Tutorial dla alkoholików

Kończy się sezon kapslowanych napojów chłodzących - zaczyna czas korkowanych, grzejących miodów i win. Tedy uznałem (a był koniec sierpnia 2004), że na miejscu będzie stworzenie także na Hajperze zwartego tutoriala, który poprowadzi nas przez ten trudny okres - okres deszczu, chłodu i mroku.

Istotą rzeczy będzie uczynienie raz na zawsze niepotrzebnym niosącego grozę pytania "a kto ma korkociąg?" stawia nas ono przed dramatycznym wyborem: Co kupić? Korkociąg czy wino/miód? Zainwestować w przyszłość czy w "tu i teraz"???

dziś pogodzimy te wartości.

Pierwsze kroki kierujemy do budomarketu lub sklepiku z artykułami metalowymi. Tam kupujemy albo gotowce

- wkręty do drewna o średnicy gwintu ok. 6mm i z końcem wygiętym w oczko, albo w opcji dla ambitnych - najzwyklejsze proste wkręty, byle długie i niegwintowane na ostatnich 6-8 centymetrach. Im większa średnica i gwint - tym lepiej.

Polecam raczej modele mosiężne niż stalowe-ocynkowane. Mosiądz jest szlachetniejszy, czystszy, jednolity, ma ładny kolor, nie ciemnieje i nie wchodzi w reakcje np z czerwonym winem. Najlepiej kupić od razu kilka sztuk. Jeżeli wybraliśmy gotowce, problem mamy z głowy: staliśmy się posiadaczami niezawodnych i niezniszczalnych korkociągów, których użyteczność przewyższa tradycyjne modele. Są mniejsze, lżejsze i dość odporne na zgubienie (a to ważne), bo 1- dają sie wpiąć do kluczy czy plecaka i 2- wyczerpanie nakładu 5 sztuk potrwa dłuuuugo.

Jeżeli nabyliśmy proste wkręty, wypada je rozhartować na niegwintowanym odcinku, odpiłować łeb i kosztem kwadransa walenia młotkiem, paru kalorii, drobnych stłuczeń i skaleczeń, uformować gustowne ucho.

Mniejsze sztuki - te z krótkim, dwucentymetrowym gwintem należy wkręcac w korek jak najgłębiej - po samo ucho. Często korki mają gruszkowaty kształt i część najszerszą - najgłębiej. To w niej właśnie powinien osadzić się gwint.

... teraz nie zaskoczy nas żaden korek :)

adamschodowy pozdrawia i życzy smacznego!