Chopaki, kocham Was :-)))

naprawde swietna sprawa z ta ksiazka

<P>Czy ktoś ma nr telefonu, email albo adres Wydawnictwa Latawiec?</P> <P>H. Tomasz Grzybowski</P> <P>email: <A href="mailto:htg@interia.pl">htg@interia.pl</A></P> <P>tel. 512-933-540</P> <P>&nbsp;</P>

dzieeeki wielgachne.. mialem zamowic ksiazke, a tak jest 30zl do przodu.. na nowy papierek bede mial :D <br>

STOKROTNE DZIEKI !!! : )

... czytac, ale juz czuje, ze to bedzie przezycie. Przeczytalem Huxleya, i choc nie probowalem niczego poza trawa, dzieki niemu czuje, ze wiem o co chodzi. Sama lektura byla odjazdem :-) <br>

świetnie sie to czyta.thx

Świetnie, żę ten tekst się pojawił. Gratulacje, może więcej ludzi zrozumie, że narkotyki to nie jest tylko rozrywka.

To co Benek jedziemy? <br>

ale okładka tej książki to taka szmira kiczor jakiś kompletny

Chwala i gloria Hoffmanowi za to czego dokonal. Malo ktore odkrycie upiekszylo zycie w dzisiejszym bagnie jak to. Psylocibes - zjedz grzybka jak nie masz kasy na hoffmana.

Ale czy u Was też zniknęły kwasy? <br>Bo u nas, już chyba z 2 lata, totalna pustka na tym rynku... <br>Normalnie czarna rozpacz! :(

Czy Hyperreal ma całą armię skrybów, którzy w pocie czoła przepisują do netu wszystko, co się ukaże &quot;w temacie &quot;? Jeżeli tak, to godna podziwu mała liczba literówek... (Acz tłumacz kalosz, w paru miejscach popełnił kiksy stylistyczne... czytałam to dawno temu po angielsku, wydania polskiego kupować nie będę, za to zapoluję na oryginał.) <br>Wiem, że dorzucone już dłuższy czas temu i w tej chwili nikt nie komentuje... niemniej ja skomentuję. :) Pewnie jak zwykle dziwnie. <br> <br>Szczegolnie znaczący wydaje mi się jeden aspekt tego Odkrycia: otóż Hofmann po raz pierwszy szyntetyzował LSD w 1938 r. I właściwie nic z tego nie wynikło. W 1943 r. wrócił do badania tego związku i ciąg dalszy historii znamy. :) Przypadek? Nie wierzę w przeznaczenie, ale też pewien typ &quot;przypadków &quot; wydaje mi się tak naciągany, że widzę w nim raczej znak interwencji Bożej. Dla przykładu - &quot;strefa życia &quot; w Układzie Słonecznym - czyli obszar, w którym musi znajdować się planeta, by mogło na niej przetrwać życie - wynosi wg jednych astronomów od 0,95 do 1,01, wg innych do 1,5 jednostek astronomicznych (j.a. - średnia odległość Ziemi od Słońca). Cudowny zbieg okoliczności? Czy też Ktoś chciał, żebyśmy BYLI? Ja sądzę, że to drugie. <br> &quot;Albo też jest to coś na kształt wielkiego zegaru, <br>Który obiega popędem ciężaru - <br>Tylko nie wiecie, kto zawiesił wagi! &quot; <br>( &quot;Dziady &quot;, cz. IV) <br>Analogicznie jestem skłonna sądzić w tym wypadku. <br>Przy tym wszystkim jestem teoretyczką i sądzę, że nią pozostanę. Już gdy miałam 13 lat, ciągnęło mnie bardzo konkretnie do psychodelików (takie moje życie... od maleńkości siedzę w książkach i sama się wychowuję), jako 16-17-latka byłam ich teoretyczną entuzjastką i snułam plany, że spróbuję, jak skończę 18 lat... To było 6 lat temu. Wiosną czytałam Słowackiego z okresu mistycznego i uznałam, że psychodelia to droga na skróty. W moim konkretnym przypadku może to też taka &quot;błogosławiona interwencja &quot;. <br>Nie uznaję pojęcia normalności, ale wiem, że odbiegam od tego, co nasze społeczeństwo uznaje za normę psychiczną. Nie wiem, czy w sytuacji takiego wystawienia na Wszystko, otwarcia tamy dzielącej człowieka od świata - &quot;cudowny środek &quot; zważa na to, co dana osoba prywatnie sądzi o swojej (nie)normalności, czy każdą obiektywnie istniejącą patologię bezwzględnie wykorzystuje, wciska się w każdą szczelinę otwierającą się w duszy... Więc wolę uważać. Czuję, że bez mojej odrobiny szaleństwa nie byłabym poetką ani radykalną filozofką, a to jeden z najważniejszych elementów mojego życia. Jednocześnie jestem wrogiem psychiatrii; każdy szpital psychiatryczny uważam za enklawę totalitaryzmu w demokratycznym państwie. Więc moja polityka wobec własnego życia wewnętrznego jest następująca: żyć, pisać i filozofować po swojemu, uważać z wypowiadaniem myśli, które moja mama nazywa &quot;egzaltacją &quot;... i uważać ze wszystkim, co mogłoby tę chwiejną równowagę naruszyć. To nie dla mnie pomysły, skoro w stanie najzwyklejszej rozpaczy czuję się &quot;jak planeta pozbawiona atmosfery &quot;. <br>Ale kto może i potrafi konstruktywnie wykorzystywać środki psychodeliczne, używać ich dla własnego rozwoju, powinien mieć do tego pełne prawo. Jestem w stanie zrozumieć przyczyny, źródła dzisiejszej prohibicji, ale mimo tego uważam ją za głęboko niesłuszną. &quot;Żyjemy na własną odpowiedzialność &quot; i powinniśmy mieć prawo wedle własnej świadomości i odpowiedzialności podejmować ryzyko lub cofać się przed nim. Także na to - wierzę - Bóg zesłał Wam wynalazek dr. Hofmanna. A mnie nieustanny niepokój, nieskończony lot przez świat na paliwie Poezji!...