TALK - Rozmowy [H]

[autumn_mood]

Ja miałem tygodniowy ciąg. Wale iv chloroketony nauczyłem się minimalizować ból palenie i uszkodzenia żył choć dochodziło do sytuacji mocnych.
Miasto zalane 3cmc raz wleciał stary klef 4cmc nawet nawet sorcik to gość który mi dostarcza był kurwa niedowierzał jaki dobry. Dodam że zjadam przez noc 2g klefa w iniekcjach dozylznhch. 100mg/ml nawet 200mgml podaje głównie dożylnie czasem domięśniowo. Jedyne co robię po tym to samogwałt. Tylko ten cel. Jeśli to wypala tak nos to jestem ciekaw czy podanie sobie 2g do krwioobiegu wyrządza duże szkody? Czułem ten smak w płucach jakby to ten chlorowy oddech jakbym nagle cały tym przesiąkł
Było parę razy dobrze jak po MDMA
Jestem na metadonie także działa to na mnie słabiej

[defilixada216]

Mozecie spac po mefie? Bo u mnie w porownaniu do fety/piko moge jesc i spac normalnie. Jesli chodzi o sen to zawsze wrzucalem benzo pod koniec, wiec nie wiem czy dalbym rade usnac bez... Nie duze ilosci 50-200mg. W ogole uwazam mefa za takiego lajta, na nastepny dzien praktycznie zadnych skutkow ubocznych, na silke moge latac, biegac.. Jak u was?

[Calineczka80]

Ja nie mogę ani jeść ani spać, żeby zasnąć to muszę brać leki na spanie a jeść zaczynam na drugi dzień pod wieczór

[Lubiacy]

Ja mam problem z zasypianiem po mefie, muszę się zbombardować alkoholem lub benzo ale nie porównujmy mega do piło w kwestii trudności z zaśnięciem i jedzeniem po zażyciu, piko to inny kaliber używki w tych kategoriach to ja porównać trochę kofeinę z kokaina

[Norbiz]

Witam od pewnego czasu mam pewien problem. Zrobię 3-4 kreski i jest git a nagle pojawia się dziwne uczucie ( jakby zatkane dziurki od zatok w gardle i podczas picia mam uczucie jakby zatkania ) I nagle proch leci prosto do gardla każda kreska. I na następny dzień to samo 3-4 jest git i znowu to. Przez 3 lata nie miałem tak ani razu. Temat zmieniałem na różny ale nadal to samo. Płukanie nosa i inne bajery nie działają. Dodam ze inni tak nie mają jak i ja nie mialem tak wcsesniej. Jakieś pomysły jak to ogarnąć?

[CloneserSztuki]

@Norbiz
Rtg zatok i laryngolog

[Amaakk]

