Toksycznosc stymulantow (bk i amph)

Dział zawierający fachową wymianę zdań na tematy związane z substancjami psychoaktywnymi.

Moderatorzy: Leki, Advanced, Zdrowie

Regulamin forum
Uwaga!
Dyskusje w działach Psychofarmakologia i Syntezy winny mieć charakter możliwie jak najbardziej ścisły i naukowy. W trosce o realizację tego celu posty wszystkich użytkowników muszą zostać zaakceptowane przez moderację.
Moderacja zastrzega sobie prawo do usuwania/nieakceptowania postów, które nie spełniają powyższych założeń, nawet jeżeli są zgodne z regulaminem!
Posty: 23 Strona 2 z 3
Rejestracja: 2019
  • 14 / 12 / 0

Ze względu na opisane przez @ledzeppelin2 doświadczenie efektów pozapiramidowych po efylonie, zarzucam linkiem do artykułu, z którym zetknęłam się jakiś czas temu, chcąc dokładniej zrozumieć wpływ stymulantów na motorykę.

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4403511/

Generalnie mowa o poważnych skutkach stosowania stymulantów dla układu ruchowego, z uwzględnieniem niekoniecznie odwracalnych efektów.
Fakt, nie jest to zjawisko szczególnie częste, ale widziałam artykuły i abstrakty z beta-ketonami w tytule w liczbie wskazującej na to, że stosunkowo łatwiej można sobie zafundować takie "atrakcje" za ich pomocą (niż, dajmy na to, przy stymulantach o dłuższej historii, włączając medyczne zastosowania).

Warto też przejrzeć
https://www.movementdisorders.org/MDS-F ... orders.pdf
zwłaszcza pod kątem leków (m.in. SSRI), które zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia takich problemów.
Rejestracja: 2017
  • 6277 / 1105 / 2

Ukradzione z sąsiedniego forum. Autor user josiek.


https://www.researchgate.net/publicatio ... cathinones

Wszystkie związki hamowały transporter noradrenaliny przy submikromolowych stężeniach i transporter dopaminy przy niskich stężeniach mikromolarnych. Selektywność związków do hamowania dopaminy w stosunku do transportera serotoniny zmniejszała się wraz ze wzrostem wielkości para-podstawnika, powodując silne hamowanie wychwytu serotoniny przez fluorowcowane pochodne.

Wszystkie substancje eksploatowały komórkową zawartość ATP (dop. baterie w naszych komórkach) nawet w niższych stężeniach do (0,25–2 mM) przy czym utrata integralności błony komórkowej następuje od (≥0,5 mM), co sugeruje toksyczność mitochondrialną.
amfetamina i 4-chlorometakatyn dodatkowo zaburzały mitochondrialny łańcuch oddechowy, co potwierdza toksyczność mitochondriów. Zaobserwowano następujący porządek rang toksyczności dla para-podstawników: chlorek> fluorek> wodór. Podsumowując, para-halogenowanie stymulantów zwiększa ryzyko neurotoksyczności serotoninergicznej.
Ponadto, para-halogenowanie może zwiększać toksyczność wątrobową, w której pośredniczą upośledzenie mitochondriów u podatnych użytkowników

%-D

Nie takie halucynogeny straszne, jak je malują

Związki halucynogenne kojarzone są przede wszystkim z ich rekreacyjnym przyjmowaniem. Jednakże informacje zarówno na temat mechanizmu działania, jak i właściwości farmakologicznych halucynogenów są znacznie mniej rozpowszechnione. Większość dotychczasowych badań skupiała się na spektakularnym działaniu związków halucynogennych, pomijając ich interesujące właściwości uzyskiwane poprzez zastosowanie niższych dawek, tzw. mikrodawkowanie. Obecnie obserwuje się nawrót zainteresowań związkami halucynogennymi w zastosowaniach medycznych, o czym świadczy wiele publikacji naukowych.

