Zaczelo sie tak ze czekalme na ten dzien kupe czasu

wszyscy mi mowili dzisiaj wychodzimy na cool impreze,

taki a nie inny jestem ze jak sobie wmowie to nie

puszcze i caly dzien chodzilem idziemy na bibe ,

idziemy na bibe.moi kumple mieli juz na miezony klub

ale jedna regula zakaz wejscia w tenisowkach czy

jakich innych butach oprocz lakierkow(blah)wiec sie

wkorwilem na maxa wiec moja kumpela z dani (mega

wyczesana wariatka )kumplem z meksyku(dobre dziecko

Hey, moj maly Przyjacielu!



 Co Ty na to, by jednego pieknego dnia wyruszyc w magiczną podroż...

do krainy, 

          gdzie normalny czlowiek nie dociera,

do krainy,

          której normalny czlowiek nie zobaczy,

do krainy,

          gdzie dzieją sie rzeczy tak piekne, ze nie sposob ich 

                                                   opisac,

do krainy,

          gdzie odkrywasz nowe rzeczy i zjawiska,

do krainy,

          w ktorej cieszysz sie i zachwycasz wszystkim dookola,

do krainy,

wiek: 23 lata

waga: 89 kg

S&S: pusta chata, jakieś resztki jedzenia w lodówce, zapas wody, generalnie wszystko co potrzebne do przeżycia.

Jako, że poniższy tekst jest niejako spowiedzią człowieka, który przeszedł wiele z amfetaminą, pozostawię go w niezmienionej formie, chociażby po to, żeby pokazać, jak zmienia się sposób myślenia/pisania po długotrwałych ciągach z tego typu stymulantami. Jeśli pojawią się takie prośby, mogę spróbować wyedytować ten tekst i zamieścić go obok oryginału.

Pozdrawiam i życzę miłej lektury.

mod.