Czuję się tak, jakbym cały czas była w stanie napięcia i czujności. Jakby mój organizm nie umiał się już do końca wyciszyć i cały czas coś w nim „sprawdza”, czy wszystko jest w porządku. Najbardziej skupiam się na swoim ciele i wtedy wszystko zaczyna być bardziej wyraźne i dziwne.
Bardzo często zwracam uwagę na serce i jego bicie, i wtedy od razu pojawia się lęk, że coś jest nie tak. Zdarzają mi się też różne kłucia albo dziwne odczucia w klatce piersiowej, które mnie strasznie stresują i zaczynam się nakręcać. W takich momentach jeszcze bardziej skupiam się na tym, co czuję w ciele.
Z oddechem też mam problem, bo czasami mam wrażenie, że nie oddycham „normalnie” i zaczynam to kontrolować. Po chwili robi się to jeszcze dziwniejsze i bardziej nienaturalne, zwłaszcza jak przestaję się czymś ruszać albo uspokajać ciało.
Dlatego często ruszam nogą albo muszę coś robić, bo bez tego czuję jeszcze większe napięcie. Jak przestaję się ruszać, to to napięcie wraca i robi się mi trudno.
Najgorzej jest wtedy, kiedy zostaję sama w domu. Wtedy robi mi się smutno, zaczynam się bać, czasem chce mi się płakać i mam wrażenie, że najlepiej jakby ktoś wrócił. Cisza i samotność bardzo mnie nakręcają.
Do tego dochodzi takie dziwne uczucie, którego nie umiem do końca opisać — jakby coś było „nie tak”, jakbym była trochę odrealniona albo w innym stanie niż normalnie.
Unikam też kofeiny i energetyków, bo po nich mam wrażenie, że zaraz coś złego się stanie z moim ciałem, nawet jeśli wiem logicznie, że pewnie nie.
Ogólnie mam wrażenie, że mój organizm jest cały czas w trybie alarmu i bardzo łatwo się nakręcam na swoje ciało i jego reakcje, a to wszystko tworzy taki ciągły lęk i napięcie, z którego trudno mi się wyciszyć.
Myślę, że to wszystko zaczęło się po tym jednym bardzo silnym doświadczeniu po mef kiedy mój organizm zareagował bardzo intensywnie. Miałam wtedy mocne objawy w ciele, kołatanie serca, lęk, dziwne odczucia i w pewnym momencie poczucie, że coś jest nie tak i że mogę się źle czuć albo coś mi się stanie. To było dla mnie bardzo straszne i zapamiętałam ten stan jako zagrożenie.
Od tamtego momentu mam wrażenie, że mój organizm jakby „nauczył się” tego trybu i teraz czasem sam z siebie wchodzi w podobne odczucia, tylko słabsze. Zaczęłam bardziej obserwować swoje ciało i szybciej reagować lękiem na różne sygnały, które wcześniej bym zignorowała.
Wydaje mi się, że po tym doświadczeniu mój układ nerwowy stał się bardziej wrażliwy i łatwiej się nakręca, szczególnie jeśli skupiam się na ciele albo jestem sama i nie mam rozproszenia. Zamiast to po prostu ignorować, zaczęłam się tego bać i analizować, czy wszystko jest w porządku.
I przez to teraz nawet zwykłe rzeczy z ciała potrafią wywołać u mnie lęk, bo kojarzą mi się z tamtym stanem i wtedy cały organizm reaguje tak, jakby znowu było zagrożenie, mimo że realnie go nie ma.
Dodam, że brałam przez około rok, z przerwami 2 tygodnie, miesiąc, czasami tydzień. raczej ciągi po dwa dni. Od tego ataku po mef miesiąc później właśnie dostałam tych stanów lękowych, tylko że wcześniej zmarła moja babcia, najukochańsza osoba na tym świecie. Chodzę do psychoterapeuty, ale chciałabym sprawdzić czy ktoś z was miał podobnie.

[Pappardelle]

To musisz mieć bardzo dobry towar jak 7g robisz w 4 dni chyba że poprostu wczesna faza uzależnienia ja 20g robiłem w 4 dni i nie polecam kurwa nikomu 1 dzień zajebiscie 2 też ale 3 i 4 to juz organizm był tak przemęczony ze jak stalem i palilem szluga z ziomkiem to myślałem że zejdę.

Jakim cudem robiłeś ciągi? Ja po jednej nocy nic nie czuję, a brałem ketony 2 razy przez 10 ostatnich lat.

[CloneserSztuki]