W USA wzrasta wiek, w którym ludzie zaczynają używać narkotyków

Coroczne badania w USA sugerują, że młodzi ludzie coraz bardziej zwlekają z próbowaniem narkotyków.
Rejestracja: 2019
  • 460 / 63 / 0

Nie masz wymaganych uprawnień, aby zobaczyć pliki załączone do tego posta.
Rejestracja: 2017
  • 6277 / 1105 / 2

Może i badania na gryzoniach ale ciekawe:

https://www.researchgate.net/publicatio ... t_striatum
Rejestracja: 2020
Użytkownik nieaktywny
  • 35 / 3 / 0

20 stycznia 2020Stteetart pisze:
...
Mógłbym Cię prosić o streszczenie tego i wrzucenie tutaj po polsku, byłbym wdzięczny.
Rejestracja: 2017
  • 6277 / 1105 / 2

Abstrakt
Neurochemiczne konsekwencje podawania amfetaminy w dawkach toksycznych są złożone. Specyficzność uszkodzenia neuronów dopaminergicznych opiera się na zdolności amfetaminy i metamfetaminy do uwalniania dopaminy i wywoływania jej redystrybucji. Zmiany wewnątrz końców synaptycznych neuronów dopaminergicznych w prążkowiu spowodowane tą redystrybucją inicjują szerokie spektrum niespecyficznych mechanizmów uszkodzenia neuronów. Ekscytotoksyczność oraz stres metaboliczny i oksydacyjny są zaangażowane i odgrywają kluczową rolę w neurotoksyczności amfetaminy. Z drugiej strony, podawanie amfetaminy wywołuje zmiany w endogennej neuroprotekcji, które są ważne w zapobieganiu uszkodzeniom

Coś w stylu podsumowania, tlumaczenie zjebane bo mi tel automatycznie tłumaczy.

