 roku specjalna sesja Zgromadzenia Ogólnego ONZ wezwała do globalnej strategii osiągnięcia świata wolnego od narkotyków przed 2008 rokiem. Porażka polityk opartych o to założenie jest udowadniana każdego dnia przez obywateli, farmerów uprawiających kokę i mak w Południowej Ameryce i Azji, ludzi w więzieniach, czy klubaowych parkietach, coffeshopach, pomieszczeniach do konsumpcji narkotyków, a także w różnych instytucjonalnych korytarzach. Dlatego potrzeba nam innej polityki narkotykowej. Przyszłe polityki narkotykowe w Europie stworzone powinny zostać w oparciu o podejście oddolne. Biorąc dowody jako podstawę do polityk narkotykowych można uniknąć bezpodstawnych i kontrproduktywnych podejść. Dziś w Europie redukcja szkód jest przyjęta przez wiele lokalnych i regionalnych władz jako efektywne podejście do najpilniejszych problemów zdrowotnych związanych z używaniem narkotyków. Jednakże nie jest to podejście uznane jako podstawowy element polityki narkotykowej. Ciągle wiele opcji zastosowania elementów redukcji szkód jest atakowanych przez narodowe legislacje i blokowanych przez międzynarodowe systemy legislacyjne (np. konwencje narkotykowe ONZ i ich wąskie interpretowanie) Unia Europejska powinna promować najszerszą możliwą ekspansję programów redukcji szkód, które udowodniły swoje niezaprzeczalne rezultaty w całej Europie. W szczególności w krajach Europy Wschodniej istnieje olbrzymia potrzeba tych programów, aby zredukować roznoszenie się chorób przenoszonych przez krew. Miliony Europejczyków co dzień jest zmuszanych do łamania praw swoich krajów, aby zdobyć konopie. Obecnie posiadanie konopi jest nie karane (depenalizacja) lub tolerowane w większości krajów członkowskich UE. Co jest konsekwencją pragmatycznego podejścia większości Europejczyków do ich używania. Mimo to konopie pozostają nielegalnym narkotykiem, a aktywności dostarczania ich konsumentom, nawet do celów terapeutycznych, są ciągle podejmowane w nielegalnym środowisku. Gdziekolwiek za pomocą represyjnych metod rządy próbują kontrolować rynek konopi prowadzi to do zwiększenia roli odgrywanej przez kryminalne organizacje. Dlatego konsumenci konopi w różnych krajach europejskich oferują alternatywną opcję kontroli rynku z punktu widzenia zdrowia i bezpieczeństwa publicznego. W krajach w których uprawa konopi na własny użytek jest nie karana (jak np. w Hiszpanii, Belgii, Szwajcarii i Holandii) konsumenci konopi tworzą Cannabis Social Clubs, gdzie legalne stowarzyszenia organizują przezroczysty, zamknięty obieg uprawy, dystrybucji i konsumpcji konopi przez swoich dorosłych członków – co jest drogą ucieczki z nielegalnego rynku. Te kluby mogą stać się użytecznym eksperymentem z systemem uregulowania rynku za pomocą przyjaznych środowisku i konsumentom metod produkcji i konsumpcji. Wzywamy lokalne i narodowe władze do kooperacji w tych inicjatywach. Wezwanie do depenalizacji liści koki jako alternatywy do nielegalnego rynku dla milionów ludzi zaangażowanych w produkcję koki w Południowej Ameryce zostało niedawno zaadaptowane przez rząd Boliwii pod przewodnictwem Evo Moralesa. Międzynarodowa depenalizacja liścia koki umożliwi eksport herbaty z liści koki i innych produktów opartych na tej roślinie, a przez to przyczyni się do światowego uznania odżywczych, medycznych i kulturowych wartości koki. To może pomóc zredukować uzależnienie farmerów koki od nielegalnej ekonomii i pomoże ustanowić ekonomię opartą o odnawialne zasoby naturalne. Wzywamy wszystkie narodowe władze w Unii Europejskiej do wsparcia działań boliwijskiego i innych rządów w tej dziedzinie. Wysiłki redukcji uprawy maku w Azji nie tylko dowiodły swojej porażki, mają także kontrproduktywne rezultaty. Obecnie w Afganistanie produkuje się 40 razy więcej opium, niż przed prowadzoną pod przewodnictwem Stanów Zjednoczonych inwazją w 2001 roku. Wzywamy władze Unii Europejskiej do przyjęcie innego podejścia. Depenalizacja uprawy opium i zezwolenie na używanie tej substancji dla różnych celów, między innymi znieczulenia bólu, mogło by stać się jedną z opcji podniesienia standardów życia farmerów maku w Afganistanie, Birmie i innych krajach. Spotkanie Komisji Narodów Zjednoczonych w Wiedniu 2008 roku będzie następną możliwością zbadania strategi anty-narkotykowej, która została narzucona światu w tym dziesięcioletnim okresie. Wzywamy Unię Europejską do uczynienia wszystkiego co jest możliwe do zapewnienia autentyczności temu procesowi oceny i spojrzenia na impakt strategi anty-narkotykowych na życie dotkniętych nim obywateli, a także finansowych i innych konsekwencji dla aparatu sprawiedliwości. Wiedeń 2008 powinien rozpocząć inną politykę narkotykową. W ramach międzynarodowych struktur prawnych powinny zostać ustanowione standardy minimalnej tolerancji, które mogą udostępnić legalną i polityczną przestrzeń dla lokalnych, regionalnych i narodowych władz do zastosowania polityk, które nie są oparte o prohibicję. Ludzie uprawiający i konsumujący narkotyki nie mogą być mniej szanowani, niż ludzie ich nie używający. Wspólnie z innymi obywatelami bezpośrednio dotkniętymi przez fenomen narkotyków powinni zostać oni skonsultowani przy projektowaniu polityk narkotykowych, aby polityki te były racjonalne i efektywne. Parlament Europejski, 7 Listopada 2006 roku ENCOD - Europejskia Koalicja Dla Racjonalych i Efektywnych Polityk Narkotykowych Europejska Koalicja dla Racjonalnych i Efektywnych Polityk Narkotykowych ENCOD jest siecią europejskich organizacji Społeczeństwa Obywatelskiego i obywateli dotkniętych i/lub zaniepokojonych obecnymi politykami narkotykowymi, którzy chcą zastąpić je zrównoważonym i racjonalnym podejściem. Od 1993 roku promujemy bardziej racjonalne i efektywne polityki narkotykowe, które zawierają zintegrowane rozwiązanie wszystkich problemów związanych z globalnym fenomenem narkotyków. Pełną listę członków ENCOD znajdziesz tutaj.
Komentarze