Mężczyzna podróżujący z Sint Maarten został zatrzymany na lotnisku w Hongkongu. W jego wózku inwalidzkim odkryto dużą ilość narkotyków. Sprawę badają lokalne służby.
Mężczyzna podróżujący z Sint Maarten został zatrzymany na lotnisku w Hongkongu. W jego wózku inwalidzkim odkryto dużą ilość narkotyków. Sprawę badają lokalne służby.
Nie tak miała zakończyć się podróż 51-letniego mężczyzny. Turysta przemieszczający się z karaibskiego kraju Sint Maarten przez Paryż został zatrzymany do kontroli na międzynarodowym lotnisku w Hongkongu. Ostrożność i wzmożoną czujność funkcjonariuszy granicznych wzbudziły nietypowe przeszycia na fotelu wózka inwalidzkiego.
Urzędnicy celni rozpruli siedzenie wózka inwalidzkiego. Decyzja okazała się słuszna, ponieważ w środku, zamiast wypełnienia, znaleźli 11 kg kokainy o łącznej wartości 1,5 mln dol. Podejrzany o przemyt został aresztowany. Mężczyzna tłumaczył się, że jest dyrektorem firmy zajmującej się wynajmem samochodów, a wózek pożyczył od przyjaciela. Jeśli dochodzenie wykaże, że za przemytem stał podróżnik, grozi mu dożywotnie pozbawienie wolności.
To nie pierwszy przypadek przemytu narkotyków w wózku inwalidzkim. W listopadzie 2022 r. celnicy w Nowym Jorku zabezpieczyli kokainę o wartości 450 tys. dol. przemycaną w kołach wózka. We wrześniu 2022 r. w Mediolanie doszło do próby przewiezienia kokainy o wartości prawie 1,6 mln dol. w tapicerce zmotoryzowanego wózka inwalidzkiego.
S&S: Mój pokój,samotne popołudnie,humor raczej bierny.
Co:0,25g Palonka Bobby Sence.
Wiek: 18
Doswiadczenie: Kodeina,Dxm,Feta,Mj,Mieszanki ziołowe,jakieś bzdury.
Z góry uprzedzam,nie jest to typowy TR.
Jeżeli jesteś zamknięty w określonych ramach - daruj sobie czytanie tego tekstu,jest bardzo osobisty. W dragach szukam nie dobrej zabawy, nawet nie psychodelicznych podróży w odległe zakątki świata,a samego siebie - studiuje swoją psychikę.
lekki stres , ciekawość , chęć odczucia mocnych halucynacji miasto / aglomeracja / las
02.09.2020
Chcę wam przedstawić historię mojego pierwszego razu z benzydymią .
Krótki wstęp o mnie :
Jestem 17 latkiem mieszkającym w aglomeracji średniego miasta .
Mieszkam w domu jedno rodzimym , teren wokół mojej " wioski" to głównie lasy , mamy rzeczkę i pola . Autobus jeździ , chodniki , latarnie są , mamy 2 sklepy a więc nie jest tak źle . Mam małą paczkę znajomych z którymi się spotykam średnio co drugi dzień . Tyle chyba wystarczy więc opowiem wam tą pojebaną historię.
Sam w domu zlokalizowanym pół godziny od Toronto, reszta okupuje szkoły i placówki w których są zatrudnieni. Towarzystwa dotrzymuje mi stworzenie czworonożne o imieniu Abby. Toczę ożywioną merytoryczną konwersację jakby spożyć te 70 ampułek zawierających bromowodorek dekstrometorfanu. Każda z nich ma 15 mg.
06.05.2008
Zaczynamy. Znajomy polecił bym wziął to w mniejszych dawkach na przeciągu dnia, gdyż 1050 może być zbyt wszechogarniające. Kłócę się z nim, że jak będe tak dorzucał, to faza się uszkodzi i będą wypełniać mnie negatywnie nasączone wibracje. Ponoć mam mu zaufać. Ufam.
Postanawiam spożyć pierwsze 360 mg o godzinie 8 rano.