KROK PO KROKU
Mechanizmy toksyczności amfetaminy nie są jeszcze całkowicie wyjaśnione. Wszystkoczynniki opisane powyżej można wykorzystać do wyjaśnienia konsekwencji neurochemicznychpodczas rozwoju neurotoksyczności indukowanej amfetaminą, ale niektóre z nichmożna wyróżnić (ryc. 6). Możemy teraz spróbować przedstawić scenariusz krok po krokudramatycznych zmian neurochemicznych w neuronach i otoczeniu neuronów popodawanie amfetaminy.Po wejściu do mózgu amfetamina dociera do neuronów monoaminergicznych i wchodzido swoich terminali za pomocą DAT. W tych komórkach amfetamina powodujeredystrybucja dopaminy. Po pierwsze odwraca transport dopaminy przez DAT.i uwalnia dopoplazmatyczną dopaminę do szczeliny synaptycznej. W tym samym czasie,amfetamina wyczerpuje pęcherzykową pulę dopaminy przez VMAT-2- i pH-mechanizm zależny. Przywrócenie puli cytoplazmatycznej prowadzi do dalszego uwalnianiaz dopaminy, ale z drugiej strony utrzymuje wysokie stężenie cytoplazmatycznedopaminy w terminalu.Wysokie stężenie wolnej dopaminy w terminalnej synaptycznej substancji-znacznie zwiększa prawdopodobieństwo nieenzymatycznej i enzymatycznej degradacjidopamina z późniejszym powstawaniem i akumulacją produktów reaktywnych,w tym ROS. amfetamina i metamfetamina wywołują wzrost oksydacjimiprocesy ROS wpływają na białka transportujące, w tym VMAT.-2 oraz enzymatyczny łańcuch oddechowy w mitochondriach. Odpowiednio, AFunkcje zależne od TPTransportery są tłumione w większym stopniu. Akumulacja ROSwewnątrz neuronów dopaminergicznych może wyjaśnić specyfikę obszaru AUtrata TP(prążkowia, jądro półleżące, istota czarna) i selektywność neuronówuszkodzenie po podaniu amfetaminy.Zmiany metabolizmu energetycznego wywołane akumulacją ROS zależną od dopaminyLacja odgrywa kluczową rolę w neurotoksyczności amfetaminy. Jednak niektóre dodatkoweczynniki również biorą udział w rozwoju stresu metabolicznego. Sama amfetaminapogarsza funkcje mitochondriów, a także może powodować miejscowe zwężenie naczyńi niedokrwienie. W tym samym czasie uwolniona dopamina wytwarza w układzie ogólnoustrojowympoziom hipertermii i hiperlokomocji, które znacznie zwiększają zużycie energiipodsumowanie. Z kolei w ATP znacznie zwiększa podatność na neu-rons do stresu oksydacyjnego.ROS gromadzą się poza neuronami dopaminy (nieenzymatyczna degradacjadopamina). Wpływają na transporter glutaminianu, co hamuje pobieranieglutaminian i prowadzi do stopniowego wzrostu pozakomórkowego poziomu glutaminianu. Wjednocześnie zmiany w transmisji dopaminergicznej powodują wzrostw uwalnianiu glutaminianu poprzez aktywację obwodu zwojów podstawy mózgu (activationneuronów glutaminergicznych wystających z kory i wzgórza) oraz miejscowymodulacja pobudzającego uwalniania aminokwasów.Nagromadzenie zewnątrzkomórkowego glutaminianu otwiera bramę dla ekscytotoksyczności.Stymulacja receptorów innych niż NMDA i NMDA może powodować obrzęk komórek iCa 2 + -zależną i NO pośredniczy nekrozy i apoptozy. NO jest znanym inhibitoremkompleksu mitochondrialnego IV (oksydaza cytochromowa). Akumulacja NOdodatkowo obniża funkcje mitochondriów. Depolaryzacja komórek z powodu ATPUtrata usuwa Mg 2 + blok NMDA, receptory oraz zwiększa prawdopodobieństwo wzbudzenia receptora. Znacznie zwiększone pozakomórkowe stężenie glutaminianujest przyczyną ekscytotoksyczności.Na tym etapie zmiany neurochemiczne są nieodwracalne. Farmakologicznyobróbka wstępna, która zapobiega owerstymulacja dopaminergiczna lub glutaminianergicznareceptory mogą obniżać temperaturę ciała, naprawiać funkcję mitochondriów ihamują produkcję ROS i syntezę NO. Może wtedy poprzentuszkodzenie neurotoksyczne wywołane podaniem amfetaminy. Obfite badaniadowody ze zwierząt transgenicznych potwierdzają dane uzyskane w eksperymentach zinterwencja narkotykowa (DAT-, VMAEliminacja syntazy T-2- i NO, a SOD nadmierniewyrażanie myszy itp.).Mechanizm neurotoksyczności amfetaminy ma złożony charakter i jest zaangażowanyeswiele czynników. Tylko wtedy, gdy wszystkie działają razem, wywoływane są efekty toksyczne iwyłączenie któregokolwiek z nich może utknąćod niebezpieczeństwa. Niespecyficzne czynniki takiew miarę jak stres metaboliczny i oksydacyjny stają się widoczne w maszynerii neurotoksycznościwkrótce po toksycznej ekspozycji na amfetaminę. Neurochemiczny i wewnątrzkomórkowyzmiany są konwertowanege na głębokim obniżeniu metabolizmu energetycznego, co bywydają się mieć kluczowe znaczenie. Specyfika uszkodzeń neuronów opiera się na tym, żedwa specyficzne białka, DAT i VMAT-2, ulegają transformacji (i / lub zmianie)podczas podawania amfetaminy.
Rejestracja: 2017
  • 6277 / 1105 / 2

Differential effects of synthetic psychoactive cathinones and amphetamine stimulants on the gut microbiome in mice.

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/m/pubmed/31978078/

They also suggest new avenues of investigation into the possibility that gut-derived signals could modulate drug abuse and addiction via altered communication along the gut-brain axis.

