Wnioski z forum ONZ - Poza rok 2008

W połowie lipca 2008 roku ponad 300 delegatów z wszystkich regionów świata spotkało się w Wiedniu. Celem spotkania „Poza rok 2008”, partnerstwa między Biurem ds. Narkotyków ONZ (UNODC) i Komitetem Wiedeńskim Organizacji Pozarządowych, było stworzyć zestaw opartych na konsensusie dokumentów dla Komisji ds. Narkotyków ONZ (CND) oraz zastanowić się na przygotowaniami do Spotkania ONZ w 2009 roku (UNGASS).

Po ponad trzech dniach intensywnych obrad i często podgrzewanych debatach wewnątrz Międzynarodowego Centrum Wiedeńskiego, forum udało się stworzyć Deklarację oraz trzy związane z nią rezolucje.

Wydarzenie było znaczące ponieważ nigdy wcześniej nie miało miejsce coś takiego; dostarczyło także jedynego oficjalnego mechanizmu w który społeczeństwo obywatelskie mogło dać kontrybucję bezpośrednio do procesu oceny, który ma poprowadzić UNGASS w przyszłym roku.

Głębokie sprawozdania i dyskusje na temat tego wydarzenia można znaleźć na stronach NGOsów zaangażowanych w ten proces:

http://www.ungassondrugs.org/
http://www.ihrablog.net/
http://blog.aclu.org/

Tutaj przedstawimy kluczowe punkty dyskusji, oraz przybliżymy smak niektórych debat, podkreślając najważniejsze aspekty deklaracji.

Podczas forum zajmowano się przede wszystkim następującymi tematami:

• Redukcja Szkód
• Prawa Człowieka
• Zgodność z Konwencjami ONZ
• Zaangażowanie Użytkowników Narkotyków i Dotkniętych Populacji w analizowanie polityk narkotykowych
• Potrzeba 'Rewolucji Kopernikańskiej' np. oparta o dowody polityka
• Niezamierzone negatywne konsekwencje wojny z narkotykami
• Specjalny status liści koki
• Używanie narkotyków jako kwestia zdrowia
• Rozróżnienie pomiędzy używanie narkotyków, złym używaniem, a nadużywaniem
• Potencjał NGO do kontrybucji dla polityki narkotykowej
• Problemy z medycznymi i terapeutycznymi opiatami
• Efektywność kosztów
• Specjalny status konopi
• Mechanizmy oceny polityki narkotykowej

Czymś martwiącym był kształt wydarzenia, daleki od obiecanego. Podczas pierwszego dnia forum różne aspekty procedury zostały zakwestionowane. Szczególny niepokój niektórych delegatów budził proces prac nad deklaracją – słowo po słowie – procedura zapożyczona z sesji CND.

Były także obawy dotyczące procedury, która była otwarta na nadużycia – co okazało się prawdą w dalszej części debaty. Jednakże, Michel Perron, przewodniczący „Poza rok 2008”, przypomniał delegatom, iż docelową audiencją tej pracy jest Komisja ds. Narkotyków ONZ (CND), a przyjęcie ich procesów pracy, może być dla nich zachętą do włączenia naszych wniosków w tworzone przez nich polityki, gdy zbiorą się w przyszłym marcu.

Inni uczestnicy zaalarmowani byli brakiem równowagi liczby przedstawicieli różnych stron oraz stosowaniu metody konsensusu. W szczególności jednak, spory na temat protokołu zostały zdominowane przez poruszenie sprawy licznych przedstawicieli abstynenckich NGO'sów których interwencje były kierowane przez jednego z przedstawicieli rządu Stanów Zjednoczonych (sytuację, którą ACLU na swoim blogu określa jako 'szpieg w domu').

Spory o tą praktykę zostały podgrzane kiedy oficjalna prośba została przedstawiona UNODC ze strony Węgierskiej Unii Swobód Obywatelskich, by zaprzestać filmowania posiedzenia. Zostało to umotywowane prośbą kogoś kto chciałby być zaangażowany, lecz pozostać poza kamerą.

Jednakże, gdy debata nad szkicem dokumentów rozpoczęła się, zaczął się stopniowo budować nastrój konsensusu. Dla przykładu, być może, ze względu na szeroki wachlarz organizacji, nie dziwi poruszeni e tematu tego czy, redukcja szkód jest uznana praktyką i czy niektóre z jej elementów nie są sprzeczne z konwencjami ONZ.

Uzyskano jednak kompromis na temat formy definiującej konsensus. Redukcja szkód została określona jako 'istotny wysiłek skierowany przede wszystkim na zapobieganie negatywnych skutków zdrowotnych i społecznych konsekwencji nielegalnych/szkodliwych substancji odurzających, włączając w to redukowanie epidemii HIV i innych chorób roznoszonych przez krew”. Osiągnięto także konsensus, iż prawa człowieka powinny być podstawą polityki narkotykowej, a UNODC i CND powinny bliżej współpracować z ECHR.

Większość z delegatów rozmawiała o prawach człowieka w odniesieniu do zawartości Uniwersalnej Deklaracji Praw Człowieka. Jednakże grupa delegatów, zaproponowała, nie osiągając konsensusu, aby uznać za prawo człowieka: 'życie do świata wolnego od narkotyków'. Wiele innych spraw zostało przedyskutowanych, dzięki czemu powstała wspólna deklaracja organizacji pozarządowych wzywająca do:

• Uznania łamania praw człowieka w odniesieniu do ludzi używających narkotyków;
• Oparta o dowody polityka narkotykowa skierowana na przeciwdziałaniu krótko i długo terminowych szkód z pełnym poszanowanie praw człowieka i podstawowych wolności;
• Wzywająca ONZ do sprawdzenia kolateralnych konsekwencji obecne podejścia opartego na siłach policyjnych i systemu sprawiedliwości oraz zanalizowania niezamierzonych konsekwencji obecnego systemu kontroli narkotyków;
• Szczegółowe zbadanie stosowania sankcji kryminalnych jako cechę kontroli narkotyków;
• Uznanie redukcji szkód jako niezbędnej i cennej odpowiedzi na używanie narkotyków;
• Zmianę nastawienia z interwencji na terapię i prewencję;
• Dostarczenie pomocy na rozwój dla farmerów z krajów uprawiających kokę i mak, co przyczyni się do zmniejszenia produkcji kokainy i heroiny;
• Uznanie, iż młodzi ludzie reprezentują znaczną proporcję wśród użytkowników narkotyków na całym świecie, są nieproporcjonalnie dotknięci przez narkotyki i polityki narkotykowe, a powinni być aktywnie zaangażowanie w stanowienie globalnej polityki narkotykowej,

(By uzyskać kopię finalnej deklaracji i rezolucji proszę kliknąć tutaj: http://www.vngoc.org/images/uploads/file/
BEYOND%202008%20DECLARATION%20AND%20RESOLUTIONS%20FINAL(1).pdf

Pomimo braku pewnych rzeczy, większość delegatów była optymistyczna na temat procesu oraz ewentualnych następstw konsensusu.

Źródło: Transnational Institute, Holandia

Zobacz także
Wiedeń 2008 - raport z CND [PDF]
Raport z regionalnych konsultacji Poza rok 2008 (Europa)