Czuję się tak, jakbym cały czas była w stanie napięcia i czujności. Jakby mój organizm nie umiał się już do końca wyciszyć i cały czas coś w nim „sprawdza”, czy wszystko jest w porządku. Najbardziej skupiam się na swoim ciele i wtedy wszystko zaczyna być bardziej wyraźne i dziwne.
Bardzo często zwracam uwagę na serce i jego bicie, i wtedy od razu pojawia się lęk, że coś jest nie tak. Zdarzają mi się też różne kłucia albo dziwne odczucia w klatce piersiowej, które mnie strasznie stresują i zaczynam się nakręcać. W takich momentach jeszcze bardziej skupiam się na tym, co czuję w ciele.
Z oddechem też mam problem, bo czasami mam wrażenie, że nie oddycham „normalnie” i zaczynam to kontrolować. Po chwili robi się to jeszcze dziwniejsze i bardziej nienaturalne, zwłaszcza jak przestaję się czymś ruszać albo uspokajać ciało.
Dlatego często ruszam nogą albo muszę coś robić, bo bez tego czuję jeszcze większe napięcie. Jak przestaję się ruszać, to to napięcie wraca i robi się mi trudno.
Najgorzej jest wtedy, kiedy zostaję sama w domu. Wtedy robi mi się smutno, zaczynam się bać, czasem chce mi się płakać i mam wrażenie, że najlepiej jakby ktoś wrócił. Cisza i samotność bardzo mnie nakręcają.
Do tego dochodzi takie dziwne uczucie, którego nie umiem do końca opisać — jakby coś było „nie tak”, jakbym była trochę odrealniona albo w innym stanie niż normalnie.
Unikam też kofeiny i energetyków, bo po nich mam wrażenie, że zaraz coś złego się stanie z moim ciałem, nawet jeśli wiem logicznie, że pewnie nie.
Ogólnie mam wrażenie, że mój organizm jest cały czas w trybie alarmu i bardzo łatwo się nakręcam na swoje ciało i jego reakcje, a to wszystko tworzy taki ciągły lęk i napięcie, z którego trudno mi się wyciszyć.
Myślę, że to wszystko zaczęło się po tym jednym bardzo silnym doświadczeniu po mef kiedy mój organizm zareagował bardzo intensywnie. Miałam wtedy mocne objawy w ciele, kołatanie serca, lęk, dziwne odczucia i w pewnym momencie poczucie, że coś jest nie tak i że mogę się źle czuć albo coś mi się stanie. To było dla mnie bardzo straszne i zapamiętałam ten stan jako zagrożenie.
Od tamtego momentu mam wrażenie, że mój organizm jakby „nauczył się” tego trybu i teraz czasem sam z siebie wchodzi w podobne odczucia, tylko słabsze. Zaczęłam bardziej obserwować swoje ciało i szybciej reagować lękiem na różne sygnały, które wcześniej bym zignorowała.
Wydaje mi się, że po tym doświadczeniu mój układ nerwowy stał się bardziej wrażliwy i łatwiej się nakręca, szczególnie jeśli skupiam się na ciele albo jestem sama i nie mam rozproszenia. Zamiast to po prostu ignorować, zaczęłam się tego bać i analizować, czy wszystko jest w porządku.
I przez to teraz nawet zwykłe rzeczy z ciała potrafią wywołać u mnie lęk, bo kojarzą mi się z tamtym stanem i wtedy cały organizm reaguje tak, jakby znowu było zagrożenie, mimo że realnie go nie ma.
Dodam, że brałam przez około rok, z przerwami 2 tygodnie, miesiąc, czasami tydzień. raczej ciągi po dwa dni. Od tego ataku po mef miesiąc później właśnie dostałam tych stanów lękowych, tylko że wcześniej zmarła moja babcia, najukochańsza osoba na tym świecie. Chodzę do psychoterapeuty, ale chciałabym sprawdzić czy ktoś z was miał podobnie.

To się nazywa zaburzenie lękowe. Witam wśród lękowców każde walenie będzie tylko pogłębiało zaburzenie odradzam. Sport sport i jeszcze raz sport i wiadomo psychoterapia.

[Amaakk]

Nie biorę już od ponad 3 miesięcy, ciągnie mnie często ale strach przed tym jest silniejszy. Przed sportem narazie też mam strach, właśnie przez to że szybko bije serce. Próbowałam chodzić na siłownię, ale dostawałam schizy że coś jest nie tak z ciśnieniem itd. Staram się już az tak na to nie reagować i jest naprawdę dużo lepiej niż było. Po prostu strasznie mnie wkurwia, że akurat mnie to spotkało. Nie byłam jakimś zawodowym cpunem który wali codziennie przez kilka lat, jeszcze trochę chciałam polatać. Mimo wszystko cieszę się, że mój ogranizm dał mi znać że nie toleruje tego.