Sugerują także nowe możliwości zbadania możliwości, że sygnały pochodzące z jelit mogą modulować nadużywanie i uzależnienie od narkotyków poprzez zmienioną komunikację wzdłuż osi jelit-mózg.
Rejestracja: 2017
  • 6277 / 1105 / 2

Cos świeżego

https://www.researchgate.net/publicatio ... cathinones

Hipertermia jest jednym z poważnych ostrych działań niepożądanych, które mogą być spowodowane spożyciem leków rekreacyjnych, takich jak metakatynony. Wpływ hipertermii na neurotoksyczność nie jest obecnie znany. Głównym celem naszych badań było zatem zbadanie wpływu hipertermii (40,5 ° C) na neurotoksyczność metkatynonu (MC), 4-chlorometakatynonu (4-CMC) i 4-metylometkatynonu (4-MMC) w SH-SY5Y komórki. Stwierdziliśmy, że 4-CMC i 4-MMC były cytotoksyczne (zmniejszenie uszkodzenia komórkowego ATP i błony plazmatycznej) zarówno w warunkach hiper- (40,5 ° C), jak i normotermicznych (37 ° C), przy czym komórki były bardziej wrażliwe na substancje toksyczne w 40,5 ° C. 4-CMC i 4-MMC upośledzają funkcję mitochondrialnego łańcucha transportu elektronów i zwiększają tworzenie mitochondriów reaktywnych form tlenu (ROS) w komórkach SH-SY5Y, które zostały zaakcentowane w warunkach hipertermicznych. Hipertermia wiązała się z szybką ekspresją białka szoku cieplnego o masie 70 kilodaltonów (Hsp70), co częściowo zapobiegało śmierci komórki po 6 godzinach ekspozycji na substancje toksyczne. Po 24 godzinach ekspozycji autofagia była stymulowana przez substancje toksyczne i hipertermię, ale tylko częściowo mogła zapobiec śmierci komórki. Podsumowując, warunki hipertermiczne zwiększyły właściwości neurotoksyczne metkatynonów pomimo stymulacji mechanizmów ochronnych. Odkrycia te mogą być ważne dla zrozumienia mechanizmów i klinicznych konsekwencji neurotoksyczności związanej z tymi związkami.

wycięto powtórzenie w tekscie, acoa
Rejestracja: 2017
  • 6277 / 1105 / 2

Cardiovascular toxicity of novel psychoactive drugs: Lessons from the past
Nie masz wymaganych uprawnień, aby zobaczyć pliki załączone do tego posta.
Rejestracja: 2017
  • 6277 / 1105 / 2

Dose and Time-Dependent Selective Neurotoxicity
Induced by Mephedrone in Mice
Jose´ Martı´nez-Clemente, Rau´ l Lo´pez-Arnau, Sonia Abad, David Pubill, Elena Escubedo*, Jorge Camarasa
Department of Pharmacology and Therapeutic Chemistry (Pharmacology Section) and Institute of Biomedicine (IBUB), Faculty of Pharmacy, University of Barcelona

DOI:10.1371/journal.pone.0099002

Dosc ciekawy art.
Poruszono tu temat tph2

Hydroksylaza tryptofanowa 2 jest izozymem hydroksylazy tryptofanowej występującym u kręgowców. U ludzi TPH2 ulega ekspresji przede wszystkim w neuronach serotonergicznych mózgu, a najwyższa ekspresja w jądrze raphe w śródmózgowiu.

Badsnie na skrajnie wysokich dawkach mefedronu - 25 i 50mg/kg m.c
Jutro sie wczytam to wrzuce opis w watek dyskusyjny.
Gdyby okazalo sie, ze ketony sa toksyczne/uposledzaja dzialanie tej hydroksylazy to kieruje jakikolwiek detox na nowe tory.
Posty: 23 Strona 2 z 3
Wróć do „Psychofarmakologia”
Na czacie siedzi 1510 uczestników Wejdź na czata

Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 0